Վիլլեմ II, Վիլհելմ II (հոլ.՝ Willem II, գերմ.՝ Wilhelm II., ֆր.՝ Guillaume II), Վիլլեմ Ֆրեդերիկ Գեորգ Լոդեվիկ (հոլ.՝ Willem Frederik George Lodewijk;դեկտեմբերի 6, 1792(1792-12-06)[1][2][3][…], Հաագա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն[4] - մարտի 17, 1849(1849-03-17)[1][2][3][…], Թիլբուրխ, Հյուսիսային Բրաբանդ, Նիդերլանդներ[4]), Նիդերլանդների թագավոր, 1840 թվականի հոկտեմբերի 7-ից՝ Լյուքսեմբուրգի Մեծ դուքս, Լիմբուրգի դուքս, Վիլլեմ I թագավորի ավագ որդին և իրավահաջորդը:

Վիլլեմ II
Դիմանկար
Ծնվել էդեկտեմբերի 6, 1792(1792-12-06)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՀաագա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն[4]
Մահացել էմարտի 17, 1849(1849-03-17)[1][2][3][…] (56 տարեկան)
Մահվան վայրԹիլբուրխ, Հյուսիսային Բրաբանդ, Նիդերլանդներ[4]
ԳերեզմանՆիևե կերկ
ՔաղաքացիությունFlag of the Netherlands.svg Նիդերլանդներ
ԿրթությունՔրայսթ Չյորչ
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, դատավոր և ռազմական գործիչ
ԱմուսինAnna Pavlovna of Russia?[5]
Ծնողներհայր՝ William I of the Netherlands?, մայր՝ Wilhelmine of Prussia, Queen of the Netherlands?
Զբաղեցրած պաշտոններGrand Duke of Luxembourg?, King of the Netherlands? և King-Grand Duke?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ոսկե գեղմի շքանշանի ասպետ Բանի շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետ Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան Անդրեաս առաքյալի շքանշան Ուիլյամի զինվորական շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ Սուրբ Գևորգի 2-րդ աստիճանի շքանշան Hasselt Cross 1830-1831? և Waterloo Medal?
ԵրեխաներՎիլհելմ III Լյուքսեմբուրգցի, Prince Alexander of the Netherlands?, Prince Henry of the Netherlands?, Prince Ernest Casimir of the Netherlands?[6] և Princess Sophie of the Netherlands?
William II of the Netherlands Վիքիպահեստում

Կրթություն, Նապոլեոնյան պատերազմներԽմբագրել

Վիլլեմ II-ը դաստիարակվել է Բեռլինի ռազմական ակադեմիայում, ուսումն ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանում և 1811 թվականին անցել իսպանական ծառայության՝ որպես փոխգնդապետ: 1815 թվականին՝ Հարյուր օրվա ընթացքում, որպես Նիդեռլանդների թագաժառանգ, նա եղել է հոլանդական զորքերի հրամանատարը։ Իր քաջությունն ու ռազմական հմտությունները ցույց է տվել հատկապես Կատրա-Բրայում և Վաթեռլոոյի ճակատամարտում, որտեղ ուսի վիրավորում է ստացել։

1814 թվականի հունիսի 22-ին պարգևատրվել է «Սուրբ Անդրեաս» շքանշանով[7], իսկ 1815 թվականի հուլիսի 3-ին՝ Սուրբ Գևորգ 2-րդ դաս № 75 շքանշանով՝ «Վաթեռլոոյի ճակատամարտին մասնակցության համար»:

Ամուսնացել է 1816 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում Ալեքսանդր I կայսեր քրոջ՝ Մեծ իշխան Աննա Պավլովնայի (1795-1865) հետ: Իշխանի ժամանման համար երիտասարդ Ալեքսանդր Պուշկինը գրել է «Օրանի արքայազնին» բանաստեղծությունը։

Մասնակցություն բելգիական միջոցառումներինԽմբագրել

Երբ 1830 թվականին հեղափոխություն սկսվեց Բելգիայում, Օրանի արքայազնն անմիջապես գնաց Անտվերպեն, իսկ այնտեղից՝ սեպտեմբերի 1-ին՝ Բրյուսել, որտեղ իր ներկայությամբ բարենպաստ տպավորություն թողեց: Չնայած դրան, արքայազնը հայտնվեց այնպիսի ծանր իրավիճակում, որ գերազանցեց իր լիազորությունները և հոկտեմբերի 16-ին ճանաչեց Բելգիայի ազատությունը: Թագավորը չեղյալ հայտարարեց իշխանի լիազորությունները, որը մեկնում էր Անգլիա։ Հաջորդ տարի նա կրկին ստանձնեց հոլանդական ուժերի հրամանատարությունը և հաջողությամբ մղեց պատերազմը, մինչև որ ստիպված էր նահանջել ֆրանսիական ռազմական միջամտության առջև:

1831 թվականի օգոստոսի 31-ին նա ստացավ Նիդեռլանդների ֆլեդմարշալի կոչում և Հոլանդիայի ցամաքային զորքերի գլխավոր հրամանատարի պաշտոն:

ԹագավորումԽմբագրել

Գահը ստանձնելով իր հոր գահընկեցությունից հետո՝ 1840 թվականին, Վիլլեմը փորձեց բարելավել երկրի ֆինանսական վիճակը, բայց վախեցավ նախաձեռնել քաղաքական բարեփոխումներ, որոնց անհրաժեշտությունն ավելի ու ավելի տեսանելի էր դառնում: 1848 թվականիի եվրոպական հեղափոխական շարժումը կոտրեց նրա դիմադրությունը: Նա համաձայնեց սահմանադրության, ֆինանսական և հարկային համակարգերի ամբողջական վերափոխմանը, բայց չկարողացավ տեսնել այդ բարեփոխումների ավարտը և մահացավ 1849 թվականի մարտի 17-ին: Նրան հաջորդեց որդին՝ Վիլհելմ III Լյուքսեմբուրգցին:

Վիլեմ II-ը մահացավ իր սիրելի Թիլբուրխ քաղաքում, որտեղ երկար ժամանակ ապրել է։ Նրա անունն է կրում քաղաքի ֆուտբոլային ակումբը՝ Վիլլեմ II։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Willem Frederik George Lodewijk van Oranje-Nassau — 2009.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 RKDartists
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #100718337 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  5. С. Тр. Анна Павловна (ռուս.) // Русский биографический словарьСПб.: 1900. — Т. 2. — С. 188—189.
  6. Lundy D. R. The Peerage
  7. Карабанов П. Ф. Списки замечательных лиц русских / [Доп.: П. В. Долгоруков]. — М.: Унив. тип., 1860. — 112 с. — (Из 1-й кн. «Чтений в О-ве истории и древностей рос. при Моск. ун-те. 1860»)

ԳրականությունԽմբագրել