Խոսե Մարիա Լուսոն Նոգե

Խոսե Մարիա Լուսոն Նոգե (իսպ.՝ José María Luzón Nogué, 1941[1], Խաեն), Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի հնագիտության ամբիոնի պրոֆեսոր, 2000 թվականից Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի ակադեմիկոս[2]։ Աստիճանն ստացել է «El Westmorland: obras de arte de una presa inglesa» զեկույցով։ 1990-ական թվականների սկզբից դարձել է Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանի, այնուհետև՝ 1994-1996 թվականներին Պրադոյի թանգարանի տնօրենը[3]։ 1992 թվականին եղել է նաև Գեղարվեստի ակադեմիայի գերագույն փոխքարտուղարը և Աթենքում հիմնել է Պատմության և հնագիտության իսպանական դպրոցը, թեև տվյալ հաստատությունը դեռ չի բացվել և ներկայումս ամեն ինչ պատրաստ է այն պաշտոնապես բացելու համար։

Խոսե Մարիա Լուսոն Նոգե
JM Luzon en la RABASF.jpg
Ծնվել է1941[1]
Խաեն
ՔաղաքացիությունFlag of Spain.svg Իսպանիա
Մասնագիտությունհնագետ, պրոֆեսոր և պատմաբան
Հաստատություն(ներ)Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարան
Պաշտոն(ներ)director of Museo del Prado? և director of the National Archaeological Museum of Spain?
ԱնդամակցությունՍան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա և Գերմանիայի հնագիտական ինստիտուտ
Ալմա մատերՍևիլյայի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինիսպաներեն
Ամուսին(ներ)Alicia Canto?
José María Luzón Nogué Վիքիպահեստում

Սևիլյայի համալսարանում ստացել է դոկտորի աստիճան «Ուելվա պրովինցիայի հնագիտական ուսումնասիրությունները» ատենախոսության համար։ Թեզի ղեկավարը պրոֆեսոր Անտոնիո Բլանկո Ֆրեիխեիրոն էր։ Խոսե Մարիա Լուսոն Նոգեն Եգեյան և Միջերկրական ծովերով նավագնացության, իսպանառոմանական քաղաքների, հավաքածուներ կազմելու, հնավաճառության, դասական քանդակագործության, իսպանական հնագիտության մասնագետ էր։ 20-րդ դարի սկզբներին հայտնի նկարիչ Խոսե Նոգե Մասոյի թոռն է։

1970-1976 թվականներին ղեկավարել է Իտալիկայի պեղումները[4] և 2007 թվականից աշխատում է «Casa della diana arcaizzante» նախագծի վրա[5]։

ԱշխատություններԽմբագրել

Գրքեր և մենագրություններԽմբագրել

  • Sevilla la Vieja : un paseo histórico por las ruinas de Itálica
  • Sobre le origen oriental de las llamadas cajitas celtibéricas
  • El Patrimonio Cultural Europeo
  • El Museo Nacional del Prado : Un proyecto en continua evolución
  • Espectáculos públicos en las ciudades hispanorromanas
  • Las ruinas de Itálica y el convento de San Isidoro del Campo
  • Sobre la copia de antigüedades romanas y el caso del Westmorland
  • Recuerdos de la antigüedad en el Westmorland

ՀոդվածներԽմբագրել

  • Esculturas romanas de Andalucía I-IV (cuatro artículos diferentes)
  • Mosaico de Tellus en Itálica
  • Un retrato de Balbino en Itálica
  • La navegación pre-astronómica en la antigüedad : Utilización de pájaros en la orientación náutica
  • La roseta de triángulos curvilíneos en el mosaico romano
  • La documentación en los museos
  • El Westmorland y la Sociedad de Lonjistas de Madrid
  • Cristina de Suecia, reina y rebelde
  • El nacimiento de la Arqueología
  • Las Siete Maravillas de la Antigüedad
  • Trajano en la Academia de San Fernando

Ղեկավարած թեզերԽմբագրել

  • Los Santuarios de la Bética en la Antigüedad: Los Santuarios de la Costa - Inmaculada Pérez (1989)
  • La exposición, un medio de comunicación - Ángela García Blanco (1999)
  • Arte y artistas del Westmorland : un caso singular del "Grand Tour" - Ana María Suárez Huerta (2005)
  • El valor de la Antigüedad en la formación de los arquitectos españoles pensionados en Roma, (siglos XVIII y XIX)- Jorge García Sánchez (2005)
  • Propaganda política y culto imperial en Hispania (de Augusto a Antonino Pío)- Elena Castillo Ramírez (2008) Resumen(չաշխատող հղում)
  • Pavimentos Decorativos de Itálica (Santiponce, Sevilla) - Irene Mañas Romero (2008)
  • La colección de vaciados de escultura que Antonio Rafael Mengs donó a Carlos III para la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando - Almudena Negrete Plano (2009)
  • Arqueología de los espacios domésticos: la Meseta nordeste entre el final de la Edad del Hierro y el Bajo Imperio - Jesús Bermejo Tirado (2010)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել

Նախորդող
Ֆրանսիսկո Կալվո Սեռալյեր
Պրադո թանգարանի տնօրեն
19941996
Հաջորդող
Ֆերնանդո Չեկա Կրեմադես
Նախորդող
Խոսե Ալֆոնսո Մուրե Ռոմանիլյո
Մադրիդի Ազգային հնագիտական թանգարանի տնօրեն
1988 - 1991
Հաջորդող
Մարիա դել Կարմեն Պերես Դիե