Բացել գլխավոր ցանկը

Քաջարան

քաղաք Հայաստանում
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քաջարան (այլ կիրառումներ)

Քաջարան, քաղաք Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի արևելյան լանջին, Ողջի գետի վերնագավառում[2], մարզկենտրոնից 26 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 1850 մ բարձրության վրա։ Քաղաքում Ողջի գետին է միախառնվում Ծակքար վտակը։ Քաղաք է 1958 թվականից։ 1947-1958 թվականներին եղել է քաղաքատիպ ավան, մինչ այդ՝ ավան։ Մինչև 1951 թվականի հուլիսի 4-ը կոչվել է Քաջարանց[3]։

Քաղաք
Քաջարան
հայ․՝ Քաջարան
Զինանշան
Coat of Arms of Kajaran.png

Kajaran.jpg
Քաջարանի համայնապատկեր
Կոորդինատներ: 39°9′4″ հս․ լ. 46°9′36″ ավ. ե. / 39.15111° հս․. լ. 46.16000° ավ. ե. / 39.15111; 46.16000
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
ՔաղաքապետՄանվել Փարամազյան
Հիմնադրված է1947 թ.
Տվյալ կարգավիճակում1958 թվականից
Մակերես2,8 կմ²
ԲԾՄ1950±1 մետր
Կլիմայի տեսակցամաքային
Պաշտոնական լեզուհայերեն
Բնակչություն7 000[1] մարդ (2015)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Տեղաբնականունքաջարանցի
Ժամային գոտիUTC+04:00
Հեռախոսային կոդ+374 (285)
Փոստային ինդեքսներ3309
Պաշտոնական կայքkajaran.am
##Քաջարան (Հայաստան)
Red pog.png

ԲնակչությունԽմբագրել

Քաջարանի բնակչության մի մասը 1946 թվականին գաղթել է Իրանից, Սիրիայից և Կիպրոսից։ Քաջարանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.[4]

Տարի 1831 1897 1926 1939 1959 1980 1989 2001 2011 2015
Բնակիչ 50 394 431 548 11527 8967 7519 8439 7163 7000

ՏնտեսությունԽմբագրել

Տնտեսության հիմնական և առաջատար ճյուղը հանքարյունաբերությունն է։ Զարգացած են նաև սննդամթերքի և պատրաստի մետաղե պատրաստուկների արտադրությունները։ Քաջարանում է Հայաստանի խոշորագույն հանքարդյունահանող ընկերությունը՝ «Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ» ՓԲԸ-ն[5]։

Պատմամշակութային կառույցներԽմբագրել

Հնություններից են «Գանձասար» բաց հանքում պահպանված հեթանոսական սրբատեղին և 17-րդ դարի կանգուն եկեղեցին։

Տարածքում հայտնաբերվել են բրոնզի դարերի հանքախորշեր, ձուլարանների հետքեր, հանքանյութի թափոններ։

Շրջակայքում են գտնվում Ողջի և Սուրբ Դավիթ գյուղատեղիները։

Քաջարանի մասինԽմբագրել

Տես նաևԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  1. «Հայաստանի Հանրապետության մշտական բնակչության թվաքանակը 2015 թվականի հուլիսի 1-ի դրությամբ,»։ Վերցված է 2015 Օգոստոսի 9 
  2. Հ. Ղ. Գրգեարյան, Ն. Մ. Հարությունյան (1989)։ Աշխարհագրական անունների բառարան։ Երևան: «Լույս»։ էջ էջ 430 
  3. Ա. Ա. Ասլանյան, Հ. Ղ. Գրգեարյան (1981)։ Հայկական ՍՍՀ աշխարհագրական անունների համառոտ բառարան։ Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն։ էջ էջ 198 
  4. «Հայաստանի հանրապետության բնակավայրերի բառարան, էջ 23»։ Վերցված է 2014 Օգոստոս 3 
  5. «Հայաստան» հանրագիտարան։ Երևան: ՀՀ Գիտությունների ակադեմիա։ 2012։ էջ 1164։ ISBN 978-5-89700-040-1 

Արտաքին հղումներԽմբագրել