Ստրասբուրգի համալսարան

Ստրասբուրգի համալսարան, ֆրանսիական համալսարան, որը պատկանում է Ստրասբուրգի ակադեմիային: 1970 թվականին Ստրասբուրգի համալսարանը բաժանվել է երեք առանձին ճյուղի. 1՝ ինը պատկանել է Լուի Պաստյորին, 2՝ րդը՝ Մարկ Բլոկին և 3՝ րդ՝ Ռոբեր Շումանին: 2009 թվականի հունվարի 1՝ ին դրանք կրկին միավորվել են մի կազմի մեջ: Միավորման գործընթացը նախատեսվում է աստիճանաբար ավարտել մինչև 2012 թվականը: 2015 թվականին այն համաշխարհային համալսարանների վարկանիշում 87՝ րդ տեղն է զբաղեցրել[4]: 2017 թվականին Ֆրանսիայում համալսարանը զբաղեցրել է աշխարհի մասշտաբով 4՝ 6՝ րդ տեղը և 150՝ րդ տեղը՝ համաշխարհային համալսարանների կազմում[5]: Համալսարանն ընդգրկված է Ուտրեխտի ցանցի եվրոպական համալսարաններում և եվրոպական հետազոտական համալսարանների լիգայում: Իր գոյության ընթացքում Ստրասբուրգի համալսարանը թողարկել է 18 մրցանակ տարբեր ոլորտներում:

Ստրասբուրգի համալսարան
Université de Strasbourg.svg
Absolute Palais Universitaire 01.JPG
ՏեսակՖրանսիայի համալսարան
Հիմնադրված էօգոստոսի 14, 1621
ՀիմնադրիրJohannes Sturm?
Ընդհանուր անձնակազմ5767 մարդ
ԱնդամակցությունԵվրոպայի համալսարանների միություն[1], Ուտրեխտի ցանց, Couperin Consortium?[2], Վերափոխվել[3], Coordination of French research universities?, League of European Research Universities?, French Excellence Initiative? և Udice French Research Universities?
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա
ՏեղագրությունՍտրասբուրգ և Գրանդ Էստ
Կայքunistra.fr
Université de Strasbourg Վիքիպահեստում

ՊատմությունԽմբագրել

Ստրասբուրգի համալսարանի ձևավորման պատմությունը սկիզբ է առնում բողոքական գիմնազիայից, որը հիմնադրվել է 1538 թվականին Յոհան Ստուրմի կողմից, ըստ որի՝ համալսարանը հետագայում կոչվել է բողոքական ակադեմիա:

1566 թվականին կայսր Մաքսիմիլիան II՝ ը գիմնազիային տվել է ակադեմիայի կարգավիճակ, 1621 թվականին այն դարձել է համալսարան, իսկ 1631 թվականին՝ թագավորական համալսարան:

1681 թվականին Լուի Արև արքայի զորքերը գրավել են Էլզասը, և ըստ Վեստֆալյան հաշտության պայմանագրի Հռենոսի արևմտյան ափը՝ ներառյալ համալսարանը, դուրս են եկել Ֆրանսիայի կազմից:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ Ֆրանսիան գրավել էր նացիստական Գերմանիան, համալսարանը տեղափոխվել է Կլերմոն Ֆերան քաղաք:

1970 թվականի Ստրասբուրգի համալսարանը բաժանվել է երեք առանձին համալսարանի.

  • Լուի Պաստերի համալսարան,
  • Մարկ Բլոկի համալսարան,
  • Ռոբեր Շումանի համալսարան:

2009 թվականին նրանք կրկին դարձել են մեկ համալսարան:

ԲաժիններԽմբագրել

  1. Փիլիսոփայական
  2. Հոգեբանական
  3. Տնտեսագիտության ֆակուլտետ
  4. Իրավագիտության ֆակուլտետ
  5. Մանկավարժական
  6. Պատմություն
  7. Տեխնոլոգիական ֆակուլտետ
  8. Մաթեմատիկա
  9. Ֆիզիկա
  10. Բժշկություն
  11. Ատամնաբուժական
  12. Դեղագործական

ԳրությունԽմբագրել

Դասընթացը ֆրանսերեն է:

Հայտնի անձնակազմ և շրջանավարտԽմբագրել

1.Նեստոր Ամբոդիկ-Մաքսիմովիչ՝ ռուս մանկաբարձ

2.Ադոլֆ Բայեր՝ գերմանացի քիմիկոս

3.Թեոբալդ ֆոն Բեթման Հոլվեգ՝ գերմանացի հասարակական գործիչ

4.Մարկ Բլոկ՝ ֆրանսիացի պատմիչ

5.Ֆերդինանդ Բրաուն՝ գերմանացի ֆիզիկոս

6.Լույո Բրենտանո՝ գերմանացի տնտեսագետ

7.Գեորգ Բյուխներ՝ գերմանացի բանաստեղծ և դրամատուրգ

8.Արսեն Վենգեր՝ ֆրանսիացի ֆուտբոլային մարզիչ

9.Շառլ Ադոլֆ Վյուրց՝ ֆրանսիացի քիմիկոս

10.Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթե՝ գերմանացի բանաստեղծ և մտածող

11.Բորիս Գոլիցին՝ ռուս ֆիզիկոս

12.Գեորգ Զիմել՝ գերմանացի փիլիսոփա և սիցոլոգ

13.Անրի Պոլ Կարտան՝ ֆրանսիացի մաթեմատիկոս

14.Էռնստ Ռոբերտ Կուրցիուս՝ գերմանացի բանասեր

15.Մաքս Լաուե՝ գերմանացի ֆիզիկոս

16.Կլեմենս Վենցել Լոտար Մետեռնիխ՝ ավստրիացի պետական գործիչ

17.Լուի Պաստյոր՝ ֆրանսիացի քիմիկոս և կենսաբան

18.Վիլհելմ Ռենտգեն՝ գերմանացի ֆիզիկոս

19.Միխեիլ Սաակաշվիլի՝ Վրաստանի նախագահ

20.Լյուսյեն Ֆևր՝ ֆրանսիացի պատմիչ

21.Հերման Էմիլ Ֆիշեր՝ գերմանացի ֆիզիկոս

22.Կառլ Շվարցշիլդ՝ գերմանացի ֆիզիկոս

23.Ալբերտ Շվայցեր՝ գերմանացի փիլիսոփա, բժիշկ

24.Կարլ Շմիդտ՝ գերմանացի իրավաբան և փիլիսոփա

25.Գուստավ ֆոն Շմոլլեր՝ գերմանացի տնտեսագետ, պատմաբան, հասարակական գործիչ

26.Ժան Կլոդ Յունկեր՝ Լյուքսեմբուրգի վարչապետ

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել