Լադո Ասաթիանի

վրացի խորհրդային գրող
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ասաթիանի ազգանունով այլ մարդկանց մասին:

Լադո Մելիքսեդեկի Ասաթիանի (վրացերեն՝ ლადო ასათიანი, հունվարի 14, 1917(1917-01-14), Քութայիս, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 23, 1943(1943-06-23), Թբիլիսի, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ), վրացի խորհրդային գրող[1][2]:

Լադո Ասաթիանի
Lado asatiani 1930's.jpg
Ծնվել էհունվարի 14, 1917(1917-01-14)
ԾննդավայրՔութայիս, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էհունիսի 23, 1943(1943-06-23) (26 տարեկան)
Վախճանի վայրԹբիլիսի, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանԴիդուբեի պանթեոն
Մասնագիտությունբանաստեղծ
Լեզուվրացերեն
Ազգությունվրացի
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն, Flag of Georgia (1918–1921).svg Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն և Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունQ28096182? և Q28015884?
Ժանրերլիրիկա
Ուշագրավ աշխատանքներQ28096185?
Lado Asatiani Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ասաթիանիի պապը՝ Գուջուն, եղել է Լեչխում պատմական երկրամասի Բարդնալա գյուղի բնակիչ և ենթարկվել է կուլակաթափության: Այդ դեպքից հետո Մելիքսեդեկների ընտանիքը տեղափոխվում է Քութայիսի, որտեղ Լադոն ավարտում է 7-ամյա դպրոցը և սկսում ուսումը գյուղատնտեսական տեխնիկումում[2]: Ասաթիանին հետագայում կարողանում է վերադառնալ հայրական գյուղ[2] և կնոջ հետ դասավանդել տեղի դպրոցում: Սակայն 1937 թվականին նրա կինը իշխանությունների կողմից հալածանքի է ենթարկվում:

Այնուհետև Ասաթիանին շարունակելով ուսումը՝ 1938 թվականին ավարտում է Քութայիսի մանկավարժական համալսարանը[1] և նույն թվականին տեղափոխվում Թիֆլիս[2]: Թղթակցել է «Մեր սերունդը» և «Պատանի լենինական» թերթերին, աշխատել է որպես խմբագիր[2]:

Մահացել է տուբերկուլոզից, որով հիվանդ էր 1939 թվականից սկսած: 1968 թվականին նրա աճյունը վերահուղարկավորվել է: Այժմ ամփոփված է Դիդուբեի պանթեոնում[2]:

Լադո Ասաթիանիի անունով է անվանակոչվել Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի հին թաղամասի փողոցներից մեկը[3]:

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

Ասաթիանիի առաջին բանաստեղծությունը՝ «Փետրվարյան առավոտն», տպագրվել է «Ստալինելի» թերթում 1936 թվականի փետրվարի 25-ին: 1941 թվականին լույս է տեսնում «Տաղեր» գիրքը: Նրա հեղինակած «Ասպինձա», «Բասիանիի ճակատամարտ», «Կոլխիդա» պոեմները տեսանելի հետք են թողել վրացական գրականության ոլորտում[4]:

ԾանոթագրություններԽմբագրել