Բացել գլխավոր ցանկը

Ջրմուղ, ջրմուղ ցանց, ջրմուղ գծերի (խողովակաշարերի) համախումբ՝ ջուրը սպառողներին հասցնելու համար։ Ջրամատակարարման համակարգի հիմնական տարրերից է։ Ջրմուղի ցանցերի սարքավորման համար օգտագործում են ջրմուղի խողովակներ, որոնց տեսակը կախված է գրունտի բնույթից, տեղադրման եղանակից, ինչպես նաև տնտեսական արդյունավետությունից։ Ստորգետնյա տեղադրումների ժամանակ առավել շատ օգտագործվում են թուջե, ասբեստացեմենտային ու պողպատե, երբեմն նաև երկաթբետոնե և պլաստմասսայից պատրաստված խողովակներ։ Խողովակների տեղադրման խորությունը (1,5-3,0 մ) կախված է գետնի սառեցման մակարդակից, խողովակներով անցնող ջրի ջերմաստիճանից, աշխատանքի ռեժիմից, տեղադրման վայրից։ Ջրմուղ ցանցերը սարքավորված են փականներով (ցանցի առանձին հատվածների անջատման համար) և ջրառման հարմարանքներով՝ հրդեհային հիդրանտներով։ Եվ փականները, և հիդրանտները սովորաբար տեղադրվում են հատուկ հորերում և ծածկվում մետաղե կափարիչներով։ Տեխնիկական պայմանների համաձայն ջրմուղի ցանցերում ճնշումը չպետք է անցնի 6 մթնոլորտային ճնշումից։ Եթե շենքերի հարկերի թիվը չի գերազանցում 6-ից, ապա սպառողներին ջուրը տրվում է անմիջապես ցանցից, իսկ 6-ից ավելիի դեպքում՝ նախատեսվում են պոմպակայաններ։ Ջրմուղի ցանցերը լինում են՝ փակուղային և օղակաձև։ Քաղաքներում սովորաբար կառուցում են ջրմուղի օղակաձև ցանց։ Ջրմուղի ցանցերի (հատկապես օղակաձև) հաշվարկը բարդ է և աշխատատար։ Այդ պատճառով օգտագործում են ԷՀՄ-ներ։ Ջրմուղի ցանցերի աշխատանքն ավտոմատացված է։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 545 CC-BY-SA-icon-80x15.png