Բացել գլխավոր ցանկը

Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան

Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան (պորտ.՝ Museu Calouste Gulbenkian), Լիսաբոնում գտնվող թանգարան։ Հիմնադիրը՝ հայ մեծ բարերար Գալուստ Գյուլբենկյանն է։ Այստեղ պահպանվում են եվրոպական, արևելյան և հնադարյան մշակութային գործեր։ Բացվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 2-ին և իր բնույթով համարվում է աշխարհի բացառիկ թանգարաններից մեկը։

Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան
Museo Calouste Gulbenkian.jpg
Տեսակթանգարան[1]
ԵրկիրFlag of Portugal.svg Պորտուգալիա[1]
ՏեղագրությունԼիսաբոն
Պատկանում էԳալուստ Գյուլբենկյան հիմնարկություն
Ղեկավարության նստավայրԼիսաբոն, Պորտուգալիա
Հիմնադրված է1960
Կոորդինատներ: 38°44′12″ հս․ լ. 9°9′15″ ամ. ե. / 38.73667° հս․. լ. 9.15417° ավ. ե. / 38.73667; 9.15417
Կայքmuseu.gulbenkian.pt/museu.asp?lang=en
Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան
Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարանը Լիսաբոնում 1
Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարանի մուտք

Բովանդակություն

ՊատմությունԽմբագրել

Թանգարանը ղեկավարվում է Գալուստ Գուլբենկյան հիմնադրամի կողմից՝ ի շարս մի քանի այլ հաստատությունների, որոնց մեջ մտնում են արխիվը, գրադարանը, Գյուլբենկյանի անունը կրող երաժշտական նախագիծը, պարտեզը, գիտահետազոտական ինստիտուտը, խմբագրատունը[2][3][4]:

Այն բացվել է նավթարդյունաբերության մեծահամբավ գործարարի և մեծ բարերարի մահվանից տասնչորս տարի անց՝ 1969 թվականին, երբ նշվում էր նրա ծննդյան 100-ամյակը (թանգարանի հիմնադրումը նրա թողած կտակի կարևոր կետերից մեկն էր):

Գալուստ Գյուլբենկյանը արվեստի գործերի հավաքչությամբ զբաղվել է իր գիտակցական ողջ կյանքի ընթացքում: Լինելով համակողմանիորեն զարգացած, գեղարվեստական բարձր ճաշակի, մեծ հետաքրքրությունների ու հնարավորությունների տեր անձնավորություն՝ գնել ու պահել-պահպանել է արվեստի ավելի քան վեց հազար բարձրաժեք գործեր՝ նկարներ, արձաններ ու արձանիկներ, մետաղադրամներ, գրքեր, կիրառական արվեստի նմուշներ, որոնք ժամանակագրական առումով ընդգրկում են Հին Եգիպտոսից մինչև քսաներորդ դարի կեսերը[5]:T

1930 թվականից սկսած՝ նա իր հավաքածուն պահում էր Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզի Ենայի պողոտայի վրա գտնվող իր տանը, որտեղ ներկայումս տեղավորված է Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամի գրասենյակներից մեկը[6]: Դիվանագիտական բնույթի մի դիպվածի պատճառով Գյուլբենկյանն ստիպված է եղել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին լքել Փարիզը և տեղափոխվել Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոն, սենյակներ վարձել Aviz հյուրանոցում, որտեղ էլ անց է կացրել իր կյանքի մնացած ժամանակը[7][8]:

Արվեստի գործերի իր հարուստ հավաքածուն Գյուլբենկյանը նվիրաբերել է պորտուգալական կառավարությանը, պայմանով, որ այդ հավաքածուն կառավարվի իր անունը կրող հիմնադրամի կողնից: 1960 թվականից մինչև թանգարանի բացվելը հավաքածուն պահվել է մարկիզ Պոմբալի պալատում, իսկ 1965-1969 թթ. նաև ցուցադրվել է այդտեղ[9][5]:

Ինչպես թանգարանի շենքը, այնպես էլ Գալուստ Գյուլբենկյանի անունը կրող զբոսայգում գտնվող մյուս շինությունները կառուցվել են ըստ ճարտարապետներ Ալբերտո Պեսոայի, Պեդրո Սիդի և Ռուի դե Ատուգիայի պատրաստած նախագծերի, որոնք հաղթող էին ճանաչվել 1959 թվականին անցկացված միջազգային հատուկ մրցույթում: Շինարարական աշխատանքները տևել են տասը տարի, ավարտվել 1969 թվականին[10]:

Թանգարանում տեղ են գտել ինչպես Գյուլբենկյանի կողնից անձամբ գնված և պորտուգալական կառավարությանը նվիրաբերված վեց հազարից ավելի ստեղծագործությունները, այնպես էլ մեծ բարերարի մահից հետո նրա անունը կրող հիմնադրամի կողմից ձեռք բերված տասը հազարից ավելի աշխատանքներ, որոնք հիմնականում ներկայացնում են պորտուգալական կերպարվեստը քսաներորդ դարասկզբից մինչև մեր օրերը և ցուցադրվում են որոշակի ժամկետներում անցկացվող (և ոչ թե մշտական) ցուցահանդեսներում[11]:

Այսպես կոչված՝ «Հիմնադիրի հավաքածուն» կազմված է երկու բաժնից, որոնցից առաջինն ընդգրկում է հինեգիպտական, հունահռոմեական, միջագետքյան, հայկական և հեռավորարևելյան, իսկ երկրորդը՝ 10-16-րդ դարերի եվրոպական արվեստը ներկայացնող թեմատիկ ցուցասրահներ: Ընդ որում՝ ցուցադրված են ոչ միայն գեղանկարչական աշխատանքներ, այլև կահույքի նմուշներ, զարդեր (այդ թվում՝ ոսկեղենի René Lalique հավաքածուն), սպասք (նաև՝ ռուսաց վերջին ցարի՝ Նիկոլայ Երկրորդի պալատի արծաթե սպասքեղենը), դրամանմուշներ, կերամիկա, քանդակներ, արձաններ, պաստառներ, ձեռագիր մատյաններ ու հնատիպ գրքեր...[12]:

ՀավաքածունԽմբագրել

 
Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան

Թանգարանում հաշվվում է մոտավորապես 6000 ցուցանմուշներ, որից ցուցադրվում են մոտ հազարը։ Եվրոպական գեղանկարչության հավաքածուում կարևոր տեղ ունեն 1930-ական թվականներին Էրմիտաժի հավաքածուի վաճառքից Գալուստ Գյուլբենկյանի կողմից ձեռք բերված գործերը (Ռուբենս, Ռեմբրանդտ, Դիրկ ԲոուտսԹանգարանում արժեքավոր տեղ ունեն արևմտաեվրոպական կահույքի և XVIII դարի դեկորատիվ-կիրառական առարկաներ, միջնադարյան ձեռագրեր, կովկասյան և պարսկական գորգեր և Ռենե Լալիկի կողմից զարդարված հավաքածուները։ Ցուցանմուշներում կան նաև հին Եգիպտոսի և Միջագետքի հուշարձաններ, կերամիկա, նաև՝ հայկական մշակութային գործեր։

«Հիմնադիրի հավաքածուի» ցուցասրահներԽմբագրել

Առաջին ցուցասրահ. հինեգիպտական արվեստԽմբագրել

Ցուցադրված են հինեգիպտական արձաններ՝ ուշ շրջանից, նոր կայսրության և մինչև անգամ Հին թագավորության ժամանակներից[2]:

Երկրորդ ցուցասրահ. հունահռոմեական արվեստԽմբագրել

Անոթներ, դրամներ, արձաններ, ապակեղեն,զարդեր[3][4]:

Երրորդ ցուցասրահ. միջագետքյան արվեստԽմբագրել

Մ. թ. ա. 9-րդ դարի ասորեստանյան բարելիեֆ (խորաքանդակ)[5]

Չորրորդ ցուցասրահ. իսլամական արվեստԽմբագրել

Անոթներ, կերամիկա, պարսկական, թուրքական ու սիրիական գորգեր ու գործվածքեղեն՝ 13-17-րդ դարերի[6]:

Հինգերորդ ցուցասրահ. հայկական արվեստԽմբագրել

Հայկական արվեստի ոչ մեծ հավաքածու, որ ներառում է նաև 17-րդ դարի հայերեն մի Աստվածաշունչ և ավետարաններ[7]:

Վեցերորդ ցուցասրահ. հեռավորարևելյան արվեստԽմբագրել

12-19րդ դարերի չինական ու ճապոնական աշխատանքներ[8]:

Յոթերորդ ցուցասրահ. փղոսկրե իրեր, նկարազարդ գրքերԽմբագրել

12-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի առաջին կեսի եվրոպական արվեստի գործեր[4][9]:

Ութերորդ ցուցասրահ. Գերմանիայի, Հոլանդիայի, Ֆլանդրիայի, Իտալիայի 15-17-րդ դարերի նկարներ, քանդակներԽմբագրել

Ցուցադրվող գործերի թվում են Դիրկ Բոուտսի «Ավետումը», Ռոջեր վան դեր Վեյդենի, Պետեր Պաուլ Ռուբենսի («Հելեն Ֆուրմենի դիմանկարը»), Անտոնի վան Դեյկի «Տղամարդու դիմանկարը», Ֆրանս Հալսի «Սառա Հեսսիքսի դիմանկարը», Ռեմբրանդտի «Պալաս Աթենան» ու «Ծերունու դիմանկարը», Չիմա դա Կոնելիանոյի «Սրբազան զրույցը», Վիտտորե Կարպաչոյի «Սուրբ ընտանիքը», Դոմենիկո Գիրլանդաոյի «Աղջկա դիմանկարը»...[4]

Իններորդ ցուցասրահ. Վերածննդի արվեստԽմբագրել

Վերածննդի վարպետների գործերից բացի, ցուցադրված են Ջուլիո Ռոմանոյի նախշազարդերի հիման վրա պատրաստված պաստառներ[4]

Տասներորդ ցուցասրահ. 18-րդ դարի ֆրանսիական դեկորատիվ արվեստԽմբագրել

Ցուցադրված են պաստառներ, կահույքի ու ոսկերչական արվեստի նմուշներ[9]

Տասնմեկերորդ ցուցասրահ. 18-րդ դարի ֆրանսիական գեղանկարներ, քանդակներԽմբագրել

Ցուցադրանքում ընդգրկված են նաև Յուբեր Ռոբերի նկարները, Հուդոնի, Ժան-Բատիստ Լմուայենի, Պիգալի, Կաֆիերիի քանդակները[4]:

Տասներկուերորդ ցուցասրահ. 18-19-րդ դարերի ֆրանսիական ոսկեղենԽմբագրել

Ժակ Ռոտիերի և Անտուան-Սեբաստիան Դյուրանի ոսկերչական աշխատանքների նմուշներ[4]:

13-րդ, 14-րդ, 15-րդ ցուցասրահներ. գեղանկարներ, քանդակներԽմբագրել

Ցուցադրված ստեղծագործությունների թվում են Ֆրանչեսկո Գվարդիի, Թոմաս Գեյնսբորոյի, Ժան-Օնորե Ֆրագոնարի, Կամիլ Կորոյի, Ջոզեֆ Թյորների, Օգյուստ Ռենուարի, Էդուարդ Մանեի, Էդգար Դեգայի, Կլոդ Մոնեի և մեծահամբավ այլ նկարիչների գեղանկարչական աշխատանքներ, Կարպյոյի, Դալուի, Ռոդենի հեղինակած քանդակներ[4][9]

Տասնվեցերորդ ցուցասրահ. René Lalique ոսկերչական հավաքածուԽմբագրել

Ցուցադրված է Ռենե Լալիքի՝ գեղարվեստական ապակեգործության ու ոսկերչության՝ աշխարհում կարևորագույններից մեկը համարվող հավաքածուն[9]:

Տես նաևԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

  • Plaquette du musée Calouste Gulbenkian. Fondation Calouste-Gulbenkian. Octobre 2009.
  • Guide bleu |titre=Portugal |collection=Guides bleus |éditeur=Hachette tourisme |année=2000 |isbn=201240040X.

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 archINFORM — 1994.
  2. https://gulbenkian.pt/museu/works_museu/?work_epoch=383 |título=A Coleção - Arte Egípcia |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}
  3. https://gulbenkian.pt/museu/works_museu/?work_epoch=384 |título=A Coleção - Arte Greco-Romana |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 http://viajarconelarte.blogspot.com/2012/07/lisboa-encantadora-i-museu-calouste_14.html |título=El Museu Calouste Gulbenkian de Lisboa |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Sira Gadea |fecha=14 de julio de 2012 |obra=Viajar con el Arte |idioma=español |cita= }}
  5. https://gulbenkian.pt/museu/works_museu/?work_epoch=385 |título=A Coleção - Arte da Mesopotâmia |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}
  6. https://gulbenkian.pt/museu/works_museu/?work_epoch=382 |título=A Coleção - Arte do Oriente Islâmico |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}
  7. https://gulbenkian.pt/museu/works_museu/?work_epoch=378 |título=A Coleção - Arte Arménia |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}
  8. https://gulbenkian.pt/museu/works_museu/?work_epoch=380 |título=A Coleção - Arte do Extremo-Oriente |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 https://gulbenkian.pt/museu/colecao-do-fundador/conhecer-a-colecao/ |título=Conhecer a Coleção |fechaacceso=27 de octubre de 2018 |autor=Fundação Calouste Gulbenkian |fecha=2018 |obra=Gulbenkian.pt |idioma=portugués |cita= }}

Արտաքին հղումներԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  • Correia, Graça (2013) (portuguese), Ruy D'Athouguia, Aveleda, Portugal: Verso da História 
  • (portuguese) Guia de Arquitectura, Lisbon, Portugal, 1994 
  • Leite, Ana Cristina (1988) (portuguese), Arquitectura Premiada em Lisboa. Prémio Valmor - Prémio Municipal de Arquitectura, Lisbon, Portugal: Câmara Municipal de Lisboa 
  • Pedreirinho, José Manuel (1994) (portuguese), Dicionário de arquitectos activos em Portugal do Séc. I à actualidade, Porto, Portugal: Edições Afrontamento 
  • (portuguese) PDM - Plano Director Municipal, Lisbon, Portugal: Câmara Municipal de Lisboa, 1995 
  • (portuguese) Relatório da Actividade do Ministério no Ano de 1961, 2, Lisbon, Portugal: Ministério das Obras Públicas, 1962 
  • (portuguese) Sede da Fundação Gulbenkian declarada Edifício Saudável, Lisbon, Portugal: Fundação Calouste Gulbenkian, 2008 
  • Tostões, Ana (1997) (portuguese), Os Verdes Anos na Arquitectura Portuguesa dos Anos 50, Porto, Portugal: Faculdade de Arquitetura da Universidade do Porto 
  • Fundação Calouste Gulbenkian, ed։ (1972), Persian Art: Calouste Gulbenkian Collection, Lisbon, Portugal: Fundação Calouste Gulbenkian