Կրոնական բնակչության ցանկ

Վիքիմեդիայի նախագծի ցանկ

Սա դավանողների և երկրների թվաքանակով կրոնական բնակչության ցանկն է։

Մեծ կրոնական խմբերի չափը, 2020
Կրոն Տոկոսը
Քրիստոնեություն
  
31.4 %
Իսլամ
  
23.2 %
Հինդուիզմ
  
15.4 %
Անկրոնական
  
14.1 %
Բուդդիզմ
  
7.1 %
Ժողովրդական կրոն
  
5.9 %
Այլ (ներառում է Հուդայականությունը, Բահայի, Սիկհականությունը և Ջայնիզմը)
  
1.0 %
Pew հետազոտական կենտրոն, 2015[1]

Դավանողները 2020 թվականինԽմբագրել

Կրոն Դավանողներ Տոկոս
Քրիստոնեություն 2,3 միլիարդ

[1]|

29 %
Իսլամ 1,9 միլիարդ 24 %
Հինդուիզմ 1,2 միլիարդ

[1]|

15,4 %
Աշխարհիկ [Նշում 1] /Անկրոնական/Ագնոստիկա/Աթեիստ 1,1 միլիարդ 14,1 %
Բուդդիզմ 506 միլիոն 6 %
Չինական ավանդական կրոն[Նշում 2] 394 միլիոն 5 %
Ազգային կրոն առանձին կատեգորիաների բացառմամբ 300 միլիոն 3 %
Աֆրիկյան ավանդական կրոններ 100 միլիոն

[2] |

1,2 %
Սիկհականություն 23 միլիոն 0,29 %
Սպիրիտիզմ 15 միլիոն 0,19 %
Հուդայականություն 14 միլիոն

[3]|

0,18 %
Բահայի 7,0 միլիոն 0,09 %
Ջայնիզմ 4,2 միլիոն 0,05 %
Սինտոիզմ 4,0 միլիոն 0,05 %
Կոդոդիզմ 4,0 միլիոն 0,05 %
Զրադաշտականություն 2,6 միլիոն 0,03 %
Թենրիիզմ 2,0 միլիոն 0,02 %
Ոգեպաշտություն 1,9 միլիոն 0,02 %
Ժամանակակից հեթանոսություն 1,0 միլիոն 0,01 %
Միասնական ունիվերսալիզմ 0,8 միլիոն 0,01 %
Ռաստաֆարական շարժում 0,6 միլիոն 0,007 %
ընդհանուր 7,79 միլիարդ 100 %

ՆշումներԽմբագրել

  1. |These figures may incorporate populations of secular/nominal adherents as well as syncretist worshipers, although the concept of syncretism is disputed by some.
  2. |Chinese traditional religion is described as "the common religion of the majority Chinese culture: a combination of Confucianism, Buddhism, and Taoism, as well as the traditional non-scriptural/local practices and beliefs."

Ըստ համամասնությանԽմբագրել

ՔրիստոնյաներԽմբագրել

Քրիստոնյաների ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները՝ համաձայն Քրիստոնեությունը՝ ըստ երկրների ցանկի (2010 թվականի դրությամբ):

  1.   Վատիկան 100% (100% հռոմեական կաթոլիկ)
  2.   Փիթքերն կղզիներ 100% (100% Յոթերորդ օրվա ադվենտիստ)[4]
  3.   Սամոա ~99% (հիմնականում բողոքական)[5]
  4.   Ռումինիա 99% (հիմնականում ռումինական ուղղափառ)
  5.   Արևելյան Թիմոր 99.6%[6] (հիմնականում հռոմեական կաթոլիկ)
  6.   Ամերիկյան Սամոա 98.3% (հիմնականում բողոքական)[7]
  7.   Մալթա 98.1%[8] (հիմնականում հռոմեական կաթոլիկ)
  8.   Վենեսուելա 98%[9] (71% հռոմեական կաթոլիկ)
  9.   Հունաստան 98% [10] (95% Հունական ուղղափառ)
  10.   Մարշալյան կղզիներ 97.2% (հիմնականում բողոքական)[11]
  11.   Տոնգա 97.2% (հիմնականում բողոքական)[12]
  12.   Սան Մարինո 97%[13] (~97% հռոմեական կաթոլիկ)
  13.   Պարագվայ 96.9%[14] (հիմնականում հռոմեական կաթոլիկ)
  14.   Էլ Սալվադոր 96.4% (հիմնականում հռոմեական կաթոլիկ)[15]
  15.   Կիրիբատի 96% (հիմնականում բողոքական)[16]
  16.   Միկրոնեզիայի Դաշնային Նահանգներ ~96% (հիմնականում բողոքական)[17]
  17.   Բարբադոս 95.1% (հիմնականում բողոքական)[18]
  18.   Պապուա Նոր Գվինեա 94.8% (հիմնականում բողոքական)[19]
  19.   Պերու 94.51% (հիմնականում հռոմեական կաթոլիկ)[20]
  20.   Հայաստան 93.5%[21] (հիմնականում հայ առաքելական)

ՄահմեդականներԽմբագրել

Մահմեդականների ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները՝ համաձայն Իսլամն ըստ երկրների ցանկի (2010 թվականի դրությամբ)(թվեր, բացառությամբ արտասահմանյան աշխատողների փակագծերի):

Տվյալները հիմնված են Pew կրոն և հասարակական կյանք ֆորումի վրա [22]

  1.   Աֆղանստան 99.7%[23] (հիմնականում Սուննի իսլամ, 20% -ը Շիա իսլամ)[22]
  2.   Թունիս 99.5% (հիմնականում Սուննի իսլամ)
  3.   Իրան 99.4% (հիմնականում Շիա իսլամ)[24]
  4.   Ադրբեջան 99.2% (70-80% Շիա իսլամ)[22]
  5.   Եմեն 99.1% (40-45% Շիա իսլամ) [22]
  6.   Մավրիտանիա 99.1%
  7.   Մարոկկո ~99%
  8.   Իրաք 99% (70-75% Շիա իսլամ)[22]
  9.   Նիգեր 98.6% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[22]
  10.   Սոմալի 98.5% (հիմնականում Սուննի իսլամ)
  11.   Մալդիվներ 98.4% (հիմնականում Սուննի իսլամ)
  12.   Կոմորյան կղզիներ 98.3% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[25]
  13.   Ալժիր 98%
  14.   Թուրքիա ~98% (15-20%% Շիա իսլամ)[22]
  15.   Սաուդյան Արաբիա ~97% (10-15% Շիա իսլամ)[22]
  16.   Ջիբութի 96.9% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[22]
  17.   Լիբիա 96.6% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[26]
  18.   Պակիստան 96.4%[27]
  19.   Եգիպտոս 90% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[28]
  20.   Բանգլադեշ 89.6% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[22]
  21.   Ինդոնեզիա 88.2% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[22]
  22.   Սիերա Լեոնե 78.00% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[29]
  23.   Քուվեյթ 74.6%[30] (20-25% Շիա իսլամ)[փա՞ստ]
  24.   Բահրեյն 73.7% [31] (հիմնականում Շիա իսլամ)[փա՞ստ]
  25.   Սուդան 71.3% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[32]
  26.   Մալայզիա 60.4% (հիմնականում Սուննի իսլամ)[22]

Անկրոնական և աթեիստԽմբագրել

Առանց կրոնի (ներառյալ ագնոստիկներն ու աթեիստները) ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները ` համաձայն Անկրոնությունը՝ ըստ երկրների (2007 թվականի դրությամբ):

  1.   Էստոնիա 71–82% (77%)
  2.   Չեխիայի Հանրապետություն 70-81% (76%)
  3.   Ճապոնիա 64–88% (76%)[34]
  4.   Դանիա 72%
  5.   Շվեդիա 46–82% (64%)
  6.   Վիետնամ 44–81% (63%)
  7.   Մակաո 62%[35]
  8.   Հոնկոնգ 57%[36]
  9.   Ֆրանսիա 43–64%[37] (54%)
  10.   Նորվեգիա 31–72% (52%)
  11.   Չինաստան 47%[38]
  12.   Նիդեռլանդներ 39–55% (47%)
  13.   Ֆինլանդիա 28–60% (44%)
  14.   Նոր Զելանդիա 42%[39]
  15.   Միացյալ Թագավորություն 31–52% (42%)[37]
      Անգլիա and   Ուելս 25% [40]
  16.   Հարավային Կորեա 30–52% (41%)
  17.   Գերմանիա 25–55% (40%)[փա՞ստ]
  18.   Հունգարիա 32–46% (39%)
  19.   Բելգիա 42–43% (39%)
  20.   Բուլղարիա 34–40% (37%)
  21.   Սլովենիա 35–38% (37%)
  22.   Ռուսաստան [41] 13–48% (31%)

Նշումներ. Փակագծերում նշված են միջին գնահատականները։ Իրականությունը ներառում է ագնոստիկ, աթեիստ, աշխարհիկ հավատացյալ և պաշտոնական կրոնական հավատարմություն չունեցող մարդիկ։ Անպայման չէ, որ այս խմբի անդամները որևէ կրոնի չպատկանեն։ Որոշ կրոններ ներդաշնակվել են տեղական մշակույթների հետ և դրանք կարելի է համարել որպես մշակութային ֆոն, այլ ոչ թե պաշտոնական կրոն։ Բացի այդ, շատ երկրներում սովորական է ընտանիքը կամ ընտանիքը պաշտոնապես կապել կրոնական ինստիտուտի հետ, մինչդեռ պաշտոնապես չկիրառելով այդ դավանանքը։ Այսպիսով, այս խմբի կեսից ավելին աստվածային է և (կամ) կրոնական սկզբունքների ազդեցությամբ, բայց ոչ կրոնական / ոչ պրակտիկ և ոչ ճշմարիտ աթեիստներ կամ ագնոստներ[42]։

ՀինդուսներԽմբագրել

Հինդուսների ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները՝ համաձայն Հինդուիզմը՝ ըստ երկրների ցանկի (2010 թվականի դրությամբ):

  1.   Նեպալ 81.3%[43]
  2.   Հնդկաստան 79.8%[44]
  3.   Մավրիկիոս 48.54%[45]
  4.   Ֆիջի 27.9%[46]
  5.   Բութան 25%[47]
  6.   Գայանա 24.8%[48]
  7.   Սուրինամ 22.3%[49]
  8.   Տրինիդադ և Տոբագո 18.2%[50]
  9.   Արաբական Միացյալ Էմիրություններ 15%[51]
  10.   Շրի Լանկա 12.6%[52]
  11.   Քուվեյթ 12%[53]
  12.   Բանգլադեշ 9.6%[54]
  13.   Բահրեյն 8.1%[55]
  14.   Ռեյունյոն 6.7%[56]
  15.   Մալայզիա 6.3%[57]
  16.   Սինգապուր 5.1%
  17.   Օման 3%
  18.   Սեյշելյան կղզիներ 2.1%[58]
  19.   Նոր Զելանդիա 2.0%[59]
  20.   Պակիստան 1.8%
  21.   Ինդոնեզիա 1.7%[60]
  22.   Միացյալ թագավորություն 1.7%[61]
  23.   Միացյալ Նահանգներ 0.7%[62]

ԲուդդիստներԽմբագրել

Բուդդիստների ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները՝ համաձայն Բուդդիզմը՝ ըստ երկրների ցանկի (2010 թվականի դրությամբ): [63]

  1.   Կամբոջա 96.9%
  2.   Թաիլանդ 93.2%
  3.   Մյանմա 80.1%
  4.   Բութան 74.70%
  5.   Շրի Լանկա 69.3%
  6.   Լաոս 66.0%
  7.   Մոնղոլիա 55.1%
  8.   Ճապոնիա 36.2%
  9.   Թայվան 35.1%
  10.   Սինգապուր 33.2%
  11.   Հարավային Կորեա 22.9%
  12.   Մալայզիա 19.8%
  13.   Չինաստան 18.2%
  14.   Մակաո 17.3%
  15.   Վիետնամ 16.4%
  16.   Հոնկոնգ 13.2%
  17.   Նեպալ 10.3%

Դաոսականներ/կոնֆուցիուսներ/Չինական ավանդական կրոնասերներԽմբագրել

Որպես հոգևոր պրակտիկա ՝ դաոսականությունը Արևմուտքում ավելի քիչ ներխուժումներ է կատարել, քան բուդդիզմը և հինդուիզմը։ Չնայած իր մեծ դասականների Ի Չինգի և Դաո Դե Ցզինի ժողովրդականությանը, Դաոսականության հատուկ գործելակերպերը Ամերիկայում մեծ հաջողությամբ չեն հրապարակվել;[64] այս կրոնները ամբողջ աշխարհում տարածված չեն այն ճանապարհով, որով ընդունվում են ավելի մեծ համաշխարհային կրոններ, և դրանք հիմնականում մնում են էթնիկ կրոն։ Այնուամենայնիվ, Թայիջիտուի նման դաոսական ​​գաղափարներն ու խորհրդանիշները հայտնի են դարձել ամբողջ աշխարհում Թայ Չի Չուանի, Քիգոնգի և տարբեր մարտարվեստների միջոցով [65]։

  1.   Թայվան33–80%[66]
  2.   Չինաստան 30%[67]
  3.   Հոնկոնգ 28%[36]
  4.   Մակաո 13.9%[35]
  5.   Սինգապուր 8.5%[68]
  6.   Մալայզիա 2.6%[69]
  7.   Հարավային Կորեա 0.2–1%[70]
  8.   Վիետնամ
  9.   Ֆիլիպիններ 0.01–0.05%
  10.   Ինդոնեզիա 0.05%

Չինական ավանդական կրոնը 1998 թ.-ի դրությամբ ունի 184,000 հավատացյալ Լատինական Ամերիկայում, 250,000 հավատացյալ ՝ Եվրոպայում և 839,000 հավատացյալ ՝ Հյուսիսային Ամերիկայում:(1998 թվականի դրությամբ)[71][72]

Ազգային և բնիկԽմբագրել

Ստորև բերված բոլորը վերցված են ԱՄՆ Պետքարտուղարութան 2009 թվականի միջազգային կրոնական ազատության զեկույցից[73], որը հիմնված է որպես բնիկ կրոնների կամ բնիկ կրոնների ինքնուրույն հետևորդների, որոնք լավ սահմանված են, բարձրագույն գնահատականի վրա։ Այս կրոնների սինկրետիկական բնույթի պատճառով հետևյալ քանակը չի կարող արտացոլել պրակտիկ մասնագետների իրական թիվը։

  1.   Հայիթի 50%[74]
  2.   Գվինեա Բիսաու 50%
  3.   Կամերուն 40%
  4.   Տոգո 33%[75]
  5.   Կոտ դ'Իվուար 25%
  6.   Սուդան 25%[76]
  7.   Բենին 23%
  8.   Բուրունդի 20%
  9.   Բուրկինա Ֆասո 15%
  10.   Նոր Զելանդիա 15%[77]
  11.   Հարավային Աֆրիկա 15%[78]
  12.   Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն 12%
  13.   Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետություն 10%
  14.   Գաբոն 10%
  15.   Լեսոթո 10%
  16.   Նիգերիա 10%
  17.   Սիերա Լեոնե 10%[79]
  18.   Ինդոնեզիա 9%[80]
  19.   Քենիա 9%
  20.   Պալաու 9%[81]
  21.   Գանա 8.5%
  22.   Գվինեա 5%

ՍիկհականությունԽմբագրել

Սիկհերի ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները:

  1.   Հնդկաստան 1.9%
  2.   Միացյալ Թագավորություն 1.2%[82][83]
  3.   Կանադա 0.9%[84]
  4.   Մալայզիա 0.5%[85]
  5.   Ֆիջի 0.3%[86]
  6.   Սինգապուր 0.3%[87]
  7.   Միացյալ Նահանգներ 0.2%[88][89]
  8.   Նոր Զելանդիա 0.2%[90]
  9.   Ավստրալիա 0.1%[91][92]
  10.   Իտալիա 0.1%[93]

Սիկհերի հայրենիքը Հնդկաստանի Փենջաբ նահանգն է, որտեղ այսօր սիկհերը կազմում են բնակչության մոտավորապես 61% -ը։ Սա միակ վայրն է, որտեղ սիկհերը մեծամասնություն են կազմում։ Սիկհերը գաղթել են աշխարհի տարբեր երկրներ `հատկապես անգլախոս և արևելաասիական երկրներ։ Դրանով նրանք պահպանեցին, անսովոր բարձր աստիճանի, իրենց տարբերակիչ մշակութային և կրոնական ինքնությունը։ Սիկհերը ամբողջ աշխարհում տարածված չեն այն առումով, որ ավելի մեծ աշխարհի կրոններ են հանդիսանում, և նրանք հիմնականում մնում են ազգային կրոն։ Բայց դրանք կարելի է գտնել բազմաթիվ միջազգային քաղաքներում և դարձել են հատկապես ուժեղ կրոնական կեցվածք Միացյալ Թագավորությունում և Կանադայում[94]։

ՍպիրիտիզմԽմբագրել

  1.   Կուբա 10.3%
  2.   Ջամայկա 10.2%
  3.   Բրազիլիա 4.8%
  4.   Սուրինամ 3.6%
  5.   Հայիթի 2.7%
  6.   Դոմինիկյան Հանրապետություն 2.2%
  7.   Բահամներ 1.9%
  8.   Նիկարագուա 1.5%
  9.   Տրինիդադ և Տոբագո 1.4%
  10.   Գայանա 1.3%
  11.   Վենեսուելա 1.1%
  12.   Կոլումբիա 1.0%
  13.   Բելիզ 1.0%
  14.   Հոնդուրաս 0.9%
  15.   Պուերտո Ռիկո 0.7%
  16.   Պանամա 0.5%
  17.   Իսլանդիա
  18.   Գվադելուպա 0.4%
  19.   Արգենտինա 0.2%
  20.   Գվատեմալա 0.2%

[95]

Նշենք, որ բոլոր այս գնահատականները գալիս են մեկ աղբյուրից։ Այնուամենայնիվ, այս աղբյուրը հարաբերականորեն նշում է յուրաքանչյուր երկրի տարածքում գտնվող սպիրիտիզմի համայնքների չափը։

ՀուդայականությունԽմբագրել

Հրեաների ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները:(2010 թվականի դրությամբ)

  1.   Իսրայել 73.6%[3]
  2.   Ջիբրալթար 2.0%[3]
  3.   Միացյալ Նահանգներ 1.76%[3]
  4.   Կանադա 1.07%[3]
  5.   Ֆրանսիա 0.7%[3]
  6.   Հունգարիա 0.485%[3]
  7.   Ուրուգվայ 0.483%[3]
  8.   Ավստրալիա 0.47%[3]
  9.   Միացյալ Թագավորություն 0.44%[3]
  10.   Արգենտինա 0.41%[3]
  11.   Ամերիկյան Վիրջինյան կղզիներ 0.36%[3]
  12.   Բելգիա 0.259%[3]
  13.   Պանամա 0.250%[3]
  14.   Լատվիա 0.24%[3]
  15.   Շվեյցարիա 0.22%[3]
  16.   Նիդեռլանդներ 0.17%[3]
  17.   Նոր Զելանդիա 0.16%[3]
  18.   Էստոնիա 0.154%[3]
  19.   Բերմուդներ 0.154%[3]
  20.   Շվեդիա 0.152%[3]
  21.   Գերմանիա 0.14%[3]
  22.   Հարավային Աֆրիկա 0.124%[3]
  23.   Ուկրաինա 0.124%[3]
  24.   Ռուսաստան 0.122%[3]
  25.   Դանիա 0.112%[3]

ԲահայիԽմբագրել

Բահայիների ամենամեծ բաժին ունեցող երկրները (2010 թվականի դրությամբ) ազգային բնակչությամբ ≥200,000:

  1.   Բելիզ 2.5% (2010 թ.-ին Բելիզի մարդահամարը գրանցեց 202 բահայի՝ 304,106 ընդհանուր բնակչությունից[96][97] զիջելով համամասնության 0.066%-ը )
  2.   Բոլիվիա 2.2%
  3.   Զամբիա 1.8%
  4.   Մավրիկիոս 1.8% (2011 թ.-ին Մավրիկիոսի մարդահամարը գրանցեց 639 բահայի՝ 1,236,817 ընդհանուր բնակչությունից[98] զիջելով համամասնության 0.05%-ը )
  5.   Գայանա 1.6% (2002 թ.-ին Գայանայի մարդահամարը գրանցեց 500 բահայի՝ 751,223 ընդհանուր բնակչությունից[99] զիջելով համամասնության 0.067%-ը )
  6.   Վանուատու 1.4%
  7.   Բարբադոս 1.2% (2010 թ.-ին Բարբադոսի մարդահամարը գրանցեց 178 բահայի՝ 250,010 ընդհանուր բնակչությունից[100] զիջելով համամասնության 0.07%-ը )
  8.   Տրինիդադ և Տոբագո 1.2%
  9.   Պանամա 1.2%
  10.   Քենիա 1.0%
  11.   Լեսոթո 0.9%
  12.   Պապուա Նոր Գվինեա 0.9%
  13.   Ռեյունյոն 0.9%
  14.   Չադ 0.9%
  15.   Բոտսվանա 0.8%
  16.   Գամբիա 0.8%
  17.   Սուրինամ 0.8%
  18.   Կոնգոյի Հանրապետություն 0.6%
  19.   Սողոմոնյան կղզիներ 0.6%
  20.   Վենեսուելա 0.6%
  • Նշումներ և աղբյուրներ.Կրոնի տվյալների արխիվների ասոցիացիայի «Բահայի ամենաառաջնորդ ժողովուրդները» (2010 թ.), որն օգտագործում էր «Համաշխարհային քրիստոնեական տվյալների բազան» `կողմնակիցների գնահատումների համար` հիմնվելով Համաշխարհային քրիստոնեական հանրագիտարանի և «Համաշխարհային քրիստոնեական միտումների» տեղեկությունների վրա[101]։ Մի աղբյուր, որի միակ համակարգված թերությունն այն էր, որ հետևողականորեն ունենան քրիստոնյաների ավելի բարձր գնահատական, քան տվյալների այլ միջմշակութային հավաքածուները[102]։ Տե՛ս Adherents.com- ի «Բահայական ամենամեծ համայնքները» 2000 ժողովուրդների գնահատականներով[103]։ Այս երկրների որոշ մարդահամարի թվաքանակները զգալիորեն տարբերվում են։

ՋայնիզմԽմբագրել

  1.   Հնդկաստան 0.3%
  2.   Սուրինամ 0.3%
  3.   Ֆիջի 0.2%
  4.   Քենիա 0.2%
  5.   Նեպալ 0.1%

Ըստ բնակչությանԽմբագրել

ՔրիստոնյաներԽմբագրել

Քրիստոնեական ամենամեծ բնակչությունը (2011 թվականի դրությամբ).

  1.   Միացյալ Նահանգներ 229,157,250[104]
  2.   Բրազիլիա 169,213,130[105]
  3.   Ռուսաստան 114,198,444[106]
  4.   Մեքսիկա 106,204,560[107]
  5.   Նիգերիա 80,510,000[108]
  6.   Ֆիլիպիններ 78,790,000[109]
  7.   Չինաստան 67,070,000[108]
  8.   Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն 63,150,000[108]
  9.   Իտալիա 55,832,000
  10.   Եթովպիա 51,477,950
  11.   Գերմանիա 50,752,580[110]
  12.   Կոլումբիա 44,502,000
  13.   Ուկրաինա 41,973,000
  14.   Հարավային Աֆրիկա 40,243,000
  15.   39,560,000[108]
  16.   Իսպանիա 38,568,000
  17.   Լեհաստան 36,526,000
  18.   Քենիա 33,625,790
  19.   Արգենտինա 33,497,100
  20.   Միացյալ Թագավորություն 33,200,417
  21.   Ուգանդա 29,943,000
  22.   Հնդկաստան 28,436,000
  23.   Վենեսուելա 28,340,790
  24.   Պերու 27,365,100
  25.   Ինդոնեզիա 24,123,000

ՀինդուսներԽմբագրել

Հինդուս ամենամեծ բնակչությունը (2020 թվականի դրությամբ)[111].

  1.   Հնդկաստան 1,093,780,000
  2.   Նեպալ28,600,000
  3.   Բանգլադեշ 14,274,430
  4.   Ինդոնեզիա 4,210,000-10,000,000
  5.   Պակիստան 3,990,000
  6.   Շրի Լանկա 3,090,000
  7.   Միացյալ Նահանգներ 2,510,000
  8.   Մալայզիա 1,940,000
  9.   Արաբական Միացյալ Էմիրություններ 1,239,610
  10.   Միացյալ թագավորություն 1,030,000
  11.   Հարավային Աֆրիկա 749,870
  12.   Մավրիկիոս 665,820
  13.   Մյանմա 890,000[112]
  14.   Կանադա 610,000
  15.   Հարավային Աֆրիկա 540,000
  16.   Սաուդյան Արաբիա 440,000
  17.   Ավստրալիա 410,000
  18.   Տանզանիա 403,570
  19.   Սինգապուր 380,000
  20.   Քաթար 360,000
  21.   Քուվեյթ 330,000
  22.   Տրինիդադ և Տոբագո 310,000[50]
  23.   Ֆիջի 270,000[փա՞ստ]
  24.   Գայանա 200,000[113]
  25.   Եմեն 200,000
  26.   Բութան 190,000
  27.   Գայանա 120,785[114]
  28.   Գերմանիա 120,000

ՄահմեդականներԽմբագրել

Մահմեդական ամենամեծ բնակչությունը (2017 թվականի դրությամբ)

  1.   Ինդոնեզիա 245,000,000[60]
  2.   Պակիստան 203,000,000
  3.   Հնդկաստան 182,000,000
  4.   Բանգլադեշ 142,937,800
  5.   Նիգերիա 90,000,000
  6.   Իրան 73,238,340
  7.   Եգիպտոս 70,056,000
  8.   Թուրքիա 70,036,838
  9.   Ալժիր 36,092,810
  10.   Մարոկկո 31,351,800
  11.   Աֆղանստան 30,112,680
  12.   Սուդան 30,064,180
  13.   Իրաք 29,767,300
  14.   Եթովպիա 28,120,050
  15.   Սաուդյան Արաբիա 26,624,560
  16.   Ուզբեկստան 25,628,240
  17.   Ռուսաստան 25,000,000[115]
  18.   Եմեն 23,836,523
  19.   Չինաստան 20,095,870
  20.   Սիրիա 19,601,750
  21.   Մալայզիա 17,085,402

ԲուդդիստներԽմբագրել

Բուդդայական ամենամեծ բնակչությունը[116]

  1.   Չինաստան 244,130,000
  2.   Թաիլանդ 64,420,000
  3.   Ճապոնիա 45,820,000
  4.   Բիրմա 38,410,000
  5.   Շրի Լանկա 14,450,000
  6.   Վիետնամ 14,380,000
  7.   Կամբոջա 13,690,000
  8.   Հարավային Կորեա 10,500,000
  9.   Հնդկաստան 9,250,000
  10.   Մալայզիա 5,010,000
  11.   Միացյալ Նահանգներ 3,800,023
  12.   Ինդոնեզիա 1,710,000

ՍիկհերԽմբագրել

Սիկհականության ամենամեծ բնակչությունը

  1.   Հնդկաստան 22,892,600
  2.   Միացյալ Թագավորություն 853,000
  3.   Կանադա 620,200
  4.   Միացյալ Նահանգներ 500,010
  5.   Մալայզիա 120,000
  6.   Բանգլադեշ 100,000[117]
  7.   Ավստրալիա 72,300
  8.   Իտալիա 70,000
  9.   Թաիլանդ 70,000
  10.   Մյանմա 70,000
  11.   Արաբական Միացյալ Էմիրություններ 50,000
  12.   Պակիստան 50,000
  13.   Գերմանիա 40,000
  14.   Մավրիկիոս 37,700
  15.   Քենիա 20,000
  16.   Քուվեյթ 20,000
  17.   Ֆիլիպիններ 20,000
  18.   Նոր Զելանդիա 17,400
  19.   Ինդոնեզիա 15,000
  20.   Սինգապուր 14,500

ՀրեաներԽմբագրել

Հրեա ամենամեծ բնակչությունը (2017 թվականի դրությամբ).

  1.   Իսրայել 6,451,000[3]
  2.   Միացյալ Նահանգներ 5,700,000[3]
  3.   Ֆրանսիա 456,000[3]
  4.   Կանադա 390,000[3]
  5.   Միացյալ Թագավորություն 289,500[3]
  6.   Արգենտինա 180,500[3]
  7.   Ռուսաստան 176,000[3]
  8.   Գերմանիա 116,500[3]
  9.   Ավստրալիա 113,200[3]
  10.   Բրազիլիա 93,800[3]
  11.   Հարավային Աֆրիկա 69,300[3]
  12.   Ուկրաինա 53,000[3]
  13.   Հունգարիա 47,500[3]
  14.   Մեքսիկա 40,000[3]
  15.   Նիդեռլանդներ 29,800[3]
  16.   Բելգիա 29,300[3]
  17.   Իտալիա 27,300[3]
  18.   Շվեյցարիա 18,700[3]
  19.   Չիլի 18,300[3]
  20.   Ուրուգվայ 16,900[3]
  21.   Թուրքիա 15,300[3]
  22.   Շվեդիա 15,000[3]
  23.   Իսպանիա 11,800[3]
  24.   Բելառուս 10,000[3]
  25.   Պանամա 10,000[3]

ԲահայիներԽմբագրել

Բահայի ամենամեծ բնակչությունը (2010 թվականի դրությամբ) ազգային բնակչությամբ ≥200,000.[118]

  1.   Հնդկաստան 1,897,651 (Հնդկաստանի 2011թ.-ի մարդահամարը գրանցել է 4572 բահայիներ[119][120])
  2.   Միացյալ Նահանգներ 512,864
  3.   Քենիա 422,782
  4.   Վիետնամ 388,802
  5.   Կոնգոյի Հանրապետություն 282,916
  6.   Ֆիլիպիններ 275,069
  7.   Իրան 251,127
  8.   Զամբիա 241,112
  9.   Հարավային Աֆրիկա 238,532
  10.   Բոլիվիա 215,359
  11.   Տանզանիա 190,419
  12.   Վենեսուելա 169,811
  13.   Ուգանդա 95,098
  14.   Չադ 94,499
  15.   Պակիստան 87,259
  16.   Բուրմա (Մյանմա) 78,915
  17.   Կոլումբիա 70,504
  18.   Մալայզիա 67,549
  19.   Թաիլանդ 65,096
  20.   Պապուա Նոր Գվինեա 59,898

ՋայնիզմԽմբագրել

2005 թվականի դրությամբ[121]։

  1.   Հնդկաստան 5,146,697
  2.   Միացյալ Նահանգներ 79,459
  3.   Քենիա 68,848
  4.   Միացյալ Թագավորություն 35,000
  5.   Կանադա 12,101
  6.   Տանզանիա 9,002
  7.   Նեպալ 6,800
  8.   Ուգանդա 2,663
  9.   Բուրմա (Մյանմա) 2,398
  10.   Մալայզիա 2,052
  11.   Հարավային Աֆրիկա 1,918
  12.   Ֆիջի 1,573
  13.   Ճապոնիա 1,535
  14.   Բելգիա 1,500
  15.   Ավստրալիա 1,449
  16.   Սուրինամ 1,217
  17.   Իռլանդիա 1,000
  18.   Ռեյունյոն 981
  19.   Եմեն 229

Տես նաևԽմբագրել

Կրոններ.

Արտաքին հղումներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 «Religious Composition by Country, 2010-2050»։ Pew Research Center։ April 2, 2015։ Արխիվացված է օրիգինալից June 15, 2020-ին։ Վերցված է July 1, 2020 
  2. Lugira Aloysius M. (2009)։ African Traditional Religions։ New York: Chealsea House։ էջ 36  Cited in Varghese Roy Abraham (2011)։ Christ Connection: How the World Religions Prepared the Way for the Penomenon of Jesus։ Paraclete Press։ էջ 1935։ ISBN 9781557258397։ Վերցված է մարտի 24, 2019 
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 3,21 3,22 3,23 3,24 3,25 3,26 3,27 3,28 3,29 3,30 3,31 3,32 3,33 3,34 3,35 3,36 3,37 3,38 3,39 3,40 3,41 3,42 3,43 3,44 3,45 3,46 3,47 3,48 3,49 3,50 «Jewish population - world 2017"»։ www.jewishdatabank.org։ Jewish data bank։ Վերցված է ապրիլի 25, 2019 
  4. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-10-25-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  5. «Catholic Church»։ Gcatholic.org։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  6. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-01-28-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  7. «The Association of Religion Data Archives – National Profiles»։ Thearda.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  8. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-12-24-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  9. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-11-24-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  10. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-08-25-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  11. «Marshall Islands»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  12. «2006 Tonga Census»։ Spc.int։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  13. «San Marino»։ International Religious Freedom Report 2006։ US Department of State: Diplomacy in Action։ Վերցված է 2012-08-16 
  14. «US Department of State – Paraguay – International Religious Freedom Report 2005»։ Վերցված է 2007-06-03 
  15. «The Association of Religion Data Archives – National Profiles»։ Thearda.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  16. «Kiribati»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  17. «Micronesia, Federated States of»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  18. «Barbados»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  19. «Papua New Guinea, Religion and Social Profile – National Profiles – International Data»։ Thearda.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  20. «References :: Definitions and Notes — The World Factbook - Central Intelligence Agency»։ www.cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-12-26-ին։ Վերցված է 2020-07-01 
  21. «The Association of Religion Data Archives – National Profiles»։ Thearda.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  22. 22,00 22,01 22,02 22,03 22,04 22,05 22,06 22,07 22,08 22,09 22,10 22,11 Miller Tracy, ed. (October 2009)։ Mapping the Global Muslim Population: A Report on the Size and Distribution of the World's Muslim Population (PDF)։ Pew Research Center։ Արխիվացված է օրիգինալից օգոստոսի 5, 2010-ին։ Վերցված է 2019-05-30 
  23. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-09-20-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  24. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից փետրվարի 3, 2012-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  25. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-12-24-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  26. «The World Factbook»։ cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-09-12-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  27. «The World Factbook»։ cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-05-24-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  28. «The World Factbook - Africa :: Egypt»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-05-15-ին։ Վերցված է հունիսի 18, 2020 
  29. «Religions in Sierra Leone | PEW-GRF» 
  30. «The World Factbook - Middle East :: Kuwait»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-05-21-ին։ Վերցված է հունիսի 18, 2020 
  31. «The World Factbook - Middle East :: Bahrain»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-12-29-ին։ Վերցված է հունիսի 18, 2020 
  32. Miller Tracy, ed. (October 2009)։ Mapping the Global Muslim Population: A Report on the Size and Distribution of the World's Muslim Population (PDF)։ Pew Research Center։ Արխիվացված է օրիգինալից օգոստոսի 5, 2010-ին։ Վերցված է 2010-09-03 
  33. «Religious Composition by Country, 2010-2050»։ Pew Research Center's Religion & Public Life Project (en-US)։ 2015-04-02։ Վերցված է 2020-04-27 
  34. Phil Zuckerman (հոկտեմբերի 21, 2010)։ «Atheism: Contemporary Rates and Patterns»։ atheism.110mb.com։ Արխիվացված է օրիգինալից հոկտեմբերի 21, 2010-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  35. 35,0 35,1 «China (includes Tibet, Hong Kong, and Macau)»։ U.S. Department of State։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  36. 36,0 36,1 «China (includes Tibet, Hong Kong, Macau)»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 2, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  37. 37,0 37,1 «Polls | Angus Reid Public Opinion»։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 13, 2010-ին 
  38. «Global Index of Religiosity and Atheism»։ WIN/GIA։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-08-02-ին։ Վերցված է 2012-11-28 
  39. «2013 Census QuickStats about culture and identity – Religious affiliation»։ Statistics New Zealand։ ապրիլի 15, 2014։ Վերցված է փետրվարի 7, 2016 
  40. «Religion in England and Wales 2011»։ Office for National Statistics։ Վերցված է 2013-03-25 
  41. «Russia»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  42. Adherents.com (archived from the original on February 29, 2020)
  43. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-12-29-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  44. «C-1 Population By Religious Community»։ Census of India։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  45. Dostert Pierre Etienne (1997)։ Africa 1997։ The World Today Series։ Harpers Ferry, West Virginia: Stryker-Post Publications։ էջ 162 
  46. «Australia - Oceania :: Fiji — The World Factbook - Central Intelligence Agency»։ www.cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-01-07-ին։ Վերցված է 2020-07-01 
  47. «Bhutan»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  48. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-12-26-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  49. «Suriname»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  50. 50,0 50,1 «Trinidad and Tobago 2011 Population and Housing Census Demographic Report»։ Ministry of Planning and Sustainable Development Central Statistical Office։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-02-ին։ Վերցված է 2013-06-08 
  51. «United Arab Emirates International Religious Freedom Report»։ Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-11-23-ին։ Վերցված է 2011-01-12 
  52. «Census of Population and Housing 2011»։ Statistics.gov.lk։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  53. «Kuwait»։ U.S. Department of State։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  54. «Bangladesh : AT A GLANCE»։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 6, 2011-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  55. «Chapter 4 : Countries of the Gulf Region» (PDF)։ Indiadiaspora.nic.in։ Արխիվացված է օրիգինալից հունիսի 16, 2015-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  56. [1] (չաշխատող հղում)
  57. «CIA – The World Factbook – Malaysia»։ Արխիվացված է օրիգինալից մայիսի 13, 2009-ին 
  58. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-02-13-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  59. «Story: Diverse religions, p. 2: Hindus»։ Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand։ Վերցված է հուլիսի 1, 2015 
  60. 60,0 60,1 «Peringatan»։ Sensus Penduduk 2010։ Badan Pusat Statistik։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  61. «CIA – The World Factbook – United Kingdom»։ www.cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-01-07-ին։ Վերցված է 2020-07-01 
  62. «America's Changing Religious Landscape»։ Pew Research Center։ մայիսի 12, 2015 
  63. «Buddhists»։ Pewforum.org։ դեկտեմբերի 18, 2012։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  64. Occhiogrosso, Peter. The Joy of Sects: A Spirited Guide to the World's Religious Traditions. New York: Doubleday (1996); p. 192.
  65. «BBC – Religion: Taoism»։ Bbc.co.uk։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  66. «Taiwan»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  67. «Asia Sentinel – Independent news and analysis about Asia's politics, economics, culture and more»։ Asia Sentinel։ Արխիվացված է օրիգինալից օգոստոսի 20, 2013-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  68. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-12-25-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  69. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-01-07-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  70. «Presidential Election in South Korea Highlights Influence of Christian Community»։ Pew Research Center's Religion & Public Life Project։ դեկտեմբերի 12, 2007։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  71. World Almanac and Book of Facts 2000. Mahwah, NJ: PRIMEDIA Reference Inc. (1999). [Source: 1999 Encyc. Britannica Book of the Year]; p. 695.
  72. «Chinese traditional religion, continued…»։ Adherents.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-05-06-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  73. «2009 Report on International Religious Freedom»։ state.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից հոկտեմբերի 29, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  74. «Haiti»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  75. «Togo»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  76. «Sudan»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  77. «New Zealand»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  78. «South Africa»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  79. «Sierra Leone»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  80. «Indonesia»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  81. «Palau»։ U.S. Department of State։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 30, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  82. Neiyyar Dil (2010-02-25)։ «Sikhs threaten census legal fight»։ BBC News 
  83. «Sikhs celebrate harvest festival»։ BBC News։ 2003-05-10 
  84. «Population by religion, by province and territory (2001 Census)»։ Statistics Canada։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-01-14-ին 
  85. «Punjabis Without Punjabi»։ Apnaorg.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  86. «The World Factbook»։ Cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-01-28-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  87. «Religions in Singapore»։ Worksingapore.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  88. «Articles that mention California»։ Hinducurrents.com։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 20, 2009-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  89. «ENA Homepage»։ Hinducurrents.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-03-24-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  90. «New Zealand»։ Association of Religion Data Archives 
  91. Australasian Police Multicultural Advisory Bureau. A Practical Reference to Religious Diversity for Operational Police and Emergency Services (Report) (2nd տպ.). արխիվացված օրիգինալից հունիսի 19, 2005-ին. https://web.archive.org/web/20050619070219/http://www.apmab.gov.au/guide/religious2/religious_guide.pdf. 
  92. «Redirect to Census data page»։ Censusdata.abs.gov.au։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  93. «Now, Sikhs do a Canada in Italy»։ NRIinternet.com։ նոյեմբերի 15, 2004։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  94. «Sikhs»։ Adherents.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-02-28-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  95. «Most Spiritist Nations (2005) - QuickLists - The Association of Religion Data Archives»։ Thearda.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-05-05-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  96. «2010 Census of Belize Overview»։ Belize.com։ 2011։ Արխիվացված է օրիգինալից մայիսի 29, 2012-ին։ Վերցված է ապրիլի 23, 2017 
  97. «2010 Census of Belize Detailed Demographics of 2000 and 2010»։ Belize.com։ 2011։ Վերցված է ապրիլի 23, 2017 
  98. «Resident population by religion and sex»։ Statistics Mauritius։ էջեր 68, 71։ Արխիվացված է օրիգինալից հոկտեմբերի 16, 2013-ին։ Վերցված է ապրիլի 23, 2017 
  99. «Chapter II, Population Composition, 2002 Census»։ Statistics Bureau։ 2002։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-21-ին։ Վերցված է ապրիլի 23, 2017 
  100. «Redatam»։ Census։ Barbados Statistical Service։ 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից հոկտեմբերի 4, 2010-ին։ Վերցված է ապրիլի 23, 2017 
  101. «Most Baha'i Nations (2010)»։ The Association of Religion Data Archives։ 2010։ Վերցված է 2013-08-20 
  102. Hsu Becky, Amy Reynolds, Conrad Hackett, James Gibbon (2008)։ «Estimating the Religious Composition of All Nations: An Empirical Assessment of the World Christian Database»։ Journal for the Scientific Study of Religion 47 (4): 691–692։ doi:10.1111/j.1468-5906.2008.00435.x։ Վերցված է 2012-01-27 
  103. «The Largest Baha'i Communities»։ Adherents.com։ 2013։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-07-07-ին։ Վերցված է 2013-08-20 
  104. «"Nones" on the Rise»։ Pew Research Center's Religion & Public Life Project։ հոկտեմբերի 9, 2012։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  105. [2](չաշխատող հղում)
  106. «Число российских атеистов снизилось на 5 процентов за три года»։ հունվարի 15, 2013 
  107. «Religious diversity is increasing in Mexico»։ Geo-mexico.com։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  108. 108,0 108,1 108,2 108,3 «Table: Christian Population in Numbers by Country»։ Pew Research Center's Religion & Public Life Project։ դեկտեմբերի 19, 2011։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-22-ին։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  109. «PHILIPPINES 2012 INTERNATIONAL RELIGIOUS FREEDOM REPORT» (PDF)։ State.gov։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  110. «Religionen & Weltanschauungsgemeinschaften in Deutschland: Mitgliederzahlen»։ Remid.de։ Վերցված է փետրվարի 14, 2015 
  111. «The Future of World Religions: Population Growth Projections, 2010–2050»։ Pew Research Center։ հունվարի 1, 2020։ Արխիվացված է օրիգինալից փետրվարի 22, 2017-ին։ Վերցված է փետրվարի 22, 2017 
  112. «The 8 Major National Ethnic Races in Myanmar»։ www.myanmar.gov.mm։ դեկտեմբերի 20, 2007։ Արխիվացված է օրիգինալից դեկտեմբերի 20, 2007-ին։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2017 
  113. «South America :: Guyana — The World Factbook - Central Intelligence Agency»։ www.cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-12-26-ին։ Վերցված է 2020-07-01 
  114. «South America :: Suriname — The World Factbook - Central Intelligence Agency»։ www.cia.gov։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-01-07-ին։ Վերցված է 2020-07-01 
  115. «Islam in Russia»։ www.aljazeera.com։ Վերցված է 2018-08-17 
  116. Haynes Jeffrey (2016-01-13)։ Routledge Handbook of Religion and Politics (անգլերեն)։ Routledge։ ISBN 978-1-317-28747-6 
  117. «Bangladesh: Christians, Sikhs stress unity in first religious dialogue»։ Union of Catholic Asian News։ մարտի 2, 2009։ Արխիվացված է օրիգինալից մարտի 3, 2009-ին։ Վերցված է ապրիլի 18, 2016 
  118. «Most Baha'i Nations (2010)»։ QuickLists > Compare Nations > Religions։ The Association of Religion Data Archives։ 2010։ Վերցված է 2013-08-20 
  119. «C-01 Appendix : Details of Religious Community Shown Under 'Other Religions And Persuasions' In Main Table C-1- 2011 (India & States/UTs)»։ Վերցված է սեպտեմբերի 17, 2016 
  120. «Population Enumeration Data (Final Population)»։ Վերցված է ապրիլի 23, 2017 
  121. «Most Jainist Nations (2005)»։ Association of Religion Data Archives։ 2005։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-04-14-ին։ Վերցված է 2010-07-23