Յուլիուշ Կոսակ (լեհ.՝ Juliusz Fortunat Kossak, դեկտեմբերի 15, 1824(1824-12-15)[1][2][3], Նովի Վիսնիչ, Bochnia County, Lesser Poland Voivodeship, Լեհաստան - փետրվարի 3, 1899(1899-02-03)[1][4][2][…], Կրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), լեհ մարտանկարիչ։

Յուլիուշ Կոսակ
Juliusz Kossak by Leon Wyczółkowski (1900).jpg
Ծնվել էդեկտեմբերի 15, 1824(1824-12-15)[1][2][3]
ԾննդավայրՆովի Վիսնիչ, Bochnia County, Lesser Poland Voivodeship, Լեհաստան
Վախճանվել էփետրվարի 3, 1899(1899-02-03)[1][4][2][…] (74 տարեկան)
Մահվան վայրԿրակով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա
ՔաղաքացիությունFlag of Hungary (1896-1915; angels; 3-2 aspect ratio).svg Ավստրո-Հունգարիա
ԿրթությունԼվովի Ի․ Ֆրանկոյի անվան ազգային համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ
Մասնագիտություննկարիչ, նկարազարդող և գծանկարիչ
Ժանրպատմական գեղանկարչություն և Մարտանկարչություն
Թեմաներգեղանկարչություն
Ուշագրավ աշխատանքներBattle of Raszyn.?
Պարգևներ
Ֆրանց Յոզեֆի շքանշան
ԶավակներՎոյչեխ Կոսակ[5] և Թադեուշ Կոսակ
Commons-logo.svg Juliusz Kossak Վիքիպահեստում

Նկարիչ Վոյցեխ Կոսակի հայրը[6][7], ռեալիստ նկարիչ Եժի Կոսակի պապը[8]։

ԿենսագրությունԽմբագրել

Յուլիուշ Կոսակը մեծացել է Լվովում Լեհաստանի բաժանումների ժամանակաշրջանում։ Իրավաբանական կրթություն է ստացել Լվովի համալսարանում, միաժամանակ նկարչություն է սովորել Յան Մաշկովսկու և Պյոտր Միխալովսկու մոտ[6]։ 1844 թվականից Կոսակը կոմիսիոն վճարով աշխատել է Փոքր Լեհաստանի, Պոդոլիայի, Վոլինի տեղական արիստոկրատիայի համար[9]։ 1855 թվականին ամուսնացել է Զոֆիա Գալինսկայի հետ, և մեկնել են Փարիզ, որտեղ ապրել են հինգ տարի։ Նրանց որդիները՝ երկվորյակներ Վոյչեխն ու Թադեուշը (1856-1857 թվականներ, ամանորի նախօրեին) և կրտսեր որդին Ստեֆանը (1858), ծնվել են Փարիզում։ 1860 թվականին ընտանիքը եկել է Վարշավա, որտեղ Կոսակն աշխատել է որպես «Tygodnik Illustrowany» ամսագրի նկարազարդող և փորագրող վարպետ։ Մեկ տարով մեկնել են Մյունխեն, 1868 թվականին հաստատվել են Կրակովում. այդ ժամանակ արդեն ունեցել են հինգ երեխա։ Կրակովում Կոսակը մի փոքրիկ կալվածք է գնել, որը հայտնի է որպես Կոսակովկա (Kossakówka), հայտնի է դարձել իր գեղարվեստական ​​և գրական սալոնով ուր այցելել են Ադամ Ասնիկը, Հենրիկ Սենկևիչը, Ստանիսլավ Վիտկևչը, Յուզեֆ Խելմոնսկին և այլք։ Մինչև կյանքի վերջ Կոսակն ապրել ու ստեղծագործել է Կրակովում։

1880 թվականին Կոսակին շնորհվել է Պատվո խաչ շքանշան Ավստրո-Հունգարիայի կայսեր Ֆրանց Յոզեֆի կողմից կյանքի ընթացքում որպես արվեստագետ ձեռքբերումների համար։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

  • Maciej Masłowski: Juliusz Kossak, Warsaw 1984, ed. „Auriga” - Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe (Art and Film Publishers, 2nd ed. - 1986, 3rd ed. - 1990) ISBN 83-221-0294-1.

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Julius Fortunat von Kossak — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
  3. 3,0 3,1 Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
  4. 4,0 4,1 4,2 Juliusz Kossak (նիդերլ.)
  5. Union List of Artist Names — 2017.
  6. 6,0 6,1 Irena Kossowska, Art Institute of the Polish Academy of Sciences (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk), "Sylwetki, sztuki wizualne: JULIUSZ KOSSAK" January 2005
  7. See list of Juliusz Kossak's descendants at "Kossak family", including second-, third- and fourth-generation painters, with links to individual articles.
  8. Jerzy Jan Lerski, Piotr Wróbel, Richard J. Kozicki, Historical Dictionary of Poland, 966-1945 See: Kossak, Juliusz and Wojciech; Greenwood Publishing Group, 1996, 750 pages, ISBN 0-313-26007-9, ISBN 978-0-313-26007-0
  9. Artfact LLC Fine Art Auctions. About Juliusz Kossak, Biography Archived 2012-03-14 at the Wayback Machine. Artfact 1986–2009