Միչել (ֆուտբոլիստ)

իսպանացի ֆուտբոլիստ

Խոսե Միգել Գոնսալես Մարտին դել Կամպո (իսպ.՝ José Miguel González Martín del Campo, առավել հայտնի է որպես Միչել, մարտի 23, 1963(1963-03-23)[1], Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի նախկին ֆուտբոլիստ, ֆուտբոլային մարզիչ։ Իր կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել հիմնականում Մադրիդի «Ռեալում» (ավելի քան տասը տարի)՝ հասնելով թիմային և անհատական մեծ հաջողությունների։ Իսպանիայի հավաքականում խաղացել է 1985 թվականից մինչև 1992 թվականը՝ խփելով մոտ 70 գոլ, ինչպես նաև հավաքականի կազմում մասնակցել է աշխարհի երկու առաջնությունների (1990 թվականին խփել է չորս գոլ) և Եվրոպայի մեկ առաջնության: 2005 թվականին սկսել է աշխատել որպես մարզիչ, մասնավորապես «Օլիմպիակոսը» նրա գլխավորությամբ երկու անգամ հաղթել է Հունաստանի Սուպերլիգայում։

Football pictogram.svg
Միչել
իսպ.՝ Míchel
Michel09.jpg
Քաղաքացիությունը Flag of Spain.svg Իսպանիա
Ծննդյան ամսաթիվ մարտի 23, 1963(1963-03-23)[1] (57 տարեկան)
Ծննդավայր Մադրիդ, Իսպանիա
Հասակ 183 սանտիմետր
Քաշ 76 կիլոգրամ
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1982-1996 Իսպանիա Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիա 108 (25)
1982-1996 Իսպանիա Ռեալ Մադրիդ 404 (97)
1996-1997 Մեքսիկա Ատլետիկո 34 (9)
1982-1997 Ընդհանուր 546 (131)
Ազգային հավաքական
1985 - 1992 Իսպանիա Իսպանիա 66 (21)
Մարզչական կարիերա
2005-2006 Իսպանիա Ռայո Վալեկանո
2006-2007 Իսպանիա Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիա
2009-2011 Իսպանիա Խետաֆե
2012-2013 Իսպանիա Սևիլյա
2013-2016 Հունաստան Օլիմպիակոս
2015-2016 Ֆրանսիա Օլիմպիկ (Մարսել)
2017-2018 Իսպանիա Մալագա
2019— Մեքսիկա ՈՒՆԱՄ Պումաս
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Խաղացողի կարիերաԽմբագրել

ԱկումբայինԽմբագրել

Միչելը ծնվել է 1963 թվականի մարտի 23-ին Մադրիդում, ֆուտբոլիստի ընտանիքում, որը ստիպված է եղել հեռանալ սպորտից 27 տարեկանում՝ ճանապարհատրանսպորտային պատահարից հետո։ Տասներեք տարեկանում Միչելը միացել է Մադրիդի «Ռեալին»[2]՝ կարճ ժամանակում աչքի ընկնելով իր տեխնիկական և ֆիզիկական ունակություններով[3]։ Նա սկսել է խաղալ առաջին թիմում՝ 1981-82 թվականների մրցաշրջանում մասնակցելով մեկ հանդիպման՝ 1982 թվականի ապրիլի 11-ին կայացած «Կաստելիոն» ակումբի դեմ արտագնա հաղթական խաղին, որն ավարտվել է 2:1 հաշվով։

Լինելով հայտնի La Quinta del Buitre խմբի անդամ (Էմիլիո Բուտրագենիոյի, Միգել Պարդեզայի, Ռաֆայել Մարտին Վասկեսի և Մանուել Սանչիսի հետ)[4][2]՝ Միչելը երբեք չի խաղացել Լա Լիգայում 31 խաղից պակաս 1985 թվականից մինչև 1994 թվականը: 1984 թվականին «Կաստիլիային» օգնել է նվաճել երկրորդ դիվիզիոնի չեմպիոնի տիտղոսը, կարևոր դեր է խաղացել մայրաքաղաքային ակումբի նվաճումների մեջ, որոնք ներառում էին վեց հաղթանակ լիգաներում ՈՒԵՖԱ-ի երկու հաջորդական գավաթներ: Նա բացել է հանդիպման հաշիվը 1985 թվականի եզրափակչում՝ «Վիդեոտոնի» խաղում[2]:

1989 թվականին Միխելը հայտարարել էր, որ իտալական կողմի հետ պայմանագիր կնքելուց հետո կհեռանա Մադրիդի «Ռեալից», սակայն դա այդպես էլ տեղի չի ունեցել, և նա այնտեղ մնաց մինչեւ 1996 թվականը: Իր նախավերջին մրցաշրջանում նա ստացել է ծնկի ծանր վնասվածք, որի պատճառով չի խաղացել է մի քանի ամիսների ընթացքում[2], սակայն կարողացել է կրկին խաղալ՝ հանդես գալով մեքսիկական «Ատլետիկո Սելայա» ակումբում։ Ֆուտբոլային կարիերան ավարտել է 1997 թվականին[3]։

ՄիջազգայինԽմբագրել

Միշելն Իսպանիայի ազգային հավաքականում իր նորամուտը նշել է 1985 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ավստրիայի հավաքականի դեմ խաղում[5]: Հավաքականի կազմում անցկացրել է 66 խաղ և դարձել 21 գոլի հեղինակ (բաց թողնելով միայն մեկը վնասվածքի պատճառով)[6]: Իսպանիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1986[7] և 1990 թվականների աշխարհի առաջնություններին (որտեղ նա հեթ-տրիկ է խփել Հարավային Կորեայի թիմի դեմ խաղում[8], և իրացրել 11 մետրանոց հարվածը Բելգիայի դեմ խաղում)[9]: Նա ազգային հավաքականում իր կարիերան ավարտեց 29 տարեկանում, այն բանից հետո, երբ թիմը ղեկավարում էր Խավիեր Կլեմենտեն, ով հրաժարվեց Միշելի ծառայություններից:

Խավիեր Կլեմենտեի՝ Իսպանիայի հավաքականի գլխավոր մարզիչ դառնալուց կարճ ժամանակ անց Միչելը համարվել է նրա պահանջներին ոչ հարմար և այլևս երբեք չի հրավիրվել հավաքական, թեև նա ընդամենը 29 տարեկան էր[10]:

Մարզչական կարիերաԽմբագրել

2005 թվականին Միչելը գլխավորել է իր առաջին ակումբը` «Ռայոն» երրորդ դիվիզիոնից: Դրանից առաջ նա աշխատել է որպես մեկնաբան և վարել է սյունակ «As» թերթում: Ակնկալվում էր, որ ակումբը կտեղափոխվի երկրորդ դիվիզիոն, բայց նա գրավել է միայն հինգերորդ տեղը: 2006 թվականին Միչելը գլխավորել է «Ռեալի» երկրորդ կազմը՝ «Կաստիլյան», ինչպես նաև նշանակվել է հիմնական ակումբի մարզչական բազայի ղեկավար:

2009 թվականի ապրիլի վերջին փոխարինել է Վիկտոր Մունյոսին՝ դառնալով «Խետաֆեի» գլխավոր մարզիչ, օգնել է ակումբին խուսափել Պրիմերայից դուրս մնալուց, ինչից հետո պայմանագիր է կնքել 2 տարի ժամկետով: «Խետաֆեում» Միչելի գլխավորությամբ ելույթ է ունեցել նրա որդին՝ Ադրիանը, որը «Ռեալի» դպրոցի սան էր:

2012 թվականի փետրվարի 7-ին Միչելը դարձել է իսպանական «Սևիլիայի» նոր գլխավոր մարզիչը՝ փոխարինելով Մարսելինո Գարսիա Տորալին, որն ազատվել էր իր պաշտոնից անբավարար արդյունքների պատճառով[11][12]։ Պայմանագիրն ստորագրվել է մինչև 2011/12 մրցաշրջանի ավարտը՝ ևս մեկ մրցաշրջանի համար երկարաձգման հնարավորությամբ[13]։ 2013 թվականի հունվարի 14-ին Միչելն աշխատանքից հեռացվել է թիմի անբավարար արդյունքների պատճառով (Իսպանիայի 2012/13 մրցաշարի 19-րդ տուրից հետո 13-րդ տեղը)[14]։

2013 թվականի փետրվարի 4-ին նշանակվել է հունական «Օլիմպիակոս» (Պիրեյոս) ակումբի գլխավոր մարզիչ: Պայմանագիրը կնքվել է 2,5 տարի ժամկետով՝[15][16]՝ մինչև 2015 թվականի հունիս[17]։ Այդ պաշտոնում նա փոխարինել է Անտոնիոս Նիկոպոլիդիսին: Մարզչական առաջին 18 ամիսների ընթացքում Միչելը հաղթել է երկու ազգային առաջնություններում և 2013 թվականի Հունաստանի գավաթի խաղարկությունում[18]։ 2015 թվականի հունվարի 6-ին Միչելը հեռացել է հունական ակումբից, երբ թիմը դեռ հանդես էր գալիս Եվրոպայի լիգայում և միայն մեկ միավորով ետ էր մնում ՊԱՕԿ-ից ներքին մրցակցությունում[19]

2015 թվականի օգոստոսի 19-ին Միչելը գլխավորել է Մարսելի «Օլիմպիկը»՝ փոխարինելով Մարսելո Բյելսին: Նա հեռացվել է հաջորդ տարվա ապրիլի 19-ին իր վարքի համար, իսկ թիմն զբաղեցրել է 15-րդ հորիզոնակնաը Լիգա 1-ում[20]։

2017 թվականի մարտի 7-ը դարձել է «Մալագայի» երրորդ մենեջերը Խուանդե Ռամոսից և Մարսելո Ռոմերոյից հետո: Նա պայմանագիր է կնքել մինչև 2018 թվականի հունիսի 30-ը[21], սակայն նույն թվականի հունվարի 13-ին, երբ նրա թիմը վերջին տեղում էր, նա ազատվել է իր պաշտոնից[22]։

2019 թվականի մայիսի 20-ին Միչելը աշխատանքի է անցել Մեքսիկայի MX լիգայի «Ունիվերսիդադ Նասիոնալ» ակումբում[23]։

ՁեռքբերումներԽմբագրել

Որպես խաղացողԽմբագրել

«Ռեալ Մադրիդ»

Որպես մարզիչԽմբագրել

«Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիա»
  • Սեգունդա Բ-ի հաղթող – 2004/05
«Օլիմպիակոս»
  • Հունաստանի Սուպերլիգայի հաղթող – 2012/13, 2013/14, 2014/15
  • Հունաստանի գավաթակիր – 2012/13

ԱնհատականԽմբագրել

  • Լա Լիգայի իսպանացի տարվա խաղացող – 1986
  • ՖԻՖԱ աշխարհի առաջնության բրոնզե մարզակոշիկ – 1990
  • Ballon d'Or – 1987 (4-րդ տեղ)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Transfermarkt.com — 2000.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Real Madrid fans biography (իսպ․)
  3. 3,0 3,1 Real Madrid biography Archived 6 May 2009 at the Wayback Machine. (իսպ․)
  4. «La Quinta entra en los 50» [The Cohort hits 50]։ El Mundo (իսպաներեն)։ 23 March 2013։ Վերցված է 5 October 2019 
  5. «0–0: Nos congelamos todos» [0–0: We all froze]։ Mundo Deportivo (իսպաներեն)։ նոյեմբերի 21, 1985։ Վերցված է ապրիլի 21, 2016 
  6. José Miguel Martín González del Campo, ‘Míchel’ – International Matches; at RSSSF
  7. «Del utillero falangista al positivo de Calderé: nuestro Mundial 86 en diez episodios» [From the falangista kit man to Calderé's positive: our 86 World Cup in ten episodes]։ El Confidencial (իսպաներեն)։ մայիսի 21, 2016։ Վերցված է սեպտեմբերի 28, 2017 
  8. «Victoria para la rehabilitación» [Win for rehabilitation]։ Mundo Deportivo (իսպաներեն)։ հունիսի 18, 1990։ Վերցված է մայիսի 23, 2014 
  9. «¡España, campeona de grupo!» [Spain, group champions!]։ Mundo Deportivo (իսպաներեն)։ հունիսի 22, 1990։ Վերցված է դեկտեմբերի 30, 2015 
  10. «Clemente y Michel, cara a cara» [Clemente and Michel, face to face]։ Mundo Deportivo (իսպաներեն)։ մարտի 10, 2012։ Վերցված է դեկտեմբերի 30, 2015 
  11. «El Sevilla destituye a Marcelino» (իսպաներեն)։ Sitio oficial del Sevilla Fútbol Club։ 6.02.2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-02-ին։ Վերցված է փետրվարի 10, 2012 
  12. «FC Sevilla entlässt Trainer Marcelino» (գերմաներեն)։ transfermarkt.de։ 6.02.2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-09-ին։ Վերցված է փետրվարի 10, 2012 
  13. «Michel ya es entrenador del Sevilla FC» (իսպաներեն)։ Sitio oficial del Sevilla Fútbol Club։ 7.02.2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-06-02-ին։ Վերցված է փետրվարի 10, 2012 
  14. «Míchel es destituido y deja paso Emery, que firma hasta junio de 2014» (իսպաներեն)։ Sitio oficial del Sevilla Fútbol Club։ 14.01.2013։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-20-ին։ Վերցված է հունվարի 15, 2013 
  15. «Εποχή Μίτσελ στον Ολυμπιακό» (հունարեն)։ Επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ Ολυμπιακός։ 4.02.2013։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է փետրվարի 5, 2013 
  16. «Míchel zu Olympiakos Piräus» (գերմաներեն)։ transfermarkt.de։ 5.02.2013։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-11-ին։ Վերցված է փետրվարի 5, 2013 
  17. «Michel ficha por el Olympiacos griego» [Michel signs for Greece's Olympiacos]։ Mundo Deportivo (իսպաներեն)։ փետրվարի 1, 2013։ Վերցված է մարտի 17, 2014 
  18. «El Olympiacos de Míchel logra el doblete tras ganar la Copa» [Míchel's Olympiacos get double after winning Cup]։ Diario AS (իսպաներեն)։ մայիսի 12, 2013։ Վերցված է մարտի 17, 2014 
  19. «Olympiakos decide to sack manager Michel after less than two years»։ ESPN FC։ հունվարի 6, 2015։ Վերցված է ապրիլի 19, 2016 
  20. «Marseille sack coach Michel over 'behaviour concerns' ahead of French Cup semi-final»։ Daily Mail։ ապրիլի 19, 2016։ Վերցված է ապրիլի 19, 2016 
  21. «Míchel, nuevo entrenador del Málaga» [Míchel, new Málaga manager]։ Marca (իսպաներեն)։ մարտի 7, 2017։ Վերցված է մարտի 7, 2017 
  22. «El Málaga se carga a Míchel» [Málaga oust Míchel] (իսպաներեն)։ El Desmarque։ հունվարի 13, 2018։ Վերցված է հունվարի 15, 2018 
  23. «Míchel González: "El primer objetivo de Pumas es competir» [Míchel González: "Pumas' first goal is to compete]։ Marca (իսպաներեն)։ մայիսի 20, 2019։ Վերցված է հունիսի 29, 2019 

Արտաքին հղումներԽմբագրել