Քոլին Քեմփբել Կուպեր (անգլ.՝ Colin Campbell Cooper, մարտի 8, 1856(1856-03-08)[1], Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - նոյեմբերի 6, 1937(1937-11-06)[2][3], Սանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ և մանկավարժ։ Բնական և ճարտարապետական ​​լանդշաֆտների հեղինակ է, ճանապարհորդ, որը հայտնի է եվրոպական և ասիական հուշարձանների իր նկարներով: Նկարել է ջրաներկով և յուղաներկով:

Քոլին Կուպեր
Colin C. Cooper photo crop.jpg
Ծնվել էմարտի 8, 1856(1856-03-08)[1]
ԾննդավայրՖիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ
Վախճանվել էնոյեմբերի 6, 1937(1937-11-06)[2][3] (81 տարեկան)
Մահվան վայրՍանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ
ՔաղաքացիությունFlag of the United States (1912-1959).svg ԱՄՆ
ԿրթությունԺյուլիանի ակադեմիա և Պենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ
Ոճամերիկյան իմպրեսիոնիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներFifth Avenue, New York?
ԱմուսինԷմմա Կուպեր
Colin Campbell Cooper Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

 
Rescue of the Survivors of the Titanic by the Carpathia, 1912

Ծնվել է 1856 թվականի մարտի 8-ին, Փենսիլվանիա նահանգի Ֆիլադելֆիա քաղաքում` անգլո-իռլանդական արմատներ ունեցող հարուստ ընտանիքում: Քոլինը եղել է ընտանիքի յոթ երեխաների միջնեկը: Հայրը` նրա անվանակից Քոլին Քեմփբել Կուպերն էր, մայրը` սիրողական նկարիչ, որն աշխատել է ջրաներկերով:[4] Երիտասարդ Քոլինը ոգեշնչվել է արվեստով, երբ 1876 թվականին այցելել է Ֆիլադելֆիայի Համաշխարհային ցուցահանդես, իսկ նրա ծնողներն ամեն կերպ օժանդակել են նկարիչ դառնալու նրա ցանկությանը:

1879 թվականին Կուպերն ընդունվել է Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիա` երեք տարի սովորելով ռեալիստ նկարիչ Թոմաս Իկինսի մոտ։ 1886 թվականին նա նախաձեռնել է իր առաջին արտասահմանյան ճանապարհորդությունը՝ այցելելով Նիդեռլանդներ, Բելգիա և Ֆրանսիա (Բրետան): Այստեղ` Եվրոպայում, 1886-1890 թվականներին նա սովորել է Փարիզի Ժյուլիանի ակադեմիայում՝ Ուիլյամ Բուգրոյի, Ժյուլ Լեֆևրի մոտ: Նա որոշ ժամանակ սովորել է նաև Académie Delécluse և Académie Vitti ակադեմիաներում: Այս շրջանի նրա գործերը հիմնականում ներկայացրել են բնանկարներ, որոնք ստեղծվել են Բարբիզոնյան դպրոցի ոճով:

Վերադառնալով ԱՄՆ` Կուպերը 1895-1898 թվականներին Ֆիլադելֆիայի Drexel Institute of Art-ում (այժմ` Drexel University) տվել է ջրաներկի դասեր և ճարտարապետական ​​պատկերացում։ Նրա գործերից շատերը ոչնչացել են 1896 թվականին Ֆիլադելֆիայի Hazeltine Galleries պատկերասրահում բռնկված հրդեհից: Drexel Institute-ում աշխատելիս նա ամռանը մեկնել է արտասահման՝ գտնվել է հիմնականում Լարենում (Հյուսիսային Հոլանդիա) և Դորդրեխտում (Հարավային Հոլանդիա)` հոլանդացի նկարիչների գաղութում: Դորդրեխտ քաղաքում նա ծանոթացել է նկարիչ Էմմա Լամպերտի հետ, որի հետ ամուսնացել է 1897 թվականի հունիսի 9-ին Ռոչեստերում: 1898 թվականին Կուպերը կրկին եկել է Եվրոպա, որտեղ նա մնացել է մի քանի տարի, որի ընթացքում նկարել է ճարտարապետական ​​բնապատկերներ և ծանոթացել իմպրեսիոնիզմի հետ՝ ոճ, որը նա օգտագործել է մինչև իր գեղարվեստական ​​կարիերայի ավարտը:

Նա ժամանակ առ ժամանակ ցուցադրություն է ունեցել իր կնոջ հետ, մասնավորապես 1902 թվականի մայիսին Ֆիլադելֆիայի Art Club of Philadelphia ակումբում և 1915 թվականին Ռոչեսթրի Memorial Art Gallery պատկերասրահում։ 1904 թվականին նրանք տեղափոխվել են Նյու Յորք, որտեղ ապրել են մինչև 1921 թվականը՝ կատարելով իրենց բազմաթիվ ճանապարհորդություններն այստեղից: 1912 թվականին Կուպերն ընտրվել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայի անդամ: 1915 թվականին նա ցուցադրվել է Սան Ֆրանցիսկոյի Պանամա-Խաղաղօվկիանոսյան միջազգային ցուցահանդեսում, որտեղ նա արժանացել է ոսկե մեդալի` յուղաներկերով և արծաթե մեդալի` ջրաներկով աշխատանքների համար: Նա նաև 1916 թվականին մասնակցել է Սան Դիեգոյի Պանամա-Կալիֆոռնիա ցուցահանդեսին: Զույգը 1915-1916 թվականների ձմեռն անցկացրել է Լոս Անջելեսում, որից հետո Քոլին Կուպերը որոշել է մշտական բնակության ​​տեղափոխվել այնտեղ: 1921 թվականի հունվարին` Էմմայի մահից հետո, նկարիչը տեղափոխվել է Կալիֆորնիա նահանգի Սանտա Բարբարա քաղաք, որը դարձել է նրա վերջին տունը, որտեղից նա կատարել է մի քանի ուղևորություններ Թունիս և Հյուսիսային Եվրոպա: Այստեղ նա դարձել է Santa Barbara Community School of Arts դպրոցի գեղանկարչության դեկանը։ Նկարչությունից զատ, Կուպերը 1920-ական թվականներին թատրոնի համար գրել է պիեսներ, ինչպես նաև վեպեր և ինքնակենսագրություն, որը վերնագրված է In These Old Days:

1927 թվականին կրկին ամուսնանալուց հետո նա շարունակել է ճանապարհորդել և գրել այնքան ժամանակ, մինչև աչքերը չեն վնասվել:

Մահացել է 1937 թվականի նոյեմբերի 6-ին, Կալիֆորնիա նահանգի Սանտա Բարբարա քաղաքում։[5]

Քոլին Կուպերի առաջին կինը` Էմման, նույնպես եղել է ճանաչված նկարիչ, որը մահացել է 1920 թվականին տուբերկուլյոզից: 1927 թվականի ապրիլին նա երկրորդ անգամ ամուսնացել է Marie Henriette Frehseeа-ի հետ՝ ծագումով Արիզոնայից: Հետաքրքիր է, որ Քոլինն ու Էմմա Կուպերը 1912 թվականի ապրիլի 15-ին եղել են «Կարպատներ» լայների առաջին դասի ուղևորների շարքում, երբ նրա կազմն ու ուղևորները մասնակցում էին խորտակված «Տիտանիկի» ողջ մնացած ուղևորների փրկությանը: Նրանք փրկարարական գործողության ընթացքում օգնել են նավի անձնակազմին, և Կուպերն այդ թեմայի վերաբերյալ ստեղծել է մի քանի նկար[6]։

ԱշխատանքներԽմբագրել

Իր կյանքի ընթացքում Քոլին Կուպերը ստեղծել է բազմաթիվ գործեր, նրա աշխատանքները գտնվում են բազմաթիվ հայտնի հավաքածուներում, այդ թվում՝ Բրուքլինի թանգարանում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Մոնտկլերի արվեստի թանգարանում, Կալիֆորնիայի Օքլենդի թանգարանում, Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարանում, Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել