Գորայք

գյուղ ՀՀ Սյունիքի մարզում

Գորայք (նաև՝ Գորհայք), գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Որոտան գետի վերին հոսանքի շրջանում, մարզկենտրոնից 131 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 2100 մ բարձրության վրա։ Գյուղը 1877 թվականին հիմնադրել են Արցախի Շուշիի շրջանի Բալուջա գյուղից գաղթածները։ 1886 թվականին ուներ 469, 1897 թվականին՝ 631, 1926 թվականին՝ 1176, 1939 թվականին՝ 1822, 1959 թվականին՝ 1222, 1970 թվականին՝ 843, 1979 թվականին՝ 548, 2001 թվականին՝ 632, 2004 թվականին՝ 657 բնակիչ։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և հացահատիկի մշակությամբ։ Գյուղից մոտ 3 կմ հարավ-արևմուտք՝ գտնվում է «Ավերակ» գյուղատեղին։ Սպանդարյանի ջրամբարի կառուցման պատճառով գյուղը տեղափոխվել է մոտ 3 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Որոտանի վերին հոսանքի շրջանում կա 1850-1860 թվականների ջրանցք։ 2011 թվականին կատարած մարդահամարի տվյալների համաձայն գյուղի բնակչությունը կազմում է 580 մարդ։

Գյուղ
Գորայք
Gorayk 2505.jpg
Գյուղը ճանապարհից
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
ՄարզՍյունիք
ԳյուղապետԱշոտ Աղաջանյան
Այլ անվանումներԳորհայք
Մակերես67,57 կմ²
ԲԾՄ2100 մետր
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն580 մարդ (2011)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
ՏեղաբնականունԳորայքցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Գորայք (Հայաստան)
Red pog.png

Գյուղը մտել է Մեծ Հայքի Սյունիք աշխարհի Հաբանց գավառի կազմի մեջ։ Գորայքը հիշատակում է Ստեփանոս Օրբելյանը, ըստ որի գյուղը Տաթևի վանքին վճարում էր տարեկան 10 միավոր հարկ։ Ոմանք Գորայքը նույնացնում են Գորիս քաղաքի, ոմանք էլ՝ Գորիսի շրջանի Վերին Շեն գյուղի հետ։ Գյուղում բնակվել են նաև մալականներ, որոնք 1880-ական թվականներին հեռացել են Հյուսիսային Կովկաս։

ԲնակչությունԽմբագրել

Համաձայն 1910 թվականի Կովկասյան օրացույցի՝ գյուղի բնակչությունը 1908 թվականին եղել է 1040 մարդ, հիմնականում՝ ռուսներ[1], 1914 թվականին՝ 878 մարդ, նույնպես հիմնականում ռուսներ[2]

Տեսարժան վայրերԽմբագրել

Գյուղի հարավային եզրին, Վայք-Սիսիան ավտոճանապարհի ձախ կողմում գտնվում է հուշաղբյուր։ Գյուղից արևմուտք գտնվում է «Զանգեզուրի դարպասներ» հուշարձանը։

Տես նաևԽմբագրել

ՊատկերասրահԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Кавказский календарь на 1910 год. — Тифлис: Типография канцелярии Е.И.В. на Кавказе, казенный дом, 1910. — С. 195.
  2. Кавказский календарь на 1915 год. — Тифлис: Типография канцелярии Е.И.В. на Кавказе, казенный дом, 1915. — С. 95.