Բաղանիս

գյուղ ՀՀ Տավուշի մարզում
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաղանիս (այլ կիրառումներ)

Բաղանիս (նախկինում նաև Բաղանիս Հայ), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում, նախկին Նոյեմբերյանի շրջանի հարավարևելյան մասում, Բաղանիս գետի հովտում, մարզկենտրոնից 32 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ոսկեվան գյուղից 2 կմ հարավ[2]։

Գյուղ
Բաղանիս
Բաղանիսի Սբ. Աստվածածին եկեղեցին
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
ՄարզՏավուշ
ԳյուղապետՆարեկ Սահակյան
Այլ անվանումներԲաղանիս Հայ
Մակերես1 259 կմ²
ԲԾՄ850 մ
Կլիմայի տեսակմերձարևադարձային
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն893[1] մարդ (2011)
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Տեղաբնականունբաղանիսեցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Բաղանիս (Հայաստան)
Red pog.png

ԲնակչությունԽմբագրել

Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Բաղանիսի մշտական բնակչությունը կազմել է 893, առկա բնակչությունը` 716 մարդ[1]։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը եկել է 18-րդ դարում Արցախից[3]։

Բաղանիսի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև[4].

Տարի 1831 1873 1897 1926 1939 1959 1970 1979 1989 2001 2011
Բնակիչ 134 285[5] 475 495 699 687 855 873 967 871 893[1]

ՏնտեսությունԽմբագրել

Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, այգեգործությամբ, ծխախոտագործությամբ և բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ։

Օգտակար հանածոներԽմբագրել

Գյուղի տարածքում կան հանքային աղբյուրներ։

Պատմամշակութային կառույցներԽմբագրել

Բաղանիսում պահպանվել են XII-XIII դարերի փայտածածկ եկեղեցին և մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հազարամյակի ամրոցը։

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 2011 թ ՀՀ մարդահամարի արդյունքները
  2. Ա. Ա. Ասլանյան, Հ. Ղ. Գրգեարյան (1981)։ Հայկական ՍՍՀ աշխարհագրական անունների համառոտ բառարան։ Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն։ էջ 38-39 
  3. Թ. Խ. Հակոբյան, Ստ. Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ. Խ. Բարսեղյան (1986)։ Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան։ Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երևան 
  4. «Հայաստանի հանրապետության բնակավայրերի բառարան, էջ 40»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 12-ին։ Վերցված է 2014 Մայիսի 23 
  5. Զավեն Կորկոտյան, «Խորհրդային Հայաստանի բնակչությունը վերջին հարյուրամյակում (1831-1931)»