Խաչատուր Ազիզյան

հայ նկարիչ

Խաչատուր Սուրենի Ազիզյան (1948, հունիսի 19, Երևան), հայ նկարիչ։ Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (2016)[1]:

Խաչատուր Ազիզյան
Khachatour Azizyan.jpg
Ծնվել է1948, հունիսի 19 (69 տարեկան)
ԾննդավայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունՓանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջ և Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ
Մասնագիտություննկարիչ
ՊարգևներՀայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ և ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ
ԱնդամակցությունՀայաստանի նկարիչների միություն
ՀայրՍուրեն Ազիզյան
Khachatur Azizyan Վիքիպահեստում

Նկարիչ Սուրեն Ազիզյանի որդին է։

ԿենսագրությունԽմբագրել

Աշխատանքները գտնվում են ՀՀ մշակույթի նախարարության, Հայաստանի ազգային պատկերասրահի ֆոնդերում, ԱՄՆՆյու Ջերսիի «Գարթ Դավիթսոն» թանգարանի հավաքածուում, Ֆլորենցիայի «Ռենեսանս» թանգարանի հավաքածուում, տարբեր երկրների մասնավոր հավաքածուներում։

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

 
Խաչատուր Ազիզյանի անհատական ցուցահանդեսը Հայաստանի նկարիչների միությունում, 2014

Հեղինակ է իրապաշտական կենսազգացողությամբ համակված գեղանկարների՝

  • «Ընտանիք», 1976 թ.
  • «Տպավորություն», 1976 թ.
  • «Ծաղկաձորի անտառում», 1977 թ.
  • «Շորժա. Անձրևից հետո», 1983 թ.
  • «Դա չի մոռացվի», 1984 թ.
  • «Գիշեր», 1987 թ.
  • «Դեղին արվեստանոց», 1991 թ.
  • «Երեկո», 1992 թ.
  • «Գագիկ Հովսեփյանի դիմանկարը», 1995 թ.
  • «Անդորր», 1995 թ.
  • «Երեք նազելիներ», 1995 թ.
  • «Սուրհանդակ», 1996 թ.
  • «Դրախտ», 2001 թ.
  • «Լքված գյուղը», 2002 թ.
  • «Ինքնանկար օդալիսկի հետ», 2002 թ.
  • «Պատրանք», 2006 թ.
  • «Մենավոր տարերք», 2007 թ.
  • «Սաղմոսավանքից դեպի Արարատ», 2007 թ.
  • «Կենացդ սիրելիս», 2008 թ.
  • «Մեր անուշ Հայաստանի կենացը` տղերք», 2009 թ.
  • «Արագած», 2011 թ.
  • «Հայաստանը ես եմ», 2011 թ.
  • «Ես նկատեցի քեզ», 2012 թ.
  • «Իզաբելլա», 2012 թ.
  • «Գիշերվա զբոսանք», 2012 թ.
  • «Երեկոյան», 2013 թ.
  • «Աշուն. Կեչառիս», 2013 թ.
  • «Կարմիր արվեստանոց», 2014 թ.
  • «Լաուրա», 2014 թ.
  • «Արարատն Արագածի բարձունքներից», 2014 թ.

ՑուցահանդեսներԽմբագրել

1970 թվականից մասնակցում է հանրապետական, համամիութենական, արտասահմանյան բազմաթիվ խմբական ցուցահանդեսների Հայաստանում, Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Ֆինլանդիայում, Լիբանանում, Եթովպիայում, Մոնղոլիայում, Կորեայում, Հունաստանում, Սենեգալում, Թուրքմենստանում, Իտալիայում, Բրազիլիայում և այլուր։

Անհատական ցուցահանդեսներԽմբագրել

Պարգևներ, մրցանակներԽմբագրել

  • ՀՆՄ մեկական աշխատանքի ցուցահանդեսի լավագույն մրցանակ, 2001 թ.
  • ՀՆՄ մրցանակ՝ Մարտիրոս Սարյանի 115-ամյակին նվիրված ցուցահանդես լավագույն աշխատանքի համար, 2005 թ.
  • ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության պատվոգիր, 2006 թ.
  • Շուշիի ազատագրման օրվան նվիրված ցուցահանդեսի 3-րդ մրցանակ, 2006-2007 թթ.
  • ՀՀ մշակույթի նախարարության պատվոգիր՝ կերպարվեստի բնագավառում ունեցած զգալի ներդրման համար, 2008 թ.
  • ՀՀ մշակույթի նախարարի շնորհակալագիր, 2009 թ.
  • Երևանի քաղաքապետարանի շնորհակալագիր, 2009 թ.
  • Երևանի Արաբկիր համայնքի պատվավոր քաղաքացի, 2009 թ.
  • Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի, Ռուսաստանի հայերի միության և Սփյուռքի նախարարության՝ կերպարվեստի լավագույն ստեղծագործության մրցանակաբաշխության դափնեկիր, 2010, 2013 թթ.
  • Երևանի Պ. Յավրովի անվան թիվ 131 դպրոցի «Կրթօջախի պատվավոր անդամ», 2010 թ.
  • ԵԳՊԱ-ի 65-ամյակի առթիվ ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ, 2011 թ.[6]
  • ՀՀ վաստակավոր նկարիչ, 2016 թ.

Մեջբերումներ Խաչատուր Ազիզյանի մասինԽմբագրել

«Խաչատուր Ազիզյանի արվեստում նրբորեն միահյուսվում են անցյալն ու ներկան, պատրանքն ու իրականությունը, առերևույթն ու շոշափելին, էպիկականն ու անձնականը։ Գույնն է նրա կտավների այն հիմնական արարիչը, որ ստեղծում է տրամադրություն, արտահայտում օրվա պահ և անգամ բույր։ Եվ այս ամենին կենդանություն ու շունչ են հաղորդում լույսի ցոլքերը, որոնք կյանք են հաղորդում յուրաքանչյուր վրձնահարվածի»։
Փարավոն Միրզոյան
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ

«Գեղեցիկն Ազիզյանի արվեստում չի ընդհանրացվում պատկերի արտաքին մանրամասների հետ, գեղեցիկը նրա համար նաև լուսավոր մտքի ճախրանքն է, լավատեսության զորեղ, հնչեղ գամմայով հարազատ ժողովրդի լինելիության գաղտնիքներին հաղորդվելու մղումն ի ծնե»։
Սարո Սարուխանյան
Արվեստաբան

«Ի դեմս Խաչատուր Ազիզյանի գործ ունենք ինքնատիպ, ասելիքի խորքով առանձնացող, բաց նյարդով ապրող, գիծը` շարժումի, շարժումը՝ գույնի, գույնը՝ հույզի, հույզը՝ թրթիռի, թրթիռը՝ խոսքի, խոսքը՝ փիլիսոփայության վերածած արվեստագետի հետ, ում կտավներում կա դեպի Արարիչը տանող լույս, լույս, որն արդեն գույներից երանգների վերածված համանվագ է՝ գեղեցիկի, կյանքի, սիրո և արարումի փառաբանման»։
Մարտին Հուրիխանյան
Լրագրող, հրապարակախոս

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել