Ֆրանսուազա Արդի

(Վերահղված է Արդի Ֆրանսուազաից)

Ֆրանսուազա Մադլեն Արդի (ֆր.՝ Françoise Madeleine Hardy [fʁɑ̃swaz aʁˈdi], հունվարի 17, 1944(1944-01-17)[1][2], Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի երգչուհի, դերասանուհի և աստղագուշակ: Արդին նորաձևության և երաժշտության ոլորտում նշանակալի դեմք է, հատկապես ֆրանսախոս երկրներում[3][4]:

Ֆրանսուազա Արդի
Françoise Hardy05.JPG
Բնօրինակ անունֆր.՝ Françoise Hardy
Ի ծնե անունֆր.՝ Françoise Madeleine Hardy
Ծնվել էհունվարի 17, 1944(1944-01-17)[1][2] (77 տարեկան)
Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա
Ժանրերֆրանսիական փոփ երաժշտություն
Մասնագիտությունդերասանուհի, հեղինակ-կատարող, երաժիշտ, աստղագուշակ, կինոդերասանուհի և Երաժիշտ
ԼեյբլDisques Vogue?
ԿրթությունՍորբոն
ԱմուսինJacques Dutronc?
ՊարգևներՎիկտուար դե լյա մյուզիք տարվա լավագույն կին կատարողին
Կայքfrancoise-hardy.com
Françoise Hardy Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Նրա մայրն աշխատում էր որպես հաշվապահի օգնական, իսկ հայրը`գործարանի ղեկավարը, որը արտադրում է հաշվիչ մեքենաներ: Ֆրանսուազան և նրա կրտսեր քույրը՝ Միշելը (տասնութ ամիս փոքր), մեծացրել էին իրենց մայրը միայնակ, քանի որ նրանց հայրն արդեն ամուսնացած էր և իր երկու դստրերին գաղտնի էր պահում հիմնական ընտանիքից, նա քիչ ֆինանսական օգնություն էր ցուցաբերում և հազվադեպ էր այցելում նրանց: Աղջիկը մեծացել է Փարիզի 9-րդ զանգվածում, որտեղ գտնվում էր մոր բնակարանը, Դ'Օմալ փողոցում: Ֆրանսուիզան ստացավ իր դաստիարակությունը խիստ կրոնական քոլեջում աղջիկների համար Լա Բրույերում, որտեղ նրան ուղարկեցին հոր հոր պնդմամբ: Ֆրանսուիզան մեծացավ չափազանց աշխատասեր, բարեպաշտ և ամաչկոտ ուսանող: Երիտասարդ սենտիմենտալ աղջկա վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ այն երաժշտությունը, որը նա լսում էր ռադիոյով. Ֆրանսիական շանսոն և ամերիկյան ռոք-ռոլ (Շարլզ Տրենեթ, Փոլ Անկա, The Everly Brothers, Քլիֆ Ռիչարդ, Քոնի Ֆրանցիս,): Ըստ իր մոր, հայրը Ֆրանսուազաին կիթառ է նվիրել՝ 1961 թվականի հունիսին ավարտական ​​քննությունները հանձնելու համար: Դրանից առաջ Ֆրանսուազան փորձեց ստեղծագործել երգեր իր և երաժշտական ​​միջավայրի հետ կապված մասնագիտության որոնման մեջ, աղջիկը մտավ մասնավոր երաժշտական ​​դպրոց Petit Conservatoire: Իր մոր պնդմամբ՝ միևնույն ժամանակ նա այցելել է կոնսերվատորիա, Ֆրանսուան ընդունվել է Փարիզի համալսարան քաղաքագիտության ֆակուլտետում (հետագայում տեղափոխվել է բանասիրության ֆակուլտետ): Ֆրանսուազայի համալսարանում ուսումնառության առաջին կուրսից հետո նա եկել է ձայնագրման ընկերությանը՝  France Soir թերթում գովազդի միջոցով երիտասարդ երգիչներին լսելու և անցել ընտրությունը: 1961-ի նոյեմբերին Vogue-ն առաջարկել է նրան պայմանագիր կնքել իր դեբյուտային սինգլի վրա, որը վաճառվել է երկու միլիոն օրինակով:

1963 թվականին ներկայացրել է Մոնակոն երգի մրցույթում` Եվրատեսիլում, L’amour s’en vaբ երգով և զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը։ Նույն թվականին արժանացել է Շառլ Կրոյի Ակադեմիայի և ֆրանսիական հեռուստատեսության մրցանակներին։ Բացի մայրենի լեզվից, երգեր է կատարել անգլերեն, իսպաներեն, իտալերեն և գերմաներեն լեզուներով:

Երկար ժամանակ եղել է «Պակո Ռաբան»,«Իվ Սեն Լորեն», «Կուրեժ» նորաձևության տների «դեմքը» և եղել է 1960-ական թվականների գեղեցկության գլխավոր չափանիշներից մեկը: «Մեծ մրցանակ» ֆիլմում հաջող դերակատարումից հետո պայմանագիր է կնքել ձայնագրման Warner Bros. ընկերության հետ

1974 թվականին հայտնի աստղաբան ժան Պիեռ Նիկոլան առաջարկել է նրան աշխատել իր հետ միասին, և նա դառնում է փորձագետ-աստղագետ, «Ռադիո Մոնտե Կառլո»-ում 8 տարվա ընթացքում աստղաբանական թեմաներով հաղորդումներ տալով։ 1981 թվականին նա ամուսնացավ իր վաղեմի զուգընկերոջ՝ Ժակ Դուտրոնի հետ, նրանց որդին, Տոմա Դյուտրոն (ծնվ. 1973թ.-ին), գնաց ծնողների հետքերով և դարձավ երաժիշտ:

1988 թվականին հայտարարել է, որ դադարեցնում է երգչուհու կարիերան, սակայն հինգ տարի անց նորից սկսել է աշխատել՝ ձայնագրելով Le Danger ալբոմը, որը թողարկվել է 1996 թվականին։

2000-2012 թվականներին ձայնագրել է հինգ մենակատար ալբոմ, դրանց թվում, 2006 թվականի դուետների ալբոմը, ֆրանսիացի հայտնի կատարողների հետ։

2006 թվականին նա պարգևատրվել է ֆրանսիական շանսոնի մեծ մեդալով, որը հիմնադրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի կողմից:

2008 թվականին հրատարակել է «Le Désespoir des singes... et autres bagatelles» ինքնակենսագրությունը։ «L' Amour fou» ալբոմի և համանուն վեպի թողարկումից հետո 2012-ին հայտարարել է իր երգարվեստն ավարտելու մասին։ Այնուհետև, երեք տարվա լռությունից հետո, Ֆրանսուազը կրկին հայտնվեց հանրության առջև, ներկայացնելով «Avis non autorisés» գիրքը, որտեղ նա գրում է ծերության, հիվանդությունների, իր մարմնի փոփոխությունների, բժիշկների և շառլատանների, քաղաքական գործիչների, աստղագուշակության և բարեկամության մասին: Գիրքը վաճառվել է ավելի քան 62000 օրինակով։[5]:

Ֆրանսուազը 2004 թվականից պայքարում է լիմֆոմայի դեմ, 2015-ի գարնանը նա ստիպված էր ընդհատել իր նոր գրքի պրոմոն հիվանդության սրման պատճառով, նա երկու շաբաթ անցկացրեց կոմայի մեջ և երկարատև բուժումից և վերականգնումից հետո վերադարձավ տուն[6][7]:

Առավել հայտնի երգերԽմբագրել

  • «Tous les garçons et les filles» (1962)
  • «J’suis d’accord» (1962)
  • «Le Temps de l’amour» (1962)
  • «Le Premier Bonheur du jour» (1963)
  • «L’amour s’en va» (1963)
  • «Only friends / Ton meilleur ami» (1964)
  • «Mon amie la rose» (1964, «Моя подруга роза»)
  • «L’Amitié» (1965)
  • «Voilà» (1967)
  • «Comment te dire adieu?» (1968, խոսքերի հեղինակ` Սերժ Հենսբուր
  • «Message personnel» (1973)
  • «J'écoute de la musique saoûle» (1978)

ՍկավառակագրությունԽմբագրել

  • Tous les garçons et les filles (1962)
  • Le Premier Bonheur du jour (1963)
  • Mon amie la rose (1964)
  • In Deutschland (1965)
  • L’Amitié (1965)
  • Françoise Hardy Sings in English (1966)
  • La maison où j’ai grandi (1966)
  • Ma jeunesse fout le camp (1967)
  • Comment te dire adieu ? (1968)
  • En Anglais (1969)
  • One-Nine-Seven-Zero (1969)
  • Alone (1970)
  • Träume (1970)
  • Françoise (1970)
  • Soleil (1970)
  • La Question (1971)
  • Et si je m’en vais avant toi (1972)
  • If You Listen (1972)
  • Message Personnel (1973)
  • Entr’acte (1974)
  • Star (1977)
  • Musique saoûle (1978)
  • Gin Tonic (1980)
  • À Suivre… (1981)
  • Quelqu’un qui s’en va (1982)
  • Décalages (1988)
  • Le Danger (1996)
  • Clair-obscur (2000)
  • Tant de belles choses (2004)
  • (Parenthèses…) (2006)
  • La Pluie sans parapluie (2010)
  • L’Amour fou (2012)
  • Personne d’autre (2018)

ՖիլմագրությունԽմբագրել

Վավերագրական ֆիլմերԽմբագրել

  • 2013 - Անբաժան Արդի և Դյուտրոն / Hardy - Dutronc, les inséparables (ռեժիսոր` Գիյոմ Ֆլյորե / Guillaume Fleuret, Ժան-Բատիստ Արնո / Jean-Baptiste Arnaud)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 http://www.universalis.fr/encyclopedie/francoise-hardy/
  3. «Françoise Hardy», in Unknown legends of rock 'n' roll: psychedelic unknowns, mad geniuses, punk pioneers, lo-fi mavericks & more, Richie Unterberger, Hal Leonard Corporation, 1998, ISBN 0-87930-534-7 p. 177 ff
  4. Belle and Sebastian: Just a Modern Rock Story, Paul Whitelaw, Macmillan, 2005, ISBN 0-312-34137-7 p. 64
  5. lefigaro.fr։ «Le brûlot de Françoise Hardy entre dans les meilleures ventes»։ Le Figaro։ Վերցված է 2016-02-10 
  6. «Françoise Hardy, fatiguée mais souriante : Une "miraculée" devant la caméra»։ www.purepeople.com։ Վերցված է 2016-02-10 
  7. «Françoise Hardy, hospitalisée : Après le "cauchemar", l'artiste toujours soignée»։ www.purepeople.com։ Վերցված է 2016-02-10 

Արտաքին հղումներԽմբագրել