Ալեքսանդր Իվանով Ռայչև (բուլղար․՝ Александър Иванов Райчев, ապրիլի 11, 1922(1922-04-11)[1], Լոմ, Մոնտանայի մարզ, Բուլղարիա - հոկտեմբերի 28, 2003(2003-10-28)[1], Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար կոմպոզիտոր, դիրիժոր և մանկավարժ։

Ալեքսանդր Ռայչև
Ալեքսանդր Ռայչև.jpg
Հիմնական տվյալներ
Ծնվել էապրիլի 11, 1922(1922-04-11)[1]
Լոմ, Մոնտանայի մարզ, Բուլղարիա
ԵրկիրFlag of Bulgaria.svg Բուլղարիա
Մահացել էհոկտեմբերի 28, 2003(2003-10-28)[1] (81 տարեկան)
Սոֆիա, Բուլղարիա
Ժանրերօպերա
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր, երաժշտության ուսուցիչ և քաղաքական գործիչ
ԿրթությունԵրաժշտության պետական ակադեմիա
ԱնդամակցությունQ12270517?, Q12270528?, Q12270537? և Q12270545?
ՊարգևներԴիմիտրովյան մրցանակ, Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստ և Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ալեքսանդր Ռայչևը ծնվել է 1922 թվականի ապրիլի 11-ին Լոմ քաղաքում, Մոնտանայի մարզ։ 1947 թվականին ավարտել է Բուլղարիայի կոնսերվատորիան, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Պանչո Վլադիգերովը, Պարաշկև Հաջիևը, Մարին Գոլեմինովը և Ալեն Կարաստոյանովը։ 1949-1950 թվականներին կատարելագործվել է որպես դիրիժոր Յանոշ Ֆերենչիկի մոտ, իսկ որպես կոմպոզիտոր՝ Բուդապեշտի Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիայի ուսուցիչ Զոլտան Կոդայի մոտ։ 1950 թվականին դարձել է Սոֆիայի երաժշտական ակադեմիայի երաժշտության տեսության ուսուցիչ, 1962 թվականից՝ Բուլղարիայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, իսկ 1972-1979 թվականներին՝ կոնսերվատորիայի ռեկտոր։ 1958 թվականից եղել է Բուլղարիայի կոմպոզիտորների միության քարտուղար, 1976 թվականից՝ նախագահի առաջին տեղակալ, իսկ 1980-1994 թվականներին՝ նախագահ։ 1978-1981 թվականներին եղել է Բուլղարիայի մշակույթի նախարարի տեղակալ։ 1946 թվականից Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցություն անդամ։

Նրա որդի Ալեքսանդր Ալեքսանդրով Ռայչևը (ծնվ. 1975) դարձել է կոմպոզիտոր, ինչպես նաև դաշնակահար[2]։

Ալեքսանդր Ռայչևը մահացել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Սոֆիայում՝ 81 տարեկան հասակում։

Ընտրյալ երկերԽմբագրել

  • опера «Мост» (1966)
  • опера «Тревога» (1974)
  • опера «Хан Аспарух» (1981, Русе)
  • Вашето присътствие (1969)[3]
  • айдушка песен (1952, София)
  • Изворот на белоногата (1978, София)
  • Той не умира (1949)
  • Новият Прометей (1958)
  • Устреми (1965)
  • увертюра «Сияющая заря»
  • Октомври-50 (1967)
  • оратория «Дружба» (1972)
  • България - бяла, зелена, червена (1976)
  • Димитров е жив (1954)
  • Сияйна зора (1972)
  • Ленински поколения (1971)
  • симфонические эпизоды «Лейпциг-33» (1972)
  • соната-поэма для скрипки с оркестром (1956)
  • Детски албум (1957)
  • Младежки албум (1959)

ՄրցանակներԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Երաժշտություն (ֆր.)
  2. «Münster: Livemusik-Konzert im Planetarium»։ westfalium.de։ 2018-01-18։ Վերցված է 2019-07-26 
  3. Первая болгарская радиоопера

ԳրականությունԽմբագրել

  • Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. - М.: Советская энциклопедия, 1991. - С. 451 - ISBN 5-85270-033-9
  • Александр Райчев. Композитор и съвременност. - София, 1985.

Արտաքին հղումներԽմբագրել