Բացել գլխավոր ցանկը

Հեյկե Կամերլինգ Օնես (հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes, սեպտեմբերի 21, 1853(1853-09-21)[1][2][3][4][5][6][7][8], Գրոնինգեն, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[9] - փետրվարի 21, 1926(1926-02-21)[9][2][3][4][5][6][7][8], Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[9]), հոլանդացի ֆիզիկոս և քիմիկոս, Լեյդենի համալսարանի պրոֆեսոր (1882-1924)։

Հեյկե Կամերլինգ Օնես
հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes
Kamerlingh portret.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 21, 1853(1853-09-21)[1][2][3][4][5][6][7][8]
Գրոնինգեն, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[9]
Մահացել էփետրվարի 21, 1926(1926-02-21)[9][2][3][4][5][6][7][8] (72 տարեկանում)
Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[9]
ՔաղաքացիությունFlag of the Netherlands.svg Նիդերլանդներ[7]
Մասնագիտությունֆիզիկոս, գյուտարար, պրոֆեսոր և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Լեյդենի համալսարան և Լեյդենի համալսարան[7]
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
Պաշտոն(ներ)Լեյդենի համալսարանի ռեկտոր
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Նիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների թագավորական ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա, Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա[10] և ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատերՀայդելբերգի համալսարան և Գրոնինգենի համալսարան
Գիտական աստիճանգիտության մագիստր (1878) և փիլիսոփայության դոկտոր (1879)
Տիրապետում է լեզուներինհոլանդերեն[1]
Գիտական ղեկավարRudolf Adriaan Mees?
Եղել է գիտական ղեկավարԺյուլ-Էմիլ Վերշաֆելտ, Wander Johannes de Haas? և Պիտեր Զեեման
Ինչով է հայտնիԳերհաղորդականության հայտնաբերող
Պարգևներֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[11][12] Ռումֆորդի մեդալ Մատեուչի մեդալ Ֆրանկլինի մեդալ և Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամ
Heike Kamerlingh Onnes Վիքիպահեստում

Հեղուկ հելիում ստանալու նպատակով Լեյդենի համալսարանում ստեղծել է հատուկ կրիոգենային լաբորատորիա, որը դարձել է ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի համաշխարհային կենտրոն և կոչվել նրա անունով։

Առաջինը Կամերլին Օնեսին է հաջողվել հասնել բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճանների։ 1908-ին նա առաջինն է ստացել հեղուկ հելիում։ 1911-ին սնդիկի էլեկտրական դիմադրությունը հետազոտելիս հայտ նաբերել է, որ 4, 1K ջերմաստիճանում դիմադրությունն անհետանում է, այդ երևույթն ստացել է գերհաղորդականություն անվանումը, իսկ ինքը գիտնական դարձել է փաստորեն այն հայտնաբերողը։

1913 թ. ստացել է Նոբելյան մրցանակ ֆիզիկայի բնագավառում։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Heike Kamerlingh Onnes — 2009.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 ONNES Heike Kamerlingh — 1834.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Encyclopædia Britannica
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 SNAC — 2010.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 KNAW Past Members
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 Leidse Hoogleraren
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Brockhaus Enzyklopädie
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 9,8 Камерлинг-Оннес Хейке // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  10. Notable Names Database — 2002.
  11. The Nobel Prize in Physics 1913Nobel Foundation.
  12. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 203