Յան (Իվան) Իոսիֆովիչ Հանուշ (հուլիսի 13, 1858(1858-07-13)[1] կամ 1858[2], Kolodiyivka, Տիսմենիցայի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ - հուլիսի 26, 1887(1887-07-26)[1] կամ 1887[2], Փարիզ, Ֆրանսիա և Պլոցկ, Płock Governorate, Q4104100?, Ռուսական կայսրություն), լեհ լեզվաբան, հայագետ։ Հանդիսացել է Երիտքերականական դպրոցի ներկայացուցիչ։ Սովորել է Կրակովի, Լայպցիգի, Բեռլինի և Վիեննայի համալսարաններում։ 1884 թ.-ից սկսած եղել է Վիեննայի համալսարանի դասախոս։ Գրել է մոտ 150 աշխատություն՝ նվիրված սլավոնական և հնդեվրոպական լեզվաբանությանը։ 1885 թ.-ին ուսումնասիրել է Արևմտյան Ուկրաինայի Կուտի քաղաքի հայ ազգաբնակչության լեզուն, գրել «Լեհահայոց լեզվի մասին» (հատոր 1, 1886 թ.) և «Հայ բարբառագիտության մասին» (1887 թ.) գործերը, որոնցում քննել է հայերենի հնչյունաբանությունը, հայերենըը համեմատել այլ հնդեվրոպական լեզուների հետ։ Հանուշը տվել է արևելահայ և արևմտահայ գրական լեզուների քերականական էական տարբերությունները, ապա, մասնավորելով, վերլուծել լեհահայերի բարբառի հնչյունական կազմը և բառապաշարը։ Հանուշն անդրադարձել է հայկական ազգանունների ծագմանն ու քննարկմանը և բանասիրական այլ հարցերի։

Յան Հանուշ
Ծնվել էհուլիսի 13, 1858(1858-07-13)[1] կամ 1858[2]
Kolodiyivka, Տիսմենիցայի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ
Մահացել էհուլիսի 26, 1887(1887-07-26)[1] կամ 1887[2]
Փարիզ, Ֆրանսիա կամ Պլոցկ, Płock Governorate, Q4104100?, Ռուսական կայսրություն
Մասնագիտությունբանասեր, հնդկագետ, լեզվաբան և սլավոնագետ
Գործունեության ոլորտլեզվաբանություն[3], Հնդեվրոպական լեզվաբանություն[3], հնդկագիտություն[3], Slavic studies?[3] և Armenian philology?[3]
Ալմա մատերՎիեննայի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինլեհերեն[3]

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jan Hanusz
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Գերմանիայի ազգային գրադարանի կատալոգ (գերմ.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Czech National Authority Database
Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։