Ժյուլ Լեֆևր (ֆր.՝ Jules Joseph Lefebvre, մարտի 14, 1834(1834-03-14)[1], Tournan-en-Brie - փետրվարի 24, 1912(1912-02-24)[2][3], Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ, Ֆրանսիա[3]), Ֆրանսիական սալոնական նկարիչ։

Ժյուլ Լեֆևր
ֆր.՝ Jules Lefebvre
Jules Joseph Lefebvre.jpg
Ի ծնեֆր.՝ Jules Joseph Lefebvre
Ծնվել էմարտի 14, 1834(1834-03-14)[1]
ԾննդավայրTournan-en-Brie
Վախճանվել էփետրվարի 24, 1912(1912-02-24)[2][3] (77 տարեկան)
Մահվան վայրՓարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ, Ֆրանսիա[3]
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա
ԿրթությունՓարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց (1861) և Հռոմի ֆրանսիական ակադեմիա (1866)[4]
Մասնագիտություննկարիչ
Ոճակադեմիզմ
Ժանրդիմապատկեր, պատմական գեղանկարչություն և նյու
Ուշագրավ աշխատանքներChloé?, Truth? և Nymph and Bacchus?
ՈւսուցիչԼեոն Կոնիե և Jean Francis Auburtin?
ԱշակերտներԷլիզաբեթ Ջեյն Գարդներ, Georges Rochegrosse?, Ամելի Բորի-Սորել, Պոլ Էմիլ Շաբաս, Մորիս Շաբաս, André Devambez?, Jean Caire?, Louis Aston Knight?, Édouard-Jean Dambourgez?, Rodolphe d'Erlanger?, Ռոբերտ Վոննոհ, Փոլ Լանդովսկի, Médéric Bottin?, Լուի Վալտա, Léopold Édouard Collin? և Julian Russell Story?
ՊարգևներՊատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ, Հռոմեական մրցանակ, Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի սպա և Ակադեմիկական արմավենիների շքանշանի սպա
ԱնդամակցությունԳեղեցիկ արվեստների ակադեմիա
Jules Joseph Lefebvre Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

 
Ժյուլ Լեֆևրն իր ստուդիայում

Նախնական նկարչական կրթությունը ստացել է Ամյենում, ապա աշակերտել է ֆրանսիացի բնանկարիչ Լեոն Կոնյեին։ Առաջին անգամ հանդիսատեսին է ներկայանում 1885 թվականի փարիզյան Համաշխարհային ցուցադրությանը։ Ներկայացնում էր տղամարդու դիմանկար։ 1861 թվականին «Պրիամոսի մահը» նկարի համար արժանացել է հռոմեական մրցանակի, որից հետո նկարում է «Երիտասարդը զարդարում է ողբերգական դիմակը», «Հռոմեացու աղջկական սերը» (1864) «Ուխտագնացություն Սարկո-Սպակո եկեղեցի» (1865), «Քնած աղջիկը» (1865), «Նիմֆայի և Բաքոսի երեխաները» (1866), «Պիոս IX պապը Պետրովյան հավաքին»(1867)։

Վերադառնալով Փարիզ՝ նա շուտով մեծ տեղ է զբաղեցնում ֆրանսիացի արվեստագետների շրջանում։ Նա հատկապես հմուտ էր կնոջ գեղեցկությունն ու դիմանկարը պատկերելիս։

ԱշխատանքներԽմբագրել

Լավագույն ստեղծագործությունները, որոնք արվել են Հռոմից գալուց հետո. «Ճշմարտություն»(1870), «Ճպուռ» (1872), «Պանդորա» (1877), «Մինյոնա» (1878), «Դիանան և ջրահարսերը լողալիս» (1879), «Ֆյամետտա» (1881), «Ունդինա» (1881)։ Էրմիտաժում է գտնվում նրա՝ «Մարիամ Մագդաղենացին քարայրում» նկարը (1876)։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել