Տեթիսի հռոմեական խճանկար, Անտիոք, Թուրքիա

Տեթիս (հին հուն․՝ Τηθύς), հունական դիցաբանության հնագույն, արխայիկ աստվածություններից, տիտանուհի, Ուրանոսի և Գեայի դուստրը[1], Օվկիանոսի քույրը և կինը, 3 000 որդի հեղեղների և 3 000 դուստր օվկիանոսների մայրը։ Տեթիսը համարվում է համընդհանուր մայր, գոյություն ունեցող ամեն ինչին կյանք տվող աստվածուհի։

Տեթիսը և Օվկիանոսը ապաստան են տվել Հերային, երբ վերջինս փախել էր Զևսից։ Հերան հետագայում ևս այցելել է Տեթիսին։ Օվկիանոսը և Տեթիսը անձնավորում էին ջրային տարերքը, սովորաբար նրանց համար կառուցում էին համատեղ զոհասեղաններ։ Հետագայում Տեթիսին նույնացնում էին Իսիսի հետ։

Ուշ շրջանի պոեզիայում Տեթիսը առավելապես ծովի անձնավորումն է[2]։ Երկրաբանության մեջ Տեթիս անունը տրված է հին օվկիանոսին, որի մնացորդներն են Միջերկրական, Սև և Կասպից ծովերը[3]։ (Տե՛ս Տեթիս (օվկիանոս)

ՏոհմածառԽմբագրել

 
 
 
 
URA
 
 
 
GAI
 
 
 
PON
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
HYP
 
THE
 
KRI
 
EUR
 
OCE
 
TET
 
 
 
KOI
 
PHO
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
HEL
 
SEL
 
EOS
 
ASS
 
PAL
 
STY
 
PER
 
ASA
 
LET
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
NIK
 
BIA
 
KRA
 
ZEL
 
HEK
 
ART
 
APO

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Հեսիոդոս. «Թեոգոնիա» տող 136, 337:
  2. Սենեկա, «Մեդեա» 378; Լուկանոս, «Փարսալական» X 204
  3. Մ. Բոտվիննիկ, Մ. Կոգան, Մ. Ռաբինովիչ, Բ. Սելեցկի. «Դիցաբանական բառարան», Երևան, 1985, էջ 231-232: