Բացել գլխավոր ցանկը

Մարչելո Վինչենցո Դոմենիկո Մաստրոյանի (իտալ.՝ Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni, սեպտեմբերի 28, 1924(1924-09-28)[1][2][3][4][5], Ֆոնտանա Լարի, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա - դեկտեմբերի 19, 1996(1996-12-19)[1][2][3][6][4][5], Փարիզ, Ֆրանսիա[7]), իտալացի դերասան։

Մարչելո Մաստրոյանի
իտալ.՝ Marcello Mastroianni
Mastroianni 1991.2.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 28, 1924(1924-09-28)[1][2][3][4][5]
ԾննդավայրՖոնտանա Լարի, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա
Մահացել էդեկտեմբերի 19, 1996(1996-12-19)[1][2][3][6][4][5] (72 տարեկանում)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա[7]
ԿրթությունՀռոմի Սապիենզա համալսարան
ՔաղաքացիությունFlag of Italy.svg Իտալիա
Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Ազգությունիտալացի
Մասնագիտությունդերասան և կինոդերասան
Ամուսին(ներ)Ֆլորա Կարաբելլա
Համատեղ ապրող(ներ)Կատրին Դենյով, Ֆեյ Դանաուեյ[8], Anna Maria Tatò?, Անուկ Էմե, Ուրսուլա Անդրես, Կլաուդիա Կարդինալե և Lauren Hutton?
Երեխա(ներ)Կյարա Մաստրոյանի
Պարգևներ և մրցանակներՈսկե գլոբուս, BAFTA, Կաննի կինոփառատոնի մրցանակ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար, Վոլպի գավաթ լավագույն դերասանին, Սեզար և Ասպետական մեծ խաչի շքանշան. «Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար»

ԿենսագրությունԽմբագրել

Մարչելո Մաստրոյանին ծնվել է 1924 թվականին Իտալիայի Ֆոնտանալիր գյուղաքաղաքում: Հանդես է եկել Հռոմի համալսարանի սիրողական թատրոնում: 1948 թվականին ռեժիսոր Լուկինո Վիսկոնտին նրան հրավիրել է իր ղեկավարած թատերախումբ, որտեղ հաջողությամբ խաղացել է Ալֆիերիի և Շեքսպիրի պիեսներում: Առաջին անգամ նկարահանվել է 1947 թվականին Ռիկարդո Ֆրեդայի «Բանտից փախածը» ֆիլմում: Այնուհետև նկարահանվել է Լուչիանո Էմերի «Օգոստոսյան կիրակի» (1949), «Փարիզը միշտ Փարիզ է» (1951) և «Հռոմեացի նշանածները» (1954), Ջուզեպպե Դե Սանտիսի «Սիրո օրեր» (1953), Կարլո Լիձանիի «Պատմվածք խեղճ սիրահարների մասին» (1954), Լուկինո Վիսկոնտիի «Սպիտակ գիշերներ» (1957), Մարիո Մոնիչելիի «Հայրեր և որդիներ» (1957) և «Աղավնին» (1959) Էլիո Պետրիի «Մեկ հեկտար երկինք» (1958), Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Քաղցր կյանք» (1960), «Ութ ու կես» (1962), Միքելանջելո Անտոնիոնիի «Գիշերը» (1961), Լուի Մալլի «Անձնական կյանք» (1961) Պիետրո Ջերմիի «Ամուսնալուծություն իտալական ձևով» (1962), Վիտտորիո դե Սիկայի «Երեկ, այսօր, վաղը» (1963), «Ընկերները» (1963), «Ուրախ ուրվականները (1963), «Կազանովա-70» (1964), «Սիրահարների ժամանակը» (1969), «Ամուսնություն իտալական ձևով» (1965), «Արևածաղիկներ» (1969), Կլոդ Լելուշի «Դարձյալ սիրո մասին» (1970), Էտորե Սկոլայի «Մի առանձնահատուկ օր» (1977, լավագույն դերակատարման համար արժանացել է «Օսկար» մրցանակի): Արժանացել մի շարք այնպիսի մրցանակների, ինչպիսիք են Բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակ, Կաննի կինոփառատոնի մրցանակ՝ լավագույն տղամարդու դերակատարման անվանակարգում, ինչպես նաև երկու «Ոսկե գլոբուս»[9]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Encyclopædia Britannica
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 SNAC — 2010.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Discogs — 2000.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 filmportal.de — 2005.
  6. 6,0 6,1 6,2 The Peerage
  7. 7,0 7,1 7,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118731653 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  8. https://www.worldcat.org/title/beyond-the-latin-lover-marcello-mastroianni-masculinity-and-italian-cinema/oclc/52821193
  9. Կինոռեժիսորներ, դերասաններ: Հակոբ Թահմիզյան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, Երևան-1984: Հ. 2, Էջ 242-244:

Արտաքին հղումներԽմբագրել