Անդրե Շաստել (ֆր.՝ André Chastel, նոյեմբերի 15, 1912(1912-11-15)[1][2][3][…], Փարիզի 12-րդ շրջան, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիա[4] - հուլիսի 18, 1990(1990-07-18)[1][2][3][…], Փարիզի 16-րդ շրջան, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիա[4]), ֆրանսիացի արվեստաբան, իտալական Վերածննդի պատմաբան։ Ֆրանսիայում այն անվանում են «XX դարի երկրորդ կեսի արվեստի պատմության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը»[8]։

Անդրե Շաստել
ֆր.՝ André Chastel
Dürer Melancholia I.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 15, 1912(1912-11-15)[1][2][3][…]
Փարիզի 12-րդ շրջան, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիա[4]
Մահացել էհուլիսի 18, 1990(1990-07-18)[1][2][3][…] (77 տարեկան)
Փարիզի 16-րդ շրջան, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիա[4]
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա[5]
Մասնագիտությունարվեստագետ և պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Կոլեժ դե Ֆրանս[6], Լը Մոնդ և Փարիզի համալսարան
ԱնդամակցությունԱրձանագրությունների և բելետրիստիկայի ակադեմիա[7], Շվեդիայի բանահյուսության, պատմության և հնավաճառության թագավորական ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա և Société de l'histoire de Paris et de l'Île-de-France?
Ալմա մատերԼյուդովիկոս Մեծի լիցեյ և Բարձրագույն նորմալ դպրոց
Տիրապետում է լեզուներինֆրանսերեն[1]
Գիտական ղեկավարAugustin Renaudet?
Եղել է գիտական ղեկավարDaniel Arasse?
Հայտնի աշակերտներAntoine Schnapper?
ՊարգևներԱրվեստների և գրականության շքանշանի կոմանդոր Ակադեմիկական արմավենիների շքանշանի կոմանդոր և Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ
André Chastel Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ավարտել է Էկոլ Նորմալ դպրոցը (1933-1937), զուգահեռ Սորբոնում լսել է Անրի Ֆոսիյոնի դասախոսությունները։ Կրել է Էրվինա Պանոֆսկու ազդեցությունը։ Դասավանդել է Հավրում։

Մոբիլիզացվել է 1939 թվականին, գերի է ընկել, եղել է Լյուբենի համակենտրոնացման ճամբարի բանտարկյալ։ Ազատվել է 1942 թվականին, շարունակել է դասախոսական գործունեությունը Շարտրի և Փարիզի լիցեյներում։

Սորբոնի արվեստի և հնագիտության ինստիտուտի աշխատակից (1945-1948)։ Նա պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը ֆլորենցիական արվեստի և հումանիզմի վերաբերյալ՝ Լորենցո Մեդիչիի անվան ներքո։ Հետազոտությունների ղեկավար Բարձրագույն հետազոտությունների գործնական դպրոցում, Սորբոնի արվեստի և հնագիտության ինստիտուտի պրոֆեսոր, որտեղ աշխատել է 1955-1970 թվականներին։ Արձանագրությունների և նրբաճաշակ բանավոր խոսքի ակադեմիայի անդամ (1976)։

Մեծ ներդրում է ունեցել Ֆրանսիայի մշակութային ժառանգության նկարագրության և համակարգման գործում։ Լը Մոնդ թերթի մշտական աշխատակից, արվեստի մի քանի ամսագրերի հիմնադիր` Ֆրանսիայի արվեստ (1961 թվականից), գեղարվեստական ցուցադրություն (1968 թվականից)։ Ֆրանսիայի և Իտալիայի բազմաթիվ գիտական հասարակությունների և ակադեմիաների անդամ։ Ընկերություն էր անում բազմաթիվ ժամանակակից նկարիչների և (Անդրե Մասոն, Էտիեն Այդու, Նիկոլա դե Ստալ) և գրողների հետ, ինչպես նաև գրել է նրանց մասին։ Նրա աշակերտների թվում են` Դանիել Արասը, Ժան Կլերը։

ՀրապարակումներԽմբագրել

  • Էդուար Վյուար, Paris, Floury, 1946.
  • Vuillard: peintures, 1890—1930, Paris, Éd. du Chêne, 1948.
  • Լեոնարդո դա Վինչի, Édit. Nagel, 1952.
  • Մարսիլիո Ֆիչինո, Droz, Genève, 1954.
  • L’Art italien, Paris, Larousse, 1956, 2 vol. (վերահրատարկվել է` 1982, 1989, 199, իտալ.` 1957-1958, անգլ.`1963)
  • БоттичеллиBotticelli, Silvana, Milan, 1957.
  • Art et humanisme à Florence au temps de Laurent le Magnifique, P.U.F, 1959 (վերահրատարակվել է` 1961, 1982)
  • L'Âge de l’humanisme, Éditions de la connaissance, Bruxelles, 1963 (Ռոբերտ Քլայնի համահեղինակությամբ)
  • Les Arts de l’Italie, Paris, P.U.F., 1963, 2 vol.
  • Le Grand Atelier d’Italie, 1460—1500, Gallimard, 1965.
  • Renaissance méridionale, 1460—1500, Gallimard, 1965.
  • Nicolas de Staël, Paris, Le Temps, 1968.
  • Le Mythe de la Renaissance, 1420—1520, Genève, Skira, 1969.
  • La Crise de la Renaissance, 1520—1600, Genève, Skira, 1969.
  • Staël, l’artiste et l’oeuvre, Saint-Paul-de-Vence, Fondation Maeght, 1972.
  • Fables, formes, figures, Paris, Flammarion, 1978, 2 vol.
  • L’Image dans le miroir, Paris, Gallimard, 1980.
  • Grotesque, l’Arpenteur, 1980.
  • Chronique de la peinture italienne à la Renaissance, 1250—1580, Fribourg, Office du Livre, 1983.
  • The Sack of Rome, 1527, Princeton, Princeton UP, 1983 (фр. изд.: Le Sac de Rome, 1527: du premier maniérisme à la Contre-réforme, Paris, Gallimard, 1984)
  • Léon Gischia: rétrospective, 1917—1985/ Ante Glibota (dir.), textes d’André Chastel, Paris, Paris Art Center, 1985.
  • L’Illustre incomprise, Mona Lisa, Paris, Gallimard, 1988.

Հետմահու հրատարակություններԽմբագրել

  • Introduction à l’histoire de l’art français, Paris, Flammarion, 1993.
  • L’Art français, Paris, Flammarion, 1993—1996, 4 vol.
  • La Pala ou le retable italien des origines à 1500, avec le concours de Christiane Lorgues-Lapouge, préface d’Enrico Castelnuovo, Paris, Liana Levi, 1993 (переизд. 2005, ит. пер.)
  • Palladiana, Paris, Gallimard, 1995
  • La Gloire de Raphaël ou le triomphe d’Éros, Paris, Réunion des musées nationaux, 1995.
  • L’Italie et Byzance/ Ed. établie par Christiane Lorgues-Lapouge, Paris, Éditions de Fallois, 1999.

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել