Անտոնիո Կանովա (իտալ.՝ Antonio Canova, նոյեմբերի 1, 1757, Պոսանյո - հոկտեմբերի 13, 1822, Վենետիկ), իտալացի նկարիչ և քանդակագործ, նեոկլասիցիզմի ներկայացիչ[4][5]։ Հիմնականում աշխատել է Վենետիկում և Հռոմում։ Վաղ շրջանի գործերում հետևել է բարոկկոյի արվեստի ավանդույթներին։ Հետագայում ընթացել է անտիկ քանդակագործության ձևերը նմանակելու ուղիով, ժամանակակիցների կողմից անվանվել «նոր Ֆիդիաս»։ Ուսումնասիրողներից շատերը նրան համարում են նեոկլասիցիզմի շրջանի մեծագույն քանդակագործը[6]։ Ընդ որում՝ ընդգծում են, որ Կանովային հաջողվել է խուսափել բարոկկոյին բնորոշ մելոդրամատիզմից և նեոկլասիցիզմին հատուկ սառը արհեստականությունից[7]։

Անտոնիո Կանովա
իտալ.՝ Antonio Canova
Antonio Canova Selfportrait 1792.jpg
Ի ծնեAntonio Canova
Ծնվել էնոյեմբերի 1, 1757
ԾննդավայրՊոսանյո, Իտալիա
Մահացել էհոկտեմբերի 13, 1822
Վախճանի վայրըՎենետիկ, Իտալիա
ՔաղաքացիությունFlag of Republic of Venice (1659-1675).svg Վենետիկի հանրապետություն
Ազգությունիտալացի
ՈւսուցիչGiuseppe Bernardi? և Giovanni Ferrari?
Ստեղծագործություն(ներ)The Three Graces?, Venus Victrix?, Ամուրը և Փսիխեան, Hercules and Lychas? և George Washington?
Ոճնեոդասականություն[1]
Ժանրֆիգուրատիվիզմ[2] և նյու[2]
Մասնագիտությունքանդակագործ, ճարտարապետ, նկարիչ, նկարիչ, փորագրիչ և գծագրող
Գործունեությունըքանդակագործ
ազդվել էՖիդիաս
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ոսկե խթանի պարգև և Honoraray citizen of Asolo?
ԱնդամությունՆիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների թագավորական ակադեմիա և Սուրբ Ղուկասի ակադեմիա[3]
Antonio Canova Վիքիպահեստում

Ստեղծել է տպավորիչ տապանաքարեր (Կլեմենտ 8-ի տապանաքարը, 1792, Սբ. Պետրոսի տաճար, Հռոմ), դիցաբանական հերոսների արձաններ («Ամուրը և Փսիքեն», 1973, Լուվր, Փարիզ), իդեալականացված դիմաքանդակներ («Պաոլինա Բորգեզեն՝ Վեներայի տեսքով», 1805-1807, Բորգեզե պատկերասրահ, Հռոմ)։

Կանովայի ստեղծագործությունը հիմք է հանդիսացել 19-րդ դարի եվրոպական ակադեմիական քանդակագործության համար։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. http://vocab.getty.edu/page/ulan/500115339
  2. 2,0 2,1 https://www.metmuseum.org/toah/hd/nova/hd_nova.htm
  3. http://www.accademiasanluca.eu/it/accademici/id/557/
  4. Irwin David, Antonio Canova, marchese d'Ischia | Italian sculptor, Britannica.com, Վերցված է ապրիլի 1, 2017 
  5. «Canòva, Antonio nell'Enciclopedia Treccani», Treccani.it, Վերցված է ապրիլի 1, 2017 
  6. Turner 1996a .
  7. Jean Martineau & Andrew Robinson, The Glory of Venice: Art in the Eighteenth Century. Yale University Press, 1994. Print.

Արտաքին հղումներԽմբագրել

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 141