Աադու Հինտ (էստ․՝ Aadu Hint, լրիվ անունը՝ Ադոլֆ Էդմունդ Հինտ, դեկտեմբերի 28, 1909 (հունվարի 10, 1910), գ. Կյուլասեմա, Էզելյան կոմսություն, Լիֆլյանդյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 26, 1989, Տալլին, Էստոնիայի ԽՍՀ, ԽՍՀՄ),), էստոնացի խորհրդային գրող, Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող։

Աադու Հինտ
Ծնվել էհունվարի 10, 1910(1910-01-10)[1][2]
ԾննդավայրՄուհու, Ösel County, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էհոկտեմբերի 26, 1989(1989-10-26)[1][2] (79 տարեկան)
Վախճանի վայրՏալլին[3]
ԳերեզմանԷստոնիայի Հանրապետություն
Մասնագիտությունգրող, ուսուցիչ, քաղաքական գործիչ և լրագրող
Լեզուէստոներեն
ՔաղաքացիությունFlag of Estonia.svg Էստոնիայի Հանրապետություն և Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ՊարգևներԼենինի շքանշան և Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ծնվել է Մուհու կղզում՝ Կյուլասեմա գյուղում։ Նրա մանկությունն ու պատանեկությունն անցել են Սաարեմաա կղզում, որտեղ 1923-1929 թթ. սովորել է Սաարեմաայի գիմնազիայում։ Մերձբալթիկայի՝ ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո՝ 1940 թ., դարձել է կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Հայրենական Մեծ պատերազմի սկզբում ծառայել է Կարմիր բանակում, իսկ հետագայում աշխատել է թիկունքում։ Եղել է ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի, ինչպես նաև Էստոնական ԽՍՀ գերագույն խորհրդի անդամ։

Աադու Հինտը գրել է մի շարք պիեսներ, որոնք բոլորն էլ բեմականացվել են։

Մահացել է 1989 թ. հոկտեմբերի 26-ին, թաղված է Սաարեմաա կղզում՝ Կիհելկոննա գերեզմանատանը։

ԸնտանիքԽմբագրել

Եղբայրը՝ Յոհաննես Հինտը, (1914-1985), հայտնի գիտնական է, ինժեներ։

1937-1941 թթ. ամուսնացած է եղել Դեբերա Տուլի հետ, ով հետագայում հայտնի է դարձել որպես բանաստեղծուհի ու թարգմանիչ Դեբորա Վարանդի։

1941-1958 թթ. ամուսնացած է եղել գրող Միննի Նուրմեի հետ։

1961 թ. ամուսնացել է Էլվե Հինտի հետ (Էլվե Սոովիստե)։

Աադու Հինտի ութ երեխաներից Պյաեռն Հինտը, Միյնա Հինտն ու Էեվա Պարկը դարձել են հայտնի գրողներ, իսկ Մարե Զանևան՝ թարգմանիչ։

ՍտեղծագործությունըԽմբագրել

Աադու Հինտի ստեղծագործությունների զգալի մասը նվիրված է կղզու բնակիչների, մասնավորապես՝ ձկնորսների կյանքին։

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

  • «Բոր» ("Pidalitõbi"; վեպ, 1934)
  • «Ոսկե դարպասներ» ("Kuldne värav"; վեպ, 1937)
  • «Հնոցապանը» ("Tulemees"; վեպ, 1939)
  • «Վեսսեի որդին» ("Vesse poeg")
  • «Օձաձկան արկածները» ("Angerja teekond")
  • «Մասնավոր կղզին» ("Oma saar")
  • «Քամիների ափը» ("Tuuline rand";)

Ստեղծագործությունների էկրանավորումներԽմբագրել

  • Հինտի «Ու՞ր ես գնում, ընկեր դիրեկտոր» ("Kuhu lähed, seltsimees direktor?") պիեսի հիման վրա ռեժիսոր Վիկտոր Նևեժինը 1959 թ. «Տալլինֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանել է «Ստորջրյա խութեր» ("Veealused karid") գեղարվեստական ֆիլմը, որի սցենարիստներից մեկը եղել է Հինտը[4]
  • Հինտի «Քամիների ափը» էպոպեայի հիման վրա Տալլինի կինոստուդիան նկարահանել է գեղարվեստական երկու ֆիլմ (այս դեպքում սցենարիստներից մեկը եղել է Հինտը)
    • «Գլադիատոր» ("Gladiaator"; 1969, ռեժիսոր Վելյե Կյասպեր)
    • «Քամիների ափը» ("Tuuline rand"; 1971, ռեժիսոր Կալյե Կիյսկ)

Մրցանակներ ու կոչումներԽմբագրել

  • Էստոնական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1950, 1967)
  • Էստոնական ԽՍՀ վաստակավոր գրող (1955)
  • Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող (1965)
  • Ֆրիդեբերտ Տուգլասի գրական մրցանակ նովելների համար (1982)
  • Լենինի շքանշան (1980)

ԳրականությունԽմբագրել

  • "Pidalitõvest" puudutatu kohtus. Vaba Maa, 14 մարտի 1935, №63, էջ. 4 (էստոներեն)
  • Autorile naha peale. Vaba Maa, 16 մարտի 1935, №65, էջ. 6 (էստոներեն)
  • Кузнецов Ф., «Три книги романа Ааду Хинта», «Дружба народов», 1961, №5
  • Крахмальникова Зоя, «Путешествие по "Берегу ветров" (Ааду Хинт и его книги)», Москва, 1970
  • «Очерк истории эстонской советской литературы», Москва, 1971
  • Leht К., «Aadu Hint», Տալլին (էստոներեն)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Eesti biograafiline andmebaas ISIK (эст.)
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #1043826300 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  4. Film “Veealused karid” sai lehtedes hävitava hinnangu ja rikkus Arvo Valtoni naise karjääri // Maaleht, 13.11.2010(էստոներեն)