Սերգեյ Եվգենիի Նարիշկին (հոկտեմբերի 27, 1954(1954-10-27), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական, քաղաքական և ռազմական գործիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին հետախուզության ծառայության տնօրեն 2016 թվականի հոկտեմբերի 5-ից[2]։ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամ։ Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի գործող պետական խորհրդական։

Սերգեյ Նարիշկին
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 27, 1954(1954-10-27) (66 տարեկան)
ԾննդավայրԼենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրոնՌուս ուղղափառ եկեղեցի
ԿրթությունԲալթյան պետական տեխնիկական համալսարան (1978) և Ռուսաստանի դաշնային անվտանգության ծառայության ակադեմիա
Գիտական աստիճանտնտեսագիտության դոկտոր
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, տնտեսագետ և գործարար
Զբաղեցրած պաշտոններKremlin Chief of Staff?, First Deputy Chairman of the Government of the Russian Federation?, Chairman of the State Duma?, Ռուսաստանի Դաշնության փոխվարչապետ, Պետական Դումայի անդամ և Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի ներկայացուցիչ[1]
ԿուսակցությունՄիասնական Ռուսաստան և ԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո շքանշան «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան Պատվո շքանշան Պատվո շքանշան (Բելառուս) Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (Ռուսաստան) Բարեկամության շքանշան Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Սերգի Ռադոնեժսկու 2-րդ աստիճանի շքանշան «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի երկրորդ աստիճանի մեդալ Ազգերի բարեկամության շքանշան Բարեկամության շքանշան Թուրքմենստանի Նախագահի «Բիտարապլիք» շքանշան ՌԴ նախագահի պատվոգիր և Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության պատվոգիր
Անդամություն7th State Duma of the Russian Federation? և 6th State Duma of the Russian Federation?
Կայքsergeynaryshkin.ru
Sergey Naryshkin Վիքիպահեստում

2011-2016 թվականներին Ռուսաստանի դաշնային պետդումայի VI համագումարի նախագահ[3], Միութենական պետություն խորհրդարանական ժողովի նախագահ։ «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության բարձրագույն խորհրդի անդամ[4]։

2008 թվականից մինչև 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ը, ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ղեկավար։ 2008 թվականից ՌԴ նախագահի պետական պարգևների հանձնաժողովի նախագահ, 2012 թվականից գլխավորել է Ռուսական պատմական հասարակությունը։

2011 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Լենինգրադի մարզում «Առաջադեմ Ռուսաստան» կուսակցության ցուցակում ընտրվել է Պետական դումայի պատգամավոր[5]։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին «Առաջադեմ Ռուսաստան» խմբակցության առաջարկով ընտրվել է ՌԴ Պետական դումայի նախագահ։

Մանկական և պատանեկան տարիներԽմբագրել

Մանկությունը անց է կացրել Լենինգրադի մարզի Վսեվոլոժսկ քաղաքում։ Վսեվոլոժսկի շրջանում աշխատել է ուսանողական շինարարական ջոկատում[6]։

1972 թվականին ավարտել է համար 190 գեղարվեստագեղագիտական դպրոցը ոսկե մեդալով[7]։

Կրթություն և գիտական աստիճանԽմբագրել

1978 թվականին ավարտել է Բալթյան պետական տեղխնիկական համալսարանը «ռադեոմեխանիկ-ինժեներ» մասնագիտությամբ[8], իսկ հետո Սանկտ Պետերբուրգի միջազգային մենեջմենթի համալսարանը[9] «տնտեսագետի» որոկավորմամբ։ Տիրապետում է անգլերենի և ֆրանսերենի։

Տնտեսական գիտությունների թեկնածու (2004, ատենախոսություն «Օտարերկրյա ներդրումները Ռուսաստանի տենտեսական զարգացման գործոն») և Գիտությունների դոկտոր։

Աշխատանքային գործունեությունԽմբագրել

  • 1982 թվականից եղել է միջազգային գիտական կապերի պռոեկտորի օգնական, Սանկտ Պետերբուրգի պոլիտեխնիկ համալսարանի արտաքին տնտեսական կապերի բաժնի պետի տեղակալ։
  • Ավելի ուշ դարձել է Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանության տնտեսական գծով խորհրդական։ Համաձայն ոչ պաշտոնական տեղեկությունների 1978 թվականից 1982 թվականները պատրաստություն է անցել ՊԱԿ 101-րդ առաջին գլխավոր վարչության դպրոցում (այժմ Ներքին հետախուզության ակադեմիա), որտեղ և ծանոթացել է Վլադիմիր Պուտինի հետ[10]։
  • 1990-ական թվականների սկզբին տնտեսական զարգացման կոմիտեի, ավելի ուշ Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետարանի տնտեսական և ֆինանսական կմիտեի բաժնի պետ։
  • 1995 թվականին «Արդյունաբերաշինարարական բանկի» (Սանկտ Պետերբուրգ) արտաքին ներդրումների՝ ԲԲԸ բաժնի ղեկավար։
  • 1996—2004 թվականներին՝ «Ֆիլիպ Մորրիս» ծխախոտական գործարանի տնօրենների խորհրդի անդամ[11]։
  • 1997 թվականից ներդրումների վարչության պետ, Լենինգրադի մարզի կառավարության տնտեսության և ներդրումների հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։
  • 1998 թվականին Լենինգրադի մարզի արտաքինտնտեսական և միջազգային կապերի հանձնաժողովի նախագահ։
  • 2004 թվականին դարձել է Ռուսաստանի նախագահի աշխատակազմի տնտեսական հարցերով ղեկավարի տեղակալ։
  • 2004 թվականի մարտին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ։
  • 2004 թվականի սեպտեմբերից ՌԴ կառավարության աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ, ՌԴ նախարար։
  • 2007 թվականի փետրվարին դարձել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության ղեկավարի տեղակալ, այդ թվականի սեպտեմբերից ՌԴ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար[12], «Միավորված նավաշինական կորպորացիայի» տնօրենների խորհրդի նախագահ։
  • 2008 թվականի մայիցի 12-ից 2011 թվականի դեկտեմբերի 20-ը եղել է ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ղեկավար[13][14]։ Ինչպես նշել է «Financial Times» ամսագրի լրագրողը Չարլզ Քլովերը, «ըստ տարածված կարծիքի» նա ստացել էր այս պաշտոնը «Մեդվեդևին հսկելու համար»[15]։
  • 2011 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ընտրվել է Պետական դումայի պատգամավոր, դեկտեմբերի 15ին ստացել է մանդատ և գրանցվել որպես պատգամավոր[5]։
  • Դեկտեմբերի 21-ին 238 կողմ և 88 դեմ ձայներով ընտրվել է Պետդումայի նախագահ[3][16][17]։
  • 2012 թվականի ապրիլի 5-ին միաձայն ընտրվել է Ռուսաստանի և Բելառուսի բարեկամության խորհրդարանական ժողովի նախագահ[18]։
  • Պետական դումայի ՌԴ Դաշնային ժողովի VII գումարման ընտրություններին (2016 թվական) «Միասնական Ռուսաստան» կուսակցության կողմից առաջադրվել է Կինգիսեպսկի միամանդատ շրջանում և ընտրվել է պատգամավոր[19]։ Միաժամանակ կապված նոր նշանակման հետ հրաժարվեց մանդատից[20]::
  • 2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանով Նարիշկինը նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության ներքին հետախուզության ծառայության տնօրեն (2016 թվականի հոկտեմբերի 5)[21]։
  • 2016 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Պետական դուման որոշել է վաղաժամկետ դադարեցնել Նարիշկինի լիազորությանները[22]։

Գիտական աշխատանքԽմբագրել

47 գիտական աշխատանքի հեղինակ, այդ թվում 25 հոդված և 5 մենագրություն արտասահմանյան ներդրումների ներգրավման խնդիրների մասին[23]։

2008 թվականից Պետական և համայնքային կառավարման իրավատնտեսական կենտրոնի ղեկավար[23]։

Նարիշկինը և ԼուժկովըԽմբագրել

2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի հանձնարարությամբ Նարիշկինը Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովին առաջինը հայտնեց առաջիկա հրաժարականի մասին։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. http://www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=7332
  2. Путин назначил Нарышкина главой СВР // РБК, 22.09.2016.
  3. 3,0 3,1 Спикером новой Госдумы избран Сергей Нарышкин Archived 2012-01-07 at the Wayback Machine. // РБК
  4. Сергей Нарышкин вступил в «Единую Россию»
  5. 5,0 5,1 С. Нарышкин и А. Жуков взяли мандаты депутатов Госдумы // РБК
  6. В голосовании приняли участие руководители государства, чиновники, общественные деятели России
  7. Вице-премьер Нарышкин прыгал на Фонтанку в школьной форме
  8. «Нарышкин, Сергей. Председатель Государственной думы шестого созыва»։ Lenta.ru։ Վերցված է 2016-10-09 
  9. Санкт-Петербургский международный институт менеджмента
  10. Сергей Нарышкин // РБК
  11. Борьба с курением: почему смягчается антитабачный закон, 05 декабря 2012.
  12. 15 сентября должен стать днём рождения ОСК(չաշխատող հղում), 2007 թվականի սեպտեմբերի 6-ից
  13. Биография, 12 мая 2008
  14. «Указ Президента РФ от 12.05.2008 N 751»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-12-05-ին։ Վերցված է 2017-02-13 
  15. Россия: уход в тень
  16. Нарышкин стал спикером Госдумы, публично уязвив своего предшественника Грызлова
  17. «Единая Россия» выдвинет Нарышкина на пост спикера Госдумы — Исаев
  18. Нарышкин стал спикером союзного парламента России и Белоруссии
  19. Выборы депутатов Государственной Думы Федерального Собрания Российской Федерации седьмого созыва : Данные кандидата : Нарышкин Сергей Евгеньевич
  20. Росбизнесконсалтинг, 22 сентября 2016. Путин извинился перед избирателями Сергея Нарышкина
  21. Указ о директоре Службы внешней разведки
  22. http://vote.duma.gov.ru/vote/96095 Голосование депутатов
  23. 23,0 23,1 Научная деятельность. Официальный сайт Сергея Нарышкина