Բացել գլխավոր ցանկը

Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոց

Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոց (անգլ.՝ The London School of Economics and Political Science, LSE), Լոնդոնի համալսարանի մասնաճյուղ: Հիմնադրվել է 1895 թվականին «հասարակության բարելավման» նպատակով[4]: Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը մասնագիտացված է հասարակական գիտությունների ուսումնասիրման ոլորտում:

Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոց
London school of economics logo with name.svg
LondonSchoolofEconomics cford.jpg
Տեսակհանրային հետազոտությունների համալսարան և բարձրագույն ուսումնական հաստատություն
Հիմնադրված է1895
ՀիմնադրիրSidney Webb?
ԱնդամակցությունԵվրոպայի համալսարանների միություն, «Ռասսել» խումբ[1], ORCID[2] և Digital Preservation Coalition[3]
ԵրկիրFlag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
ՏեղագրությունԼոնդոն և Վեստմինստեր
ՀասցեLondon School of Economics and Political Science, Houghton Street, London, WC2A 2AE
Կայքlse.ac.uk
Կոորդինատներ: 51°30′50.000000100398″ հս․ լ. 0°7′1.0001199040867e-07″ ամ. ե. / 51.51388888891677453° հս․. լ. 0.1166666666944477792622337° ավ. ե. / 51.51388888891677453; 0.1166666666944477792622337
London School of Economics Վիքիպահեստում

Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը՝ լինելով Միացյալ Թագավորության առաջատար գիտահետազոտական համալսարաններից մեկը, ընդգրկվել է լավագույն «Ռասսել» և Ոսկե եռանկյունի խմբերում[5][6][7]:

Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի ուսումնական մասը, Խանգտոն փողոց

Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը՝ հասարակական գիտությունների ոլորտում[8], աշխարհում 2-րդ տեղն է զբաղեցնում (Հարվարդի համալսարանից հետո), 20 դիսցիպլիներից 15-ը ներառված են աշխարհի լավագույն թոփ 10-ում, այդ թվում՝ քաղաքագիտություն (3-րդ տեղ), տնտեսագիտություն (5-րդ տեղ), ժուռնալիստիկա (3-րդ տեղ), սոցիալական քաղաքականություն (3-րդ տեղ), աշխարհագրություն (3-րդ տեղ) և հասարակագիտություն (4-րդ տեղ)[9]: Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցը մի քանի տարի շարունակ ընդգրկված է եղել Միացյալ Թագավորության լավագույն համալսարանների եռյակում[10][11]:

Դպրոցը մեծ ներդրում ունի քաղաքականության, բիզնեսի և օրենսդրության ոլորտում[12]: Համալսարանի շրջանավարտները և ուսուցիչները համարվում են նախկին և գործող 52 պետությունների ղեկավարներ, 20-ը՝ Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատի անդամներ, 42-ը՝ լորդերի պալատի անդամներ[13]: 2016 թվականի դրությամբ դպրոցի շրջանավարտները և ուսուցիչները պարգևատրվել են տնտեսագիտության բնագավառում՝ 13, գրականության բնագավառում՝ 2, և խաղաղության բնագավառում 3 Նոբելյան մրցանակներով[14][15]: Ըստ 2014 թվականի միլիարդատերներ ցանկի, Լոնդոնի դպրոցի շրջանավարների մեջ կան ավելի շատ միլիարդատերեր, քան Եվրոպայի մեկ այլ համալսարանի շրջանավարտների[16]: Լոնդոնի դպրոցի շրջանավարտների միջին աշխատավարձը բարձր է Միացյալ թագավորության մյուս համալսարանների շրջանավարտների աշխատավարձից[17]:

Լոնդոնի դպրոցի շենքը Օլդվիչ փողոցից

ՊատմությունԽմբագրել

Դպրոցը կառուցելու որոշումը ընդունվել է 1894 թվականի օգոստոսի 4-ին, Միլֆորդի մոտ Բորո ֆարմում (կոմսություն Սուրրեյում) նախաճաշող 4 ֆաբիանների՝ Բեատրիսե և Սիդնի Վեբբերի, Գրեմ Ուոլեսի և Ջորջ Բեռնարդ Շոուի կողմից[18]:

1900 թվականին դպրոցը Լոնդոնի համալսարանին միացավ որպես տնտեսագիտության ֆակուլտետ և մինչև այսօր համարվում է Միացյալ թագավորության միակ ուսումնա-հետազոտական ինստիտուտը:

Վերջին տարիներին՝ արագ զարգանալով, դպրոցը տեղափոխվեց Լոնդոնի կենտրոն Կլեր Մարկետ և Խանգտոն փողոց: 1920 թվականին Խանգտոն փողոցի (Houghton Street) Old Building շենքի կառուցապատման առաջին քարը դրեց Գեորգ V թագավորը:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դպրոցը ժամանակավոր տեղափոխվեց Քեմբրիջ:

Հետպատերազմյան տարիներին դպրոցը ընդլայնվեց և տեղ զբաղեցրեց Լոնդոնի կենտրոնում՝ Լինքոնս-Ինն-Ֆիլդս և Օլդվիչ փողոցների միջև Արդարադատության թագավորական պալատի հարևանությամբ: 1989 թվականին դպրոցը Լոնդոնում բացեց տնտեսագիտության ամառային դպրոցը, 2004 թվականին՝ Պեկինում:

Դպրոցի այժմյան տեսքԽմբագրել

Ներկայումս դպրոցում սովորում է 11.000 ուսանող աշխարհի ավելի քան 160 երկրից, այդ թվում 32 %-ը Միացյալ թագավորությունից, 19 %-ը ԵՄ-ից, 49 %-ը՝ այլ երկրներից:

Դպրոցի կրթական կազմը ունի 22 ամբիոն, որը ներառում է սոցիալական գիտությունների լայն շրջամնակ. տնտեսագիտություն, իրավունք, հանրային կառավարում, պատմություն, միջազգային հարաբերություններ, հասարակագիտություն, ֆինանսներ, հաշվապահական հաշվառում, մենջմենթ, մարդաբանություն, միջազգային զարգացում, մաթեմատիկա, ժուռնալիստիկա, հոգեբանություն, սոցիալական քաղաքականություն, վիճակագրություն, օտար լեզուների ինստիտուտ, աշխարհագրություն և մեթոդաբանություն[19]:

 
Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի գրադարանը

Դպրոցի գրադարանը հիմվել է 1896 թվականի և աշխարհում հայտնի է որպես քաղաքական և տնտեսական գիտությունների Բրիտանական գրադարան անունով: Գրադարանն ունի 4 միլիոն գիրք և 20 000 ժուռնալ և 60 000 էլեկտրոնային ժուռնալ[20]:

Լոնդոնի դպրոցը հայտնի է իր բաց դասախոսություններով, որոնք հասանելի են և՛ ուսանողներին, և՛ շրջանավարտներին, և՛ հասարակությանը: Դպրոցում հանդես են եկել հայտնի ակադեմիկոսներ, համաշխարհային լիդերներ, դեսպաններ, միջազգային կազմակերպությունների ղեկավարներ, բրիտանական և եվրոպական պառլամենտի անդամներ[21]:

Դպրոցի հյուրերն են եղել Քոֆի Անանը, Թոնի Բլեերը, Բեն Բերնանկեն, Դևիդ Քեմերոնը, Նոամ Չոմսկին, Բիլ Քլինթոնը, Նիլ Ֆերգյուսոնը, Միլթոն Ֆրիդմենը, Բորիս Ջոնսոնը, Ալջելինա Ջոլին, Փոլ Քրուգմանը, Դմիտրի Մեդվեդևը, Մարիո Մոնտին, Ջեֆֆրի Սակսը, Ամարտյա Սենը: Նախկինում Լոնդոնի այս դպրոցում ելույթ են ունեցել Մարգարետ Թետչերը, Նելսոն Մանդելան, Մուամար Կադաֆին և համաշխարհային այլ լիդերներ[22]:

Դպրոցի տնօրեններԽմբագրել

  1. 1895-1903-Վիլյամ Խյուինս
  2. 1903-1908-պարոն Խելֆորդ Մակկինդեր
  3. 1908-1919-Վիլյամ Պեմբեր Րիվս
  4. 1919-1937-պարոն (լորդ) Վիլյամ Բեվերիջ
  5. 1937-1957-պարոն Ալեքսանդր Կար-Սաունդերս
  6. 1957-1967-պարոն Սիդնի Քեյն
  7. 1967-1974-պարոն Վալտեր Ադամս
  8. 1974-1984-պրոֆեսոր լորդ Ռալֆ Դարենդորֆ
  9. 1984-1989-դոկտոր Անդրապրասադ Պատել
  10. 1990-1996-պարոն Ջոն Էշվորտ
  11. 1997-2003-պրոֆեսոր (լորդ) Էնթոնի Գիդդենս
  12. 2003-2011-պարոն Գովարդ Դեյվիս
  13. 2011-2012-պրոֆեսոր Ջուդիթ Րիս
  14. 2012-2016-պրոֆեսոր-Գրեգ Կալխուն
  15. 2016-2017-պրոֆեսոր Ջուլյա Բլեք
  16. 2017-մինչև այսօր-Նեմաթ Շաֆրիկ

Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներԽմբագրել

Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրները, որոնք տարբեր տարիների համագործակցել են Լոնդոնի տնտեսգիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցի հետ[23]
Տարի Դափնեկրի անուն Նոմինացիա
1925 Ջորջ Բերնանրդ Շոու Գրականություն
1950 Ռալֆ Բանչ Խաղաղության մրցանակ
1950 Բերտրան Ռասել Գրականություն
1959 Ֆիլիպ Նոել-Բեյկեր Խաղաղությոան մրցանակ
1972 Ջոն Հիքս Տնտեսագիտություն
1974 Ֆրիդրիխ ֆոն Հայեկ Տնտեսագիտություն
1977 Ջեյմս Միդ Տնտեսագիտություն
1979 Արթուր Լյուիս Տնտեսագիտություն
1990 Մերտոն Միլլեր Տնտեսագիտություն
1991 Ռոնալդ Քոուզ Տնտեսագիտություն
1998 Ամարտյա Սեն Տնտեսագիտություն
1999 Ռոբերտ Մանդել Տնտեսագիտություն
2001 Ջորջ Աքեռլոֆ Տնտեսագիտություն
2007 Լեոնիդ Հուրվիչ Տնտեսագիտություն
2008 Փոլ Քրուգման Տնտեսագիտություն
2010 Քրիսթոֆեր Պիսարիդես Տնտեսագիտություն
2016 Խուան Մանուել Սանտոս Խաղաղության մրցանակ
2016 Օլիվեր Հարթ Տնտեսագիտություն

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. http://russellgroup.ac.uk/about/our-universities/
  2. https://orcid.org/members/001G000001tY55xIAC-london-school-of-economics-political-science
  3. https://dpconline.org/about/members
  4. «Beginnings : LSE : The Founders» (PDF)։ Lse.ac.uk։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-12-12-ին։ Վերցված է 2016-01-18 
  5. Smaglik, Paul Golden opportunities (mis). — Nature, 2005. — Т. 436. — № 7047. — С. 144—147. — doi:10.1038/nj7047-144a.
  6. «'Golden triangle' to win funding riches»։ Times Higher Education։ 2010-02-11։ «The other institutions in the Cambridge-Oxford-London "golden triangle" – University College London, Imperial College London and the London School of Economics – will also receive big cash windfalls, as will the University of Manchester.» 
  7. Mike Savage (5 November 2015)։ Social Class in the 21st Century։ Penguin։ էջ 167։ «Higher education researchers often talk about a 'Golden Triangle' of universities. The 'triangle' describes an imaginary three-sided shape with corners in Oxford, Cambridge and London. The exact composition of the London 'corner' can vary, but typically it includes the London School of Economics, King's College London, University College London and Imperial College London.» 
  8. «Social Sciences and Management»։ Top Universities։ 2017-03-03։ Վերցված է 2017-03-08 
  9. «London School of Economics and Political Science (LSE)»։ Topuniversities.com։ QS Quacquarelli Symonds։ Վերցված է 2017-04-06 
  10. «The Times and Sunday Times University Good University Guide 2017»։ Times Newspapers։ Վերցված է 2016-09-23 
  11. «University League Table 2018»։ The Complete University Guide։ Վերցված է 2017-04-26 
  12. «A Time Honoured Tradition a»։ The Guardian (London)։ 2005-06-27։ Վերցված է 2010-04-04 
  13. О LSE на сайте Лондонской школы экономики
  14. «Nobel Prize Winners, London School of Economics»։ London School of Economics։ Վերցված է 2017-01-15 
  15. «All Prizes in Economic Sciences»։ Nobelprize.org։ Nobel Media։ Վերցված է 2017-01-15 
  16. «Where do billionaires go to university?»։ bbc.com/news։ Վերցված է 2014-10-29 
  17. «London School of Economics graduates are earning more than those from any other UK university»։ 2016-04-13։ Վերցված է 2016-09-02 
  18. LSE History на официальном сайте ЛШЭ. — 10.10.2008.
  19. Факультеты ЛШЭ
  20. О LSE на сайте Лондонской школы экономики
  21. «LSE Live: LSE Live Podcast»։ Վերցված է 2017-01-15 
  22. «LSE Past Speakers»։ Վերցված է 2017-01-15 
  23. «Nobel Prize winners»։ London School of Economics։ 2009-03-17։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-11-ին։ Վերցված է 2009-07-26 

ԳրականությունԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել