Բացել գլխավոր ցանկը

Էդուարդ Սարապյան

հայ ճարտարապետ

Էդուարդ Ավետի Սարապյան (1918, փետրվարի 25, Դոնի Ռոստով - 1984, հունիսի 9, Երևան), ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1959), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968

Էդուարդ Սարապյան
Էդուարդ Սարապյան.jpg
Ի ծնեԷդուարդ Ավետի Սարապյան
Ծնվել է1918 փետրվարի 25
ԾննդավայրԴոնի Ռոստով
Մահացել է1984 հունիսի 9
Վախճանի վայրԵրևան
Ազգությունհայ
Ճյուղ(եր)ճարտարապետություն
Գործունեությունճարտարապետ
Eduard Sarapyan Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

1942 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի վրացական ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1951-1959 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր ճարտարապետի տեղակալ, 1959-1964 թվականներին՝ գլխավոր ճարտարապետ։

1966-1979 թվականներին՝ Առևտրային և հասարակական սննդի կազմակերպությունների նախագծային համամիութենական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն։ 1979 թվականից՝ Հայարդնախագիծ ինստիտուտի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ[1]։

 
Հայր և որդի Սարապյանների հուշատախտակը Երևանում

Ստեղծագործական ուղիԽմբագրել

Սարապյանի նախագծերով (համահեղինակ) Երևանում կառուցվել են «Արմենիա» հյուրանոցը (1956), Արհեստակցական միությունների տան և կապի նախարարության համալիրը (1957), Թանգարանների շենքը (1950-1981 թվականներ., ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1970 թվական), Կոմպոզիտորների տունը՝ Դեմիրճյան փողոցի բնակելի հատվածով (1957), Առևտրի տունը (1958), «Սայաթ-Նովա» աղբյուր-հուշարձանը (1963), Պետական հանրախանութը (այժմ՝ «Տաշիր», 1977 թվական, ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե մեդալ՝ 1978 թվական), Կենտրոնական փոստատունը (1978), «Հրազդան» հյուրանոցը (1978), Հանրապետության հրապարակի շատրվանները (1955), «Փարոս» ռեստորանը (1970, Էջմիածնում՝ Առևտրի կենտրոնը (1976), Տաշքենդում՝ Արդարադատության պալատը (1978), Վիեննայում՝ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին (1965-1968) և հայ համայնքի մշակութային կենտրոնը (1968)[2]։

ԸնտանիքԽմբագրել

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007 
  2. «AV Production - Էդուարդ Սարապյան»։ avproduction.am։ Վերցված է 2019-02-25 
  3. www.ERGIR.am։ «ԴԱՎԻԹ ՍԱՐԱՊՅԱՆ — www.ERGIR.am» (ru-RU)։ Վերցված է 2019-02-25