Բացել գլխավոր ցանկը

Վասիլ (Բարսեղ) Հովսեփի Բեհբութով (նաև Վասիլ Բեհբության, վրաց.՝ ბებუთაშვილი, 1791—1858), իշխան, հետևակազորի գեներալ (1856), հայազգի զինվորական։ Բեհբությանների իշխանական տոհմից:

Վասիլ Բեհբութով
Vasilii Osipovich Bebutov.jpg
Ծնվել էհունվարի 1, 1791(1791-01-01)
ԾննդավայրԹիֆլիս, Վրաստան
Մահացել էմարտի 10, 1858(1858-03-10) (67 տարեկանում) կամ ապրիլի 7, 1858(1858-04-07)[1] (67 տարեկանում)
Մահվան վայրԹիֆլիս
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԿրթությունՊետերբուրգի առաջին կադետական կորպուս
Մասնագիտությունսպա
Պարգևներ և
մրցանակներ
Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու ասպետական շքանշան Սուրբ Աննայի Առաջին Փառքի շքանշան Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սպիտակ արծվի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 2-րդ աստիճանի շքանշան Անդրեաս առաքյալի շքանշան Արիության ոսկե թուր Սուրբ Գեորգիի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշան և Սուրբ Գևորգի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Vasili Bebutov Վիքիպահեստում
Бебутов Василий Осипович.jpg


ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է Թիֆլիսում (Ռուսական կայսրություն) 1791 թվականի հունվարի 1-ին։ Անցել է ծառայության ռուսական բանակ։

Մասնակցել է 1806-1812 թվականների Ռուս-թուրքական պատերազմին, 1799-1815 թվականներին Նապոլեոն I-ի դեմ մղված մարտերին, Կովկասյան ճակատամարտին, 1828-1829 թվականների Ռուս-թուրքական ճակատամարտին և Ղրիմի ճակատամարտին։

1830-1838 թվականներին Վասիլ Բեհբութովը եղել է Հայկական մարզի վարչության պետ։ 1856 թվականի հունվարի 6-ից սկսած նա ապրել է Թիֆլիսում մինչև մահ։

Մեկ ամսով մինչև փետրվարի 8-ը նա եղել է պետական խոհրդարանի անդամ։ Մահացել է 1858 թվականին մարտի 10-ին Թիֆլիսում։ Մարմինը ամփոփվել է Թիֆլիսի հայկական Հավլաբար թաղամասում գտնվող Խոջիվանքի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում: Գերեզմանը ոչնչացվել է եկեղեցու ոչնչացման ժամանակ[2][3]:

Վասիլ Բեհբութովը ամուսնացած է եղել Մարի Սոլոմոնովի հետ։ ՈՒնեցել է երկու երեխա Հովսեփը և Նիկոլասը (1839-1904 թվականներ, գեներալ-մայոր)։

Բեհբութովը եղել է Կովկասյան հասարակության գյուղատնտեսության և նախագահի տեղական վարչության ռուսական աշխարհագրական ընկերության փոխնախագահ։

ՇքանշաններԽմբագրել

Երկիրը Շքանշանը Կարգը Տարեթիվը
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Աննաի շքանշան IV Կարգ 1813
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Վլադիմիրի շքանշան IV Կարգ 08.08.1820
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Աննաի շքանշան I Կարգ 29.03.1829
Ռուսական կայսրություն Ոսկյա զենք Արիության համար 1829
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Գևորգի շքանշան IV Կարգ 25 տարի ծառայութըան համար 18.12.1830
Ռուսական կայսրություն Հրաշալի շքանշան 15 տարի հրաշհալի ծառայության համար 1835
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Վլադիմիրի շքանշան II Կարգ 1845
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Գևորգի շքանշան III Կարգ 05.11.1846
Ռուսական կայսրություն Սպիտակ արծվի շքանշան 12.10.1847
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Ալեկսանդր Նևսկովի Սուրբ Ալեկսանդր Նևսկովի շքանշան 30.08.1849
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Ալեկսանդր Նևսկովի շքանշան Ադամանդյա շքանշան 27.09.1851
Ռուսական կայսրություն Հրաշալի շքանշան 15 տարի հրաշհալի ծառայության համար 22.08.1852
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Գևորգի շքանշան II Կարգ 06.12.1853
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Անդրեյ Պերվոզվաննովի շքանշան 09.08.1852
Ռուսական կայսրություն Սուրբ Անդրեյ Պերվոզվաննովի շքանշան սրով 05.08.1855
Պարսկաստան Առյուծի և արևի շքանշան II Կարգ 1817
Պարսկաստան Առյուծի և արևի շքանշան ադամանդյա I Կարգ 1835
Պարսկաստան Պարսկաստանի շահի դիմանկար 1851

ԳրականությունԽմբագրել

  • Ա. Խաչիկյան - Հայոց պատմություն

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Find A Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  2. Հայաստանի Հանրապետության Պատմության պետական կենտրոնական արխիվ, ֆոնդ 56, ցուցակ 1, գործ 3675, թերթ 1:
  3. RAA գիտական ուսումնասիրություններ Գիրք II. Վրաց պետական քաղաքականությունը և հայ մշակույթի հուշարձանները (1988-1999), Դիվան վավերագրերին և լուսանկարների, կազմող Սամվել Կարապետյան. ISBN 5-8080-0144-7 ԳՄԴ 85.113 (2Հ)
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 382