Անդրե Ասիման (անգլ.՝ André Aciman[4], հունվարի 2, 1951(1951-01-02)[1], Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս[2]), եգիպտացի-ամերիկացի գրող։ Նա ծնվել և մեծացել է Եգիպտոսի Ալեքսանդրիա քաղաքում և ներկայումս գրականության տեսության պատմություն և Մարսել Պրուստի աշխատանքներ է դասավանդում Նյու Յորքի քաղաքային համալսարանի ասպիրանտուրայում[5][6]։ Մինչ այդ Ասիմանը ստեղծարար գիր է դասավանդել Նյու Յորքի համալսարանում և ֆրանսիական գրականություն՝ Փրինսթոնի համալսարանում և Բարդ քոլեջում[7][8][9]։

Անդրե Ասիման
Ծնվել էհունվարի 2, 1951(1951-01-02)[1] (73 տարեկան)
ԾննդավայրԱլեքսանդրիա, Եգիպտոս[2]
Մասնագիտությունգրող, համալսարանի դասախոս, գրական քննադատ, լրագրող, վիպասան, հեղինակ, գրական տեսաբան և գրականության պատմաբան
Քաղաքացիություն ԱՄՆ
ԿրթությունՀարվարդի համալսարան, Lehman College? և Վիկտորիա քոլեջ
ԱշխատավայրՓրինսթոնի համալսարան, Նյու Յորքի համալսարան, Ուեսլեական համալսարան, Նյու Յորքի քաղաքային համալսարան և Եշիվա համալսարան
Պարգևներ
Изображение автографа
 André Aciman Վիքիպահեստում

2009 թվականին նա Այցելող ականավոր գրող է եղել Ուեսլեյան համալսարանում[10][11][12]։

Նա մի քանի ստեղծագործությունների հեղինակ է, ներառյալ «Կոչի՛ր ինձ քո անունով» (անգլ.՝ Call Me by Your Name, 2007 թվականի Լամբդա գրական մրցանակի (անգլ.՝ Lambda Literary Award) դափնեկիր «Գեյ գեղարվեստական գրականություն» անվանակարգում[13], որը հիմք է հանդիսացել նույնանուն ֆիլմի համար) վեպը և 1995 թվականի՝ «Եգիպտոսից դուրս» (անգլ.՝ Out of Egypt) հուշագրությունը, որն արժանացել է Ուայթինգի մրցանակին (անգլ.՝ Whiting Award)[14]։ Թեև Ասիմանն առավել հայտնի է «Կոչի՛ր ինձ քո անունով» վեպով, 2019 թվականին տված հարցազրույցում նա հայտնել է, որ «Ութ սպիտակ գիշերներ» (անգլ.՝ Eight White Nights) վեպը նրա լավագույն գիրքն է[15]։

Վաղ տարիներ և կրթություն խմբագրել

Ասիմանը ծնվել և մեծացել է Եգիպտոսի Ալեքսանդրիա քաղաքում՝ Ռեջայն և Հենրի Ասիմանների ընտանիքում, որոնցից վերջինս տրիկոտաաժի գործարանի սեփականատեր էր[16][17][18][19]։ Նրա մայրը խուլ էր[20]։ Ասիմանը դաստիարակվել է ֆրանսախոս ընտանիքում, որի անդամները նաև խոսում էին իտալերենով, հունարենով, արաբերենով և լադիներենով[8]։

 
Ասիմանը 2009 թվականին
 
Ասիմանն ընթերցում է «Գտի՛ր ինձ» վեպը (2019)

Նրա ծնողները Ալեքսանդրիայում 1905 թվականին հաստատված ընտանիքներից թուրքական և իտալական արմատներով Սեֆարդի հրեաներ էին[9]։ Որպես Մուտամասսիրուն («օտարերկրյա») համայնքների անդամներ, նրա ընտանիքի անդամները չէին կարող Եգիպտոսի քաղաքացիներ դառնալ։ Երեխա հասակում Ասիմանը սխալմամբ հավատում էր, որ ֆրանսիական քաղաքացի է։ Եգիպտոսում նա բրիտանական դպրոցներ է հաճախել[15]։

Այն բանից հետո, երբ նրա հայրը իտալական քաղաքացիություն է ստացել ընտանիքի համար, Ասիմանը, նրա մայրը և եղբայրը՝ որպես փախստականներ տեղափոխվել են Հռոմ, մինչդեռ նրա հայրը տեղափոխվել է Փարիզ։ 1968 թվականին նրանք տեղափոխվել են Նյու Յորք[8]։ 1973 թվականին նա Լեհմանի քոլեջում անգլերենի և համեմատական գրականության բակալավրի աստիճան է ստացել, իսկ 1988 թվականին՝ Հարվարդի համալսարանում համեմատական գրականության մագիստրոսի և փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան[21]։

«Եգիպտոսից դուրս» խմբագրել

Ասիմանի 1996 թվականին լույս տեսած «Եգիպտոսից դուրս» հուշագրությունը լայն քննարկումների առարկա է դարձել[22][23]։ Նյու Յորք Թայմսում Միչիկո Կակուտանին գիրքը նկարագրել է որպես «հրաշալի հուշագրություն․․․ այն թողնում է ընթերցողին այժմ անհետացած աշխարհի հետաքրքրաշարժ դիմանկարով»։ Նա համեմատում է ստեղծագործությունը Լորենս Դարելի աշխատանքների հետ և նշում է, որ «այստեղ կան որոշ զարմանալի պայծառ տեսարաններ, այնպես տարօրինակ և զարմանալի, ինչպես ինչ-որ բան Գաբրիել Գարսիա Մարկեսից, և այնպես էլ զավեշտական ու անսպասելի, ինչպես ինչ-որ բան Չեխովից»[9]։

Անձնական կյանք խմբագրել

Ասիմանն ամուսնացած է Սյուզան Վիվիոթի հետ։ Նրանք երեք որդի ունեն՝ Ալեքսանդրը և երկվորյակներ Ֆիլիպը և Մայքլը[24][25][26]։ Նրա կինը՝ Սյուզանը, Վիսկոնսինի համալսարանի և Հարվարդի իրավագիտության ֆակուլտետի շրջանավարտ է և «Bridge, Inc.» ընկերության գլխավոր տնօրենը։ Նա նաև «Kadmon Holdings, Inc.» ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամն է և նախկինում աշխատել է որպես «Palladia» ընկերության գլխավոր ծրագրային տնօրեն[27][28][29][30][31][32][33]։

Մրցանակներ խմբագրել

  • 1995 Ուայթինգ մրցանակ
  • 2007 Լամբդա գրական մրցանակ

Մատենագրություն խմբագրել

 
Լուկա Գուադանյինոն և Ասիմանը «Կոչի՛ր ինձ քո անունով» ֆիլմի ցուցադրությանը Բեռլինի 2017 թվականի միջազգային կինոփառատոնում

Վեպեր խմբագրել

Կարճ գեղարվեստական գրականություն խմբագրել

  • «Cat's Cradle». The New Yorker. Հոկտեմբերի, 1997։
  • "Monsieur Kalashnikov". The Paris Review. 181. Ամառ, 2007. {{cite journal}}: Cite has empty unknown parameter: |1= (help)։
  • "Abingdon Square". Granta. 122 (Betrayal). Ձմեռ, 2013. {{cite journal}}: Cite has empty unknown parameter: |1= (help)։

Ոչ գեղարվեստական խմբագրել

  • Եգիպտոսից դուրս (հուշագրություն) (1995)[5][6]
  • Տարանցիկ նամակներ։Աքսորի, ինքնության, լեզվի և կորստի մասին մտորումներ (խմբագիր/մասնակից) (1999)
  • Կեղծ փաստաթղթեր։ Աքսորի և հիշողության մասին ակնարկներ (2000)[5][6]
  • Entrez: Ֆրանսիայի նշաններ (Սթիվեն Ռոթֆելդի հետ) (2001)
  • Պրուստ նախագիծը (խմբագիր) (2004)[5][38]
  • Ալիբիներ։ Ակնարկներ այլուր (2011)

Ընտրված հոդվածներ խմբագրել

Ծանոթագրություններ խմբագրել

  1. 1,0 1,1 https://pantheon.world/profile/person/André_Aciman
  2. 2,0 2,1 2,2 Deutsche Nationalbibliothek Record #119374730 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
  3. Guggenheim Fellows-ի տվյալների բազա
  4. "Fear of Dying: A Conversation with Erica Jong". Graduate Center, CUNY. 2015 թ․ նոյեմբերի 10. Retrieved 2019 թ․ մարտի 26.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 "André Aciman". City University of New York. Արխիվացված է the original 2008 թ․ օգոստոսի 28-ին. Retrieved 2009 թ․ օգոստոսի 18.
  6. 6,0 6,1 6,2 "André Aciman profile". City University of New York. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հունիսի 14-ին. Retrieved 2009 թ․ օգոստոսի 18. In addition to teaching the history of literary theory, he teaches the work of Marcel Proust and the literature of memory and exile.
  7. "André Aciman". www.gc.cuny.edu.
  8. 8,0 8,1 8,2 Meet the author: Aciman says he's all his characters Archived 2014-10-06 at the Wayback Machine., Marin Independent Journal, 24 May 2008
  9. 9,0 9,1 9,2 Kakutani, Michiko (1994 թ․ դեկտեմբերի 27). "Books of the Times: Alexandria, and in Just One Volume". The New York Times. p. 21. Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 21.
  10. Rosenberg, Gabe. "Novelist and Visiting Prof. Andre Aciman Shares His Creative Process - Arts". The Wesleyan Argus. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 4.
  11. "Andre Aciman profile". 2013 թ․ հոկտեմբերի 18. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 4.
  12. "Andre Aciman: Books, Biography, Blog, Audiobooks, Kindle". Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 4.
  13. "20th Annual Lambda Literary Awards Winners and Finalists". Retrieved 2017 թ․ հունվարի 1.
  14. "Winners of Whiting Awards". The New York Times. 1995 թ․ հոկտեմբերի 30. p. C15. Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 21. Andre Aciman, whose first book, Out of Egypt (Farrar, Straus & Giroux, 1995), chronicles his childhood in Alexandria, Egypt.
  15. 15,0 15,1 Ingström, Pia (2019 թ․ մայիսի 26). "Mor var vild och öm, mormor ett helgon och farmor kall". Hufvudstadsbladet (in Swedish). pp. 38–39.{{cite news}}: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
  16. Epstein, Joseph."Funny, But I Do Look Jewish". 2003 թ․ դեկտեմբերի 15. Արխիվացված from the original on 2005 թ․ դեկտեմբերի 18. Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 23.
  17. Baker, Zachary M. (2009). "Presidential Lectures: André Aciman". Stanford Presidential Lectures. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 5.
  18. "Deaths: ACIMAN, HENRI N". The New York Times. 2008 թ․ մայիսի 15. ISSN 0362-4331. Արխիվացված է the original 2017 թ․ օգոստոսի 3-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 5. {{cite news}}: Cite has empty unknown parameter: |dead-url= (help)
  19. "REGINE ACIMAN: Obituary". The New York Times. 2013 թ․ հունվարի 12. ISSN 0362-4331. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 5.
  20. Aciman, André (2014 թ․ մարտի 10). "Are You Listening?". newyorker.com.
  21. "Biography of Andre Aciman". gradesaver. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 7.
  22. "Exodus From Egypt", The Washington Post, 15 February 1995, pg. D02
  23. Walters, Colin. "Visit to 'very small, very strange world'" The Washington Times, 19 March 1995, p. B6
  24. "Henri Aciman Obituary - New York, NY | New York Times". Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 24.
  25. "'Call Me by Your Name' author: Don't be afraid of same-sex crushes". 2017 թ․ նոյեմբերի 20. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 2.
  26. "'Call Me By Your Name' Author on the Film: 'They All Deserve Oscars'". 2017 թ․ դեկտեմբերի 7. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 2.
  27. "LinkedIn". Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 24.(չաշխատող հղում)
  28. "Leadership".
  29. "KDMN Company Profile & Executives - Kadmon Holdings Inc. - Wall Street Journal". Արխիվացված է the original 2018 թ․ սեպտեմբերի 17-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 3. {{cite web}}: Unknown parameter |dead-url= ignored (|url-status= suggested) (help)
  30. "Bloomberg - Are you a robot?". {{cite web}}: Cite uses generic title (help)
  31. "KADMON HOLDINGS, INC. : KDMN Stock Price | MarketScreener".
  32. Liu, Max (2018 թ․ նոյեմբերի 2). "André Aciman, interview: 'I couldn't imagine writing about people whose sexuality is anything other than fluid'". inews.co.uk (in բրիտանական անգլերեն). Retrieved 2019 թ․ մայիսի 4.
  33. "Chiamami col tuo nome". InchiostrOnline. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 4.
  34. Meaney, Thomas (Feb–Mar 2007). "Naming Youths". Bookforum. Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 21. How strange that Aciman's first novel should run against the Proustian grain.
  35. Ormsby, Eric (2007 թ․ հունվարի 24). "Nature Loves to Hide". The New York Sun. p. 13. pays its respects to Proust but is brilliantly original....This is a novel of seduction in which the final prize is to win back something small but precious from the coquettishness of memory.
  36. D'Erasmo, Stacey (2007 թ․ հունվարի 25). "Suddenly One Summer". The New York Times. Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 21. This novel is hot. A coming-of-age story, a coming-out story, a Proustian meditation on time and desire, a love letter, an invocation and something of an epitaph, Call Me by Your Name is also an open question. It is an exceptionally beautiful book.
  37. Bobrow, Emily (2019 թ․ հոկտեմբերի 25). "'Find Me' Review: Better Left Unspoken A much-anticipated sequel that dispenses with many of the ingredients that made the earlier book so moving". Wall Street Journal.
  38. Aciman, Andre (2004 թ․ հունիսի 16). "Sailing to Byzantium by Way of Ithaca". The New York Sun. p. 1. Proust fans filled the Celeste Bartos Forum at the New York Public Library on Wednesday for an evening titled 'The Proust Project: A Discussion With Latter-Day Disciples, Admirers, and Shameless Imitators.' The event celebrated the publication of a book called The Proust Project in which Andre Aciman, a professor at CUNY Graduate Center, asked a group of writers to reflect on In Search of Lost Time.

Հետագա ընթերցում խմբագրել

Արտաքին հղումներ խմբագրել