Ժան Կլեր

ֆրանսիացի գրող

Ժան Կլեր (ֆր.՝ Jean Clair, նույն ինքը՝ Ժերար Ռենյե, ֆր.՝ Gérard Régnier, հոկտեմբերի 20, 1940(1940-10-20)[1][2], Փարիզ, Ֆրանսիա), ժամանակակից արվեստի ֆրանսիացի պատմաբան, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (2008)։

Ժան Կլեր
ֆր.՝ Jean Clair
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 20, 1940(1940-10-20)[1][2] (81 տարեկան)
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1974, 2020–present).svg Ֆրանսիա
ԿրթությունԱնրի IV լիցեյ, Հարվարդի համալսարան, Փարիզի արվեստների ֆակուլտետ, Փարիզի համալսարան և Կարնոյի լիցեյ
Մասնագիտությունարվեստագետ, լրագրող, գրող և համադրող
Զբաղեցրած պաշտոններթանգարանի տնօրեն
Պարգևներ և
մրցանակներ
ԱնդամությունՖրանսիական ակադեմիա, Գրահրատարակչության ազգային կոմիտե և Academy of Morvan?
Commons-logo.svg Jean Clair Վիքիպահեստում
Պիկասոյի թանգարանը Փարիզում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Սովորել է Կառնոյի վարժարանում, այնուհետև՝ Հենրիխ IV-ի լիցեյում։ Ատենախոսությունը պաշտպանել է Սորբոնում (որտեղ նրա ուսուցիչները Անդրե Շաստելն ու Ժան Գրենյեն էին) և Հարվարդում։ 1966 թվականից տարբեր թանգարանների աշխատակից է՝ ժամանակակից արվեստի պետական թանգարան, Պոմպիդուի կենտրոնի գրաֆիկայի կաբինետ, Փարիզի Պիկասոյի թանգարանի տնօրեն (1989-2005)։ Բազմաթիվ ցուցահանդեսների հանձնակատար (Բոնար, Դելվո, Դյուշան, Բալտյուս, Մուզիչ, Կարտյե-Բրեսսոն և այլ)։ Մի քանի գեղարվեստական ամսագրերի գլխավոր խմբագիր (ժամանակակից արվեստի Թանգարանի տետրեր, 1979-1986 թվականներ և այլն), Լուվրի դպրոցում արվեստի պատմության դասախոս (1977-1980 թվականներ)։

1995 թվականին՝ 46-րդ Վենետիկի բիենալեի տնօրեն։

Ընտրյալ մատենագիտությունԽմբագրել

  • Les Chemins détournés (1962)
  • Considérations sur l'état des Beaux-Arts (1983, 1989)
  • Méduse. Contribution à une anthropologie des arts du visuel (1989)
  • Le Voyageur égoïste (1989)
  • Le Nez de Giacometti. Faces de careme, figures de carnaval (1992)
  • Les Métamorphoses d’Eros (1996)
  • Eloge du visible (1996)
  • Malinconia. Motifs saturniens dans l’art de l’entre-deux guerres (1996)
  • La Responsabilité de l’artiste (1997)
  • Sur Marcel Duchamp et la fin de l’art (2000)
  • La Barbarie ordinaire. Music à Dachau (2001)
  • Court traité des sensations (2002)
  • Du surréalisme considéré dans ses rapports au totalitarisme et aux tables tournantes (2003)
  • De Immundo. Apophatisme et apocastase dans l’art d’auhourd’hui (2004)
  • Journal atrabilaire (2006)
  • Malaise dans les musées (2007)
  • Lait noir de l’aube (2007)
  • Autoportrait au visage absent (2008)
  • La Tourterelle et le chat-huant (2009)
  • Dialogue avec les morts (2011)
  • Hubris: la fabrique du monstre dans l'art moderne: homoncules, géants et acéphales (2012)
  • Le Temps des avant-gardes. Chroniques d’art 1968-1978 (2012)

ԿոչումԽմբագրել

Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպա, գրականության և արվեստի շքանշանի հրամանատար։ Չինո դել Դուկայի մրցանակ (2005)։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (2008, բազկաթոռ 39)։ «Արժանիքների համար» շքանշանի սպա (2008)[6]։

ԳրականությունԽմբագրել

  • Debray R. L’honneur des funambules: réponse à Jean Clair sur le surréalisme. Paris: Echoppe, 2003

ՀարցազրույցներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել