Կիմ Մամբրեի Մուրադյան (1938 - նոյեմբերի 8, 1991(1991-11-08)[1]), հայ միջնադարագետ, հայագետ-բյուզանդագետ: Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր։

Կիմ Մուրադյան
Ծնվել է1938
Մահացել է1991
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունմիջնադարագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր
Ալմա մատերԵրևանի պետական համալսարան
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր

Պարույր Մուրադյանի եղբայրը:

ԿենսագրությունԽմբագրել

Երևանի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, պրոֆեսոր Խորեն Սարգսյանի ղեկավարությամբ Կիմ Մուրադյանը զբաղվել է հայ-բյուզանդական մատենագրական առնչություններով։

Հմտացել է հունարենին և 1970 թվականին որպես թեկնածուական դիսերտացիա պաշտպանել իր անդրանիկ մենագրությունը՝ «Բարսեղ Կեսարացու «Վեցաւրեան» հայ մատենագրության մեջ»: «Վեցաւրեայի» հետքերը հայ մատենագրության մեջ պրպտելիս Կիմ Մուրադյանը վերանայել է Կորյունի, Եզնիկ Կողբացու, Եղիշեի ու Անանիա Շիրակացու գործերի աղբյուրներին վերաբերող շատ ավանդական դրույթներ։ Հետագայում այդ ամենը «Վեցաւրեայի» գիտական բնագիրը հրատարակելու հիմք է ծառայել, որով և սկիզբ է դրվել պրոֆեսոր Լ. Խաչիկյանի նախաձեռնած «Հայ թարգմանական հուշարձաններ» մատենաշարին։

Կիմ Մուրադյանը մի քանի տարի վարել է «Լրաբեր հասարակական գիտությունների» ամսագրի պատասխանատու քարտուղարի պաշտոնը։

1976 թվականին Կիմ Մուրադյանը աշխատանքի է տեղափոխվել ԳԱ արևելագիտության ինստիտուտի նորաբաց Կովկասագիտության և բյուզանդագիտության բաժին։ Այստեղ նա ավարտել ու հրատարակել է իր երկրորդ մենագրությունը՝ «Գրիգոր Նազիանղացին հայ մատենագրության մեջ», որի համար նրան շնորհվել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Միաժամանակ գիտական հանդեսներում նա տպագրել է մի շարք աղբյուրագիտական բնագրագիտական ուսումնասիրություններ։

Մահվանից առաջ նա հրատարակության է հանձնել Գրիգոր Նյուսացուն նվիրված մենագրությունը և ավարտել Բարսեզի «Պահոց գրքի» պատրաստումը՝ մեկ առ մեկ նշելով իր չտեղադրած էջերի պատկանելիությունը։

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • ՀԳԱ Արևելագիտության ինստիտուտ «Կ. Մ. Մուրադյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 1992, էջ 236
  1. 1,0 1,1 Library of Congress AuthoritiesLibrary of Congress.