Սուլիկո Իլյայի Ժղենտի (վրացերեն՝ სულიკო ჟღენტი, 22 հունիսի, 1920, Սամեբա - 3 փետրվարի, 2000), վրացի խորհրդային սցենարիստ և դերասան, Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967), Լենինյան մրցանակի դափնեկիր։

Սուլիկո Ժղենտի
վրացերեն՝ სულიკო ჟღენტი
Ծնվել էհունիսի 22, 1920(1920-06-22)[1]
ԾննդավայրՉոխատաուրի շրջան, Վրաստան
Մահացել էփետրվարի 3, 2000(2000-02-03)[1] (79 տարեկան)
ԳերեզմանԴիդուբեի պանթեոն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Georgia (1990–2004).svg Վրաստան
ԿրթությունՄոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ
Մասնագիտությունդերասան և սցենարիստ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո շքանշան Պատվո շքանշան Լենինյան մրցանակ «Մարտական ծառայությունների» մեդալ և Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան

ԿենսագրությունԽմբագրել

Սուլիկո Ժղենտին ծնվել է 1920 թվականի հունիսի 22-ին Վրաստանի Սամեբա քաղաքում։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, ծառայել ծովային դեսանտային զորամասում, ծանր վիրավորվել է։ Պարգևատրվել է մարտական մեդալներով։

Սուլիկո Ժղենտին վրացերեն լեզու և գրականություն է դասավանդել դպրոցում, վրացական թերթերում տպագրել է պատմվածքներ ու ակնարկներ։

1954 թվականին ավարտել է Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտի սեցենարական բաժինը (Եվգենի Գաբրիլովիչի և Ի. Վայսֆելդի արվեստանոց)։

Սուլիկո Ժղենտին գրել է նաև գրքեր՝ «Ծովափնյա երեկոներ», «Գայլի ձագերը դեռ կմեծանան», «Տնկիներ», «Քո ձեռքերի ջերմությունը»:

Մահացել է 2000 թվականի փետրվարի 3-ին։ Թաղված է Թբիլիսիի Մթածմինդա պանթեոնում։

ՖիլմագրությունԽմբագրել

ՍցենարիստԽմբագրել

ԴերասանԽմբագրել

  • 1984 – Կիզիչ ամառվա երեք օր

Մրցանակներ և պարգևներԽմբագրել

  • Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967)
  • Լենինյան մրցանակի դափնեկիր
  • Մամեդ Աբաշիձեի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր
  • Պատվո շքանշանի ասպետ
  • Բաթումի պատվավոր քաղաքացի
  • Լևիցեի (Սլովակիա) պատվավոր քաղաքացի

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել