Մարի Ֆրանսիս Սարի Կարնո (ֆրանսերեն արտասանութամբ՝ ​ օգոստոսի 11, 1837(1837-08-11)[1][2][3][…], Լիմոժ[4] - հունիսի 25, 1894(1894-06-25)[2][4] կամ հունիսի 24, 1894(1894-06-24), Լիոն[4]), ֆրանսիացի պետական գործիչ, եղել է Ֆրանսիայի Երրորդ Հանրապետության չորրորդ նախագահը[5]։ Նա եղել է Ֆրանսիայի նախագահ 1887 թվականից մինչև 1894 թվականը, երբ սպանվել է Սանտա Ժերոնիմ Կասերոյի կողմից։

Սադի Կարնո
ֆր.՝ Marie François Sadi Carnot
Դիմանկար
Ծնվել էօգոստոսի 11, 1837(1837-08-11)[1][2][3][…]
ԾննդավայրԼիմոժ[4]
Մահացել էհունիսի 25, 1894(1894-06-25)[2][4] (56 տարեկան) կամ հունիսի 24, 1894(1894-06-24) (56 տարեկան)
Մահվան վայրԼիոն[4]
ԳերեզմանՊանթեոն (Փարիզ)
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունԿոնդորսե լիցեյ, Պոլիտեխնիկական դպրոց և Ճանապարհների և կամուրջների ազգայի դպրոց
ԵրկերCarnot bridge?
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, քաղինժեներ և ճարտարագետ
ԱմուսինCécile Carnot?
Ծնողներհայր՝ Hippolyte Carnot?
Զբաղեցրած պաշտոններՖրանսիայի Հանրապետության նախագահ, Ֆրանսիայի ազգային ժողովի պատգամավոր և French Co-Prince?
ԿուսակցությունRepublican Left?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ Անդրեաս առաքյալի շքանշան Պատվո լեգեոն շքանշանի մեծ վարպետ Կամբոջայի թագավորական շքանշան և Աննամ վիշապի շքանշան
ԵրեխաներLazare-Hippolyte-Sadi Carnot?, Ernest Carnot? և François Carnot?
Marie François Sadi Carnot Վիքիպահեստում

ՆախագահությունԽմբագրել

Կարնոն հայտնի էր իր ազնվությամբ, սա նրան ավելի ճանաչված է դարձրել մյուս թեկնածուի` Ժուլի Գրեվիի համեմատ, ով հրաժարական էր տվել սկանդալից հետո։ Նա ընտրվել է նախագահ` 827 ձայնից ստանալով 616-ը։ Նա ստանձնել է նախագահությունը ճգնաժամային ժամանակաշրջանում, երբ հանրապետությունը բաց հարձակումների էր ենթարկում։ Կարնոնի ժողովրդականությունն օգնում է ստիպելու Ժորժ Բուլանժեին հեռանալ։ Բուլանժեն պահպանողական էր և միապետության կողմնակից, և այդ պատճառով վախ կար, որ նա կարող է փորձել տապալել հանրապետությունը։ Կարնոն մոտ էր իր ամենահայտնիությանը, երբ 1894 թվականի հունիսի 24-ին այցելում է հանրային միջոցառման Լիոնում։ Հետագայում նա դանակահարվել է իտալացի անարխիստ Սանտա Գերոնիմո Կասերիո և մահացել է հունիսի 25-ի գիշերը։ Դանակահարությունը մեծ սարսափի և վախի մթնոլորտ է տարածում։ Նախագահին հանդիսավոր կերպով թաղել են Փարիզի պանթեոնում[6]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Sycomore (ֆր.) / Assemblée nationale
  3. 3,0 3,1 Base Léonore (ֆր.)ministère de la Culture.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Archivio Storico Ricordi — 1808.
  5. «Carnot biography»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-12-08-ին։ Վերցված է 2018-02-28 
  6. Carnot's Gravesite