Բացել գլխավոր ցանկը

ԲնակչությունըԽմբագրել

2014 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 532 բնակիչ[1], ովքեր զբաղվում են հացահատիկի, բանջարեղենի, կարտոֆիլի մշակությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում կա միջնակարգ դպրոց, մանկապարտեզ, ակումբ, գրադարան, բուժկետ։

Գյուղը հիմնադրվել է 1830 թվականին։ 1870թ-ին Ղուշչիում կառուցվել է նոր եկեղեցի և կամարակապ քարե կամուրջ Խրամ գետի վրա։

Ղուշչիում է ծնվել գեներալ-մայոր Հրայր Սիմոնյանը:

ՊատմությունըԽմբագրել

1992 թվականից՝ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո գյուղում փակվեցին գրադարանը, ակումբը և մանկապարտեզը: Գյուղի հայկական եկեղեցին և քարե կամուրջը, որը կապում է Ղուշչի գյուղը հույնաբնակ Ջինիս, այժմ Արծիվան, գյուղի հետ կառուցել է Հովակիմ Մեհրաբյանը: Ղուշչին կառուցվել է Խռամ գետի ձախ ափին փոքրիկ բլրի վրա, Ծալկայից 23կմ հեռավորության վրա: Գյուղի բնակիչները գաղթել են Էրզրումի նույնանուն գյուղից, որը գտնվում է Տղմուտ գետի ձախ ափին բլրի վրա: Գյուղը հյուսիսից հարևան է հույնաբնակ Ջինիս, այժմ Արծիվան, գյուղին, հարավից՝ հայաբնակ Նարդևան գյուղին, արևմուտքից՝ հույնաբնակ Օլյանկ, այժմ Բերթա, գյուղին, հյուսիս-արևմուտքից՝ հայաբնակ Ղզլքիլիսա գյուղին, իսկ արևմուտքում գետն է և արոտավայրերը: Հարավ-արևմուտքում Սուրբ Հովհաննես սարն է իր եկեղեցով: Սուրբ Հովհաննես սարի ներքևում գյուղի ձորն է կրկին իր եկեղեցով: Ձորն ունի իր այգին, որը տնկել է Վարդան Մեհրաբյանը: Այգում կա խնձորենի, տանձենի, բարդի:

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014»։ საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური։ ნოემბერი 2014։ Վերցված է 26 ივლისი 2016 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։