Բացել գլխավոր ցանկը

Նիկոլայ I Պավլովիչ (ռուս.՝ Николай I Павлович, հունիսի 25 (հուլիսի 6), 1796[8], Gatchina Palace, Գատչինա, Tsarskoselskiy Uyezd, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 18 (մարտի 2), 1855[8] կամ մարտի 2, 1855(1855-03-02)[9][10], Ձմեռային պալատ, Dvortsovy Municipal Okrug, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[8]), Ռուսական կայսրության կայսր, Ֆինլանդիայի մեծ իշխան, Լեհաստանի թագավոր։ Ռոմանովների հարստության ներկայացուցիչ։ Պավել I-ի և Մարիա Ֆյոդորովնայի երրորդ զավակը, Ալեքսանդր I ցարի հարազատ եղբայրը, Ալեքսանդր II-ի հայրը։

Նիկոլայ I
Կայսր
Franz Krüger - Portrait of Emperor Nicholas I - WGA12289.jpg
ԻշխանությունՄարտի 24, 1801Դեկտեմբերի 1, 1825
ԹագադրումՍեպտեմբերի 15 1801
Լրիվ անունՆիկոլայ Պավլովիչ Ռոմանով
ՌուսերենАлександр I Павлович
Զինվորական կոչումQ2624059? և inspector general?
Ծնվել է՝1796 հունիսի 6
ԾննդավայրՑարսկոե Սելո, Ռուսական կայսրություն Ռուսական կայսրություն
Մահացել է՝2 մարտի 1855(1855-03-02) (տարիքը 58) բնական մահով
Վախճանի վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն Ռուսական կայսրություն
Թաղվել է՝Պողոս-Պետրոս միջնաբերդ, Սանկտ Պետերբուրգ
Պողոս-Պետրոս տաճար
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԱզգությունՌուս
ՀաջորդողՆիկոլայ I
ՈւղեկիցԱլեքսանդրա
ՏոհմՌոմանովներ
կառավարիչ
ՀայրՊավել I
ՄայրՍոֆիա Վյուտենբուրգցի
ԵրեխաներԱլեքսանդր II, Մարիա Նիկոլաևնա, Ոլգա Նիկոլաևնա[1][2][3][4], Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա, Կոնստանտին Նիկոլաևիչ[5][6][7], Նիկոլայ Նիկոլաևիչ, Միխայիլ Նիկոլաևիչ, Ելիզավետա Նիկոլաևնա և Joséphine Koberwein?
Կրոնական հավատքներՌուս ուղղափառ եկեղեցի
ՊարգևներՈսկե գեղմի շքանշանի ասպետ, Բեռլինի պատվավոր քաղաքացի, Սպիտակ Արծվի շքանշան, Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 1-ին աստիճանի շքանշան, Անդրեաս առաքյալի շքանշան, Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշան, Սուրբ Ստանիսլավի 1-ին աստիճանի շքանշան, Ուիլյամի զինվորական շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ, Սուրբ Աննայի շքանշան, Սուրբ Հովհան Երուսաղեմցու շքանշան, Թուրքական պատերազմի մեդալ, Սուրբ Ստեփանի հունգարական թագավորական շքանշանի Մեծ խաչ, Order of Albert the Bear?, Սուրբ Հուբերտի շքանշան, House Order of Fidelity?, Ցերինգենյան առյուծի շքանշան, Military Karl-Friedrich Merit Order?, Վարդի շքանշան, Հարավային Խաչի շքանշան, Կապիչի շքանշան, Թագի շքանշան, Military Merit Order?, Order of St. George?, Թագավորական Գվելֆյան շքանշան, Լյուդվիգի շքանշան, House Order of the Golden Lion?, Փրկիչի շքանշան, Փղի շքանշան, Order of the Oak Crown?, Նիդերլանդական արյուծի շքանշան, Սուրբ Յանուարիուսի շքանշան, Sacred Military Constantinian Order of Saint George?, Սուրբ Ֆերդինանդի անվան արժեքների շքանշան, Պետեր Ֆրիդրիխ Լյուդվիգին մատուցած ծառայությունների համար շքանշան, Order of the Merit under the title of Saint Louis?, Order of the Tower and Sword?, Սև արծվի շքանշան, Կարմիր արծվի շքանշան, Սպիտակ բազեյի շքանշան, Saxe-Ernestine House Order?, Սատապե թագի շքանշան, Սուրբ Ավետման բարձրագույն շքանշան, Սերովբեների արքայական շքանշան, Սրի շքանշան, Բևեռային աստղի շքանշան, Սուրբ հոգու շքանշան, Սուրբ Վլադիմիրի 3-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Վլադիմիրի 1-ին աստիճանի շքանշան

19-րդ դարը կայսրության պատմության մեջ նշանավորվում է նրանով, որ Ռուսաստանում գահ են բարձրանում գերմանացի կայսրեր։ Դեռ 1762 թվականին գահ բարձրացած Պետրոս III-ը արդեն հոր կողմից գերմանացի էր, իսկ նրա կինը՝ Եկատերինա II Մեծը, բնիկ գերմանացի էր։ Վերջինիս մահից հետո գահ է բարձրանում Պավել I-ը (1796–1801)։ Հաջորդ կես դարը իշխում են իր որդիները՝ Ալեքսանդր I-ը (1801–1825) և Նիկոլայ I-ը (1825–1855

ԿենսագրությունԽմբագրել

Դեկաբրիստների ապստամբությունԽմբագրել

1825 թվականի դեկտեմբերին հանկարծամահ է լինում Ալեքսանդր կայսրը, և նրան փոխարինում է 30-ամյա եղբայրը՝ Նիկոլայը։ Ռուս զինվորականության մի մասը ապստամբում է և չի ճանաչում նրա իշխանությունը։ Պատմության մեջ այս ընդվզումը հայտնի է «Դեկաբրիստների ապստամբություն» անունով։ Աայն ավարտվում է ապստամբների պարտությամբ, որոնք աքսորի են ենթարկվում։ Նիկոլայ I-ը ժառանգում է ոչ միայն Ռուսաստանի կայսերական, այլև Լեհաստանի թագավորական ու Ֆինլանդիայի իշխանական թագը։

Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826-1828)Խմբագրել

Աբբաս-Միրզայի արշավանքըԽմբագրել

1826 թվականին, օգտվելով Ռուսաստանում ստեղծված իրավիճակից, պարսից գահաժառանգ Աբբաս-Միրզան հարձակվում է կայսրության հողերի վրա՝ ձգտելով վերանվաճել կորցրած տարածքները։ Պարսիկներին դիմադրություն է ցույց տալիս Շուշիի բերդը։

Արևելյան Հայաստանի նվաճումԽմբագրել

Ռուսական բանակը արագ ուշքի է գալիս և անցնոմ հարձակման։ Հաջորդ տարում նրանք գրավում են Երևանը, ապա՝ Նախիջևանը։ Ռուսներին մեծ օգնություն են ցույց տալիս հայ կամավորական ջոկատները և տեղի հայ բնակչությունը։ Ռուսները գրավում են Արևելյան Հայաստանի մյուս քաղաքները՝ Խոյը, Ուրմիան, Մակուն և մոտենում Թավրիզի մատույցներին։ Պարսիկները հաշտություն են խնդրում։

Թուրքմենչայի պայմանագիրԽմբագրել

1828 թվականին կնքվում է Թուրքմենչայի հաշտությունը, որով պարսկական կողմը ճանաչում է Ռուսաստանի իրավունքները ամբողջ Անդրկովկասի, այդ թվում՝ Արևելյան Հայաստանի հյուսիսային գավառների վրա։ Հարավային հատվածում Մակուի, Ուրմիայի, Խոյի խանությունները հետ են վրադարձվոււմ Իրանին։ Երկու պետությունների միջև հաստատվում են բարիդրացիական դիվանագիտական հարաբերություններ։

Ռուս-թուրքական պատերազմ (1828-1829)Խմբագրել

Թուրքական հարձակումԽմբագրել

1828 թվականին սկսվում է ռուս-թուրքական հհրթական պատերազմը։ Այն մղվում էր 2 ճակատներով՝ բալկանյան և կովկասյան։

Ռուսական զորքերի հաղթանակներԽմբագրել

Բալկանյան թերակղզում ռուսական զորքերն ազաատագրում են Ռումինիայի և Բուլղարիայի տարածքը, գրավում Ադրիանապոլիսը և մոտենում մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլսին։ Կովկասյան ճակատում ռուսները գրավում են Սև ծովի արևելյան ափերը՝ Աբխազիան, Իմերեթիան և Քութայիսը, ինչպես նաև՝ Ախալցխան և Ախալքալաքը։ Ազատագրվում, բայց պատերազմի ավարտից հետո Թուրքիային է վերադարձվում Արևմտյան Հայաստանի զգալի մասը՝ Կարսը, Էրզրումը, Մուշը և Բայազետը։

Ադրիանապոլսի պայմանագիրԽմբագրել

1829 թվականին կնքված Ադրիանապոլսի պայմնագրով Ռուսաստանը հաստատում է իր տիրապետությունը վերոնշյալ տարածքներում։

Ղրիմի պատերազմԽմբագրել

 
Նիկոլայ կայսեր կինը՝ Ալեքսանդրան, իրենց երեխաների՝ ապագա կայսր Ալեքսանդր II-ի և Մեծ իշխանուհի Մարիայի հետ

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Николай I // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1897. — Т. XXI. — С. 119–124.
  2. Николай I // Нарушевич — Ньютон — 1916. — Т. 28. — С. 556–579.
  3. Ум. Ольга Николаевна, дочь Николая I // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1897. — Т. XXIа. — С. 911.
  4. Ольга Николаевна // Ньюфаундленд — Отто — 1916. — Т. 29. — С. 462.
  5. Константин Николаевич // Русский биографический словарьСПб.: 1903. — Т. 9. — С. 120–155.
  6. Константин Николаевич // Военная энциклопедияСПб.: Иван Дмитриевич Сытин, 1913. — Т. 13. — С. 134–138.
  7. Мякотин В. А. Константин Николаевич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1895. — Т. XVI. — С. 74.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118588079 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  9. 9,0 9,1 RKDartists
  10. 10,0 10,1 The Peerage — ed. size: 717826