Բացել գլխավոր ցանկը

Անդրեյ Իվանովիչ Երյոմենկո (ռուս.՝ Андрей Иванович Ерёменко, ուկր.՝ Андрій Іванович Єрьоменко, հոկտեմբերի 14 (նոր տոմարով՝ հոկտեմբերի 2), 1892նոյեմբերի 19, 1970), Խորհրդային Միության մարշալ (1955), Խորհրդային Միության հերոս։

Անդրեյ Երյոմենկո
ուկր.՝ Андрій Іванович Єрьоменко
Маршал Советского Союза Герой Советского Союза Андрей Иванович Ерёменко.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 2 (14), 1892
ԾննդավայրMarkivka, Starobelsk uyezd, Խարկովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էնոյեմբերի 19, 1970(1970-11-19)[1][2][3] (78 տարեկանում) կամ 1970[4][5]
Մահվան վայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Ուկրաինայի Ժողովրդական Հանրապետություն
Flag of the Ukrainian State.svg Ուկրաինական պետություն
Ուկրաինական ԽՍՀ
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսական հանրապետություն
ԿրթությունՄ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիա
Մասնագիտությունսպա և քաղաքական գործիչ
Զբաղեցրած պաշտոններԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի պատգամավոր և ՈՒԽՍՀ Գերագույն խորհրդի դեպուտատ
Քաղաքական կուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ Կարմիր դրոշի շքանշան «Պատվո լեգեոնի» կոմանդոր Խորհրդային Միության հերոս Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան Կլեմենտ Գոտվալդի շքանշան ՉԽՍՀ հերոս «Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի 20 տարի» հոբելյանական մեդալ I աստիճանի Սուվորովի շքանշան I աստիճանի Կուտուզովի շքանշան «Մոսկվայի պաշտպանության համար» մեդալ Մեդալ «Ստալինգրադի պաշտպանության համար» «Խոպան հողերի յուրացման համար» մեդալ «Պատվո լեգեոն» շքանշանի գլխավոր հրամանատար Պատվո լեգիոնի շքանշանակիր մեդալ թշնամու դեմ ցուցաբերած արիության համար «Օդրայի, Նիսի և Բալթիկայի համար» մեդալ «Զենքի ոլորտում բարեկամության ամրապնդման» մեդալ և Գրյունվալդի Խաչի 2-րդ աստիճանի շքանշան
ԱնդամությունԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտե
Andrey Yeremenko Վիքիպահեստում

Որպես շարքային մասնակցել է առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Ավարտել է Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան (1935)։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է ռազմաճակատի հրամանատար, մասնակցել Մոսկվայի ն Ստալինգրադի ճակատամարտերին, Ղրիմի, Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ Պատերազմից հետո (1945— 1958)՝ Մերձկարպաայան, Արևմտասիբիրյաև և Հյուսիսային Կովկասի ռազմական զորքերի հրամանատար։ Եղել է ՍՄԿԿ ԿԿ-ի անդամ, ՍՍՏՄ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգնատրվել է Լենինի, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր դրոշի, Սուվորովի առաջին աստիճանի, Կուտուզովի 1-ին աստիճանի, արտասահմանյան 7 շքանշաններով և մեդալներով։ Գրել է հուշեր՝ «Հատուցման տարիներ» գրքում (1969)։ Թաղված է Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պատի մոտ։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #123557828 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. Find A Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  3. Munzinger-Archiv — 1913.
  4. Czech National Authority Database
  5. data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 637