Բոգդան Պետրիչեյկու Հաշդեու

Բոգդան Պետրիչեյկու Ալեքսանդրուի Հաշդեու (ռումիներեն՝ Bogdan Petriceicu Hasdeu, 1836, փետրվարի 14 (26), գ. Կրիստինեշտի, Բեսարաբիա) - 1907, օգոստոսի 12 (25), Կիմպինա), ռումինական և մոլդովական գրող, բանասեր, պատմաբան, հայագետ, Բուխարեստի համալսարանի պրոֆեսոր (1874-1900)։ Եղել է Ռումինիայի ԳԱ ակադեմիայի, Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի, Սերբիայի, Բուլղարիայի և այլ երկրների ակադեմիական ընկերությունների անդամ։

Բոգդան Պետրիչեյկու Հաշդեու
ռումիներեն՝ Bogdan Petriceicu Hașdeu
Bogdan Petriceicu Hasdeu.jpg
Ծնվել էփետրվարի 14 (26), 1838 կամ 1838
ԾննդավայրԿերստենցի, Խոտինի շրջան, Չեռնովցիի մարզ, Ուկրաինա
Վախճանվել էօգոստոսի 12 (25), 1907 կամ 1907
Վախճանի վայրCâmpina, Prahova County, Ռումինիա
ԳերեզմանԲելլու գերեզմանատուն
Մասնագիտությունքերական, բանասեր, պատմաբան, համալսարանի դասախոս, լրագրող, վիպասան, քաղաքական գործիչ, արձակագիր, բանաստեղծ և հրապարակախոս
Լեզուռումիներեն
Ազգությունռումինացի
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն, Flagge von Moldawien 1858.svg Մոլդովական իշխանություն, Flag of the United Principalities of Romania (1862–1866).svg Վալախիայի և Մոլդովայի միացյալ իշխանություն և Flag of Romania.svg Ռումինիայի թագավորություն
ԿրթությունԽարկովի ազգային համալսարան
ԱնդամակցությունՍանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա, Կոստանդնուպոլսի հելլենիստական բանասիրության միություն, Ռումինական ակադեմիա, Սերբիայի գիտության և արվեստի ակադեմիա և Սերբական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա
ԿուսակցությունԱզգային լիբերալ կուսակցություն
ԱշխատավայրԲուխարեստի համալսարան
ԶավակներՅուլիա Հաշդեու
Commons-logo.svg Bogdan Petriceicu Hasdeu Վիքիպահեստում

Կենսագրություն, աշխատություններԽմբագրել

Սովորել է Խարկովի համալսարանում (1855-1856

Գրել է (ռումիներեն) գրական-գեղարվեստական, լեզվաբանասիրական, պատմագիտական երկեր։

Յաշում և Բուխարեստում հրատարակել է (1858—1895) գրական թերթեր ու հանդեսներ։ Գրել է (ռումիներեն) գրական տարբեր ժանրի գործեր. «Երեք մոգեր Արևելքից» (1875) դրաման, լեզվաբանական-բանասիրական. «Սկզբունքներ արիական-եվրոպական համեմատական բանասիրության» (1875), «Հատվածներ ռումին լեզվի պատմության մասին» (1876), «Խոսքեր ծերերից» (հ. 1—3, 1878—1881), և պատմագիտական. «Ռումինիայի կրոնական հանդուրժողության պատմություն» (1865), «Ռումինիայի պատմական արխիվը» (հ. 1—4, 1865—1867), «Ռումինացիների քննական պատմությունը» (հ. 1—2, 1873—1875) արժեքավոր երկերը։

Հաշեդուի ստեղծագործությունը համակված է դեմոկրատական, հակաբոյարական տրամադրությամբ։

Ուսումնասիրություններում մեծ տեղ է հատկացրել Ռումինիայի և Տրանսիլվանիայի հայերի պատմությանը, երկրի տնտեսական ու մշակութային կյանքում նրանց կատարած դերին։ Նրանց է նվիրված «Հայերը» (1852, ռուս.) բանաստեղծությունը, «8ոան իշխան Ահարկու» (հայտնի է նաև «Հայը» անունով, ռում., 1865) մենագրությունը, «Հայերը Մոլդովայում 1669 թ.» [«Տրայան» («Traian»), 1869, №1], «Արճեշի վանքը» [«Ռևիստա նոուը» («Revista Noua»), 1888], «Հայերը Ռումինիայում», նույն տեղում (1890) հոդվածները։

Ռումիներեն Վիքիդարանում կա այս հոդվածին վերաբերող բնօրինակ տեքստ:
Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։  
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 237