Վեց հայկական նահանգներ

Վեց հայկական նահանգներ կամ վեց հայկական վիլայեթներ (օսման.՝ ولايت سته Vilâyat-ı Sitte, թուրք.՝ Altı Ermeni ili) գերակշռող կամ հիմնականում հայկական բնակչություն ունեցող Օսմանյան կայսրության վեց վիլայեթների ընդհանուր անվանումը։

Վեց հայկական վիլայեթեները 20-րդ դարի սկզբին։
  1. Վանի
  2. Էրզրումի
  3. Խարբերդի
  4. Բիթլիսի
  5. Դիարբեքիրի
  6. Սվազի

ԲնակչությունEdit

Խոշոր քաղաքներEdit

Քաղաք Նահանգ (Վիլայեթ) Բնակչություն Հայերն % Ծան
Վան Վանի վիլայեթ 40,000 25,000 62.5% [1]
Սեբաստիա Սեբաստիայի վիլայեթ 60,000 30,000 50% [2]
Էրզրում Էրզրումի վիլայեթ 60,000 15,000 25% [3]
Խարբերդ Խարբերդի վիլայեթ 12,200 6,080 49.8% [4]
Բիթլիս Բիթլիսի վիլայեթ 30,000 7,000 23% [2]
Դիարբեքիր (Ամիդ) Դիարբեքիրի վիլայեթ
Արաբկիր Խարբերդի վիլայեթ 20,000 10,000 50% [5]
Մալաթիա Խարբերդի վիլայեթ 40,000 20,000 50% [6]

Տես նաևEdit

ԾանոթագրություններEdit

  1. Հակոբյան, 1987, էջ 236
  2. 2,0 2,1
  3. Հակոբյան, 1987, էջ 163
  4. Հակոբյան, 1987, էջ 134
  5. Հակոբյան, 1987, էջ 51
  6. Հակոբյան, 1987, էջ 182

Cite error: <ref> tag defined in <references> has group attribute "" which does not appear in prior text.

Մատենագիտություն

  • Հակոբյան Թադևոս (1987)։ Պատմական Հայաստանի քաղաքները (հայերեն)։ Երևան: «Հայաստան» հրատարակչություն