Ճաճա (վրացերեն՝ ჭაჭა), վրացական[1][2] թունդ ալկոհոլային ըմպելիք, պատկանում է բրենդիի դասին: Սա չեչի (խաղողի մզվածք) խմորումից և թորումից ստացվող ալկոհոլային խմիչք է:

Ճաճա

ՊատրաստումԽմբագրել

Գոյություն ունեն ինչպես տնայնագործական, այնպես էլ գործարանային պատրաստման եղանակներ, որոնց բաղադրատոմսերը տարբերվում են: Չեչի պատրաստման համար օգտագործվում են խաղողի` գինու համար ոչ պիտանի ողկույզները:

Արևմտյան Վրաստանում ճաճայի համար հիմնական հումք է հանդիսանում Ռքածիթելի տեսակի խաղողը, Աջարիայում և Աբխազիայում` Իզաբելա և Կաչիչ խաղողի տեսակները: Թորում են երկու, հազվադեպ մեկ անգամ: Ստացված խաղողի սպիրտի 70-80° թնդությունը նորմայի սահմաններում թուլացնում են ջրով և շշալցնում: Որոշ տեսակներ պահպանում են կաղնե տակառներում:

2011 թվականին Վրաստանի իշխանությունները ճաճայի համար արտոնագիր են ստացել[3]:

ՕգտագործումԽմբագրել

Սովորաբար օգտագործվում է մաքուր տեսքով: Օգտագործվում է նաև տարբեր կոկտեյլների պատրաստման համար` ավելացնլով մրգեր և սառույց: Ստրկատիրական Վրաստանում ավանդություն կար առավոտյան խմել մեկ գավաթ ճաճա, հատկապես ցուրտ եղանակներին: Արևմտյան Վրաստանում ճաճան խմելուց հետո քաղցրեղեն էին ուտում, իսկ Արևելյան Վրաստանում` աղի ուտելիք: Աբխազիայում ճաճան օգտագործել են որպես նախուտեստ, իսկ այժմ որպես ոչ պաշտոնական ճաշկերույթների հիմնական խմիչք, հատկապես ձմռանը:

Ճաճան ունի խաղողի նուրբ բույր: Սա ավելի թունդ խմիչք է (55-60% թնդություն), քան բրենդիի, վիսկիի և օղու շատ տեսակներ:

Ճաճա հյուրասիրելու վրացական ավանդույթը օտարերկրացիների մոտ ընդունվում է ոչ միանշանակ: Մասնավորապես, BBC-ի թղթակիցը գրում է[4].

  Հյուրը, ինպես Վրաստանում են ասում, երկնքից ուղարկված նվեր է: Այդ պատճառով էլ օտարերկրյա հյուրերին պատվում են ուտեստներով և խմիչքներով, որն հաճելի է: Սակայն բաժակաճառը վախեցնում է ցանկացած հյուրի, որի առջևում աշխատանքային օրն է: Հայտնվում է ճաճայի կամ տնական գինու շիշը: Այն սկսում են խմել մեծ գավաթներով: Բացատրությունները, որ դուք դեռ պիտի հետ դառնաք, գնաք մի քանի ժամ լեռնային ճանապարհներով, չի ընդունվում: Դրա փոխարեն Ձեզ կառարաջկեն գիշերելու տեղ և դուք կընդգրկվեք մի մեծամասշտաբ ավանդական տոնակատարության մեջ:
 


Ճաճան հայտնի մարդկանց կյանքումԽմբագրել

Ըստ Անդրեյ Գրոմիկոյի հիշողությունների Յալթայի համաժողովում Ստալինը Չերչիլին և Ռուզվելտին նվիրում է ճաճա և նշում. «Սա, իմ կարծիքով, օղու ամենալավ տեսակն է: Թեպետև, ես ինքս այն չեմ խմում, նախընտրում եմ թեթև չոր գինիներ»[5]:

ԾանոթագրություններԽմբագրել