Միշել Սիմոն (ֆր.՝ François Michel Simon, ապրիլի 9, 1895(1895-04-09)[1][2][3][…], Ժնև, Շվեյցարիա - մայիսի 30, 1975(1975-05-30)[1][2][3][…], Բրի-սյուր-Մարն), կինոյի և թատրոնի շվեյցարացի և ֆրանսիացի դերասան, որ ծնվել է Ժնևում, սակայն հիմնականում ապրել և աշխատել է Ֆրանսիայում։ Գրոտեսկի վարպետ է։ Նկարահանվել է 1930-1940-ական թվականների ֆրանսիական կինոյի ամենանշանակալի ֆիլմերում՝ աշխատելով այնպիսի ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են Ժան Ռենուարը, Մարսել Կառնեն, Ժան Վիգոն, Ռենե Կլերը։

Միշել Սիմոն
Michel Simon in The Train (1964) trailer.jpg
Ծննդյան թիվ՝ապրիլի 9, 1895(1895-04-09)[1][2][3][…]
Ծննդավայր՝Ժնև, Շվեյցարիա
Վախճանի թիվ՝մայիսի 30, 1975(1975-05-30)[1][2][3][…] (80 տարեկան)
Վախճանի վայր՝Բրի-սյուր-Մարն
Քաղաքացիություն՝Flag of Switzerland.svg Շվեյցարիա
Flag of France.svg Ֆրանսիա[4]
Մասնագիտություն՝դերասան, թատրոնի դերասան և կինոդերասան
Պարգևներ՝
IMDb։ID 0800302

ԿենսագրությունԽմբագրել

Միշել Սայմոնը ծնվել է Ժնևում` մսագործի ընտանիքում։ Նախքան դերասան դառնալը նա փոխել է շատ մասնագիտություններ, ծառայել է բանակում, զբաղվել բռնցքամարտով։ 1912 թվականին սկսել է աշխատել թատրոնում։ Առաջին անգամ էկրանին հայտնվել է 1924-ին։ 1929-ին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ խաղացել է Մարսել Աշարի «Ժանը Լուսնից» կատակերգությունում։ 1930-ականների սկզբին ծանոթացել է Ժան Ռենուարի հետ, որը նրան հրավիրել է նկարահանվելու իր երկու ֆիլմերում` «Քած» (1931) և «Ջրից փրկված Բուդյուն» (1932)։ Ընդհանուր առմամբ, Միշել Սիմոնը նկարահանվել է հարյուրից ավելի ֆիլմերում[5]։

Միշել Սիմոնը մահացել է 80 տարեկան հասակում թոքային անբավարարությունից և թաղվել Ժնևի Grand-Lancy գերեզմանատանը՝ իր ծնողների կողքին, համաձայն իր կամքի։

ՄրցանակներԽմբագրել

ՖիլմագրությունԽմբագրել

 
Իմպերիո Արգենտինան և Միշել Սիմոնը «Տոսկա» ֆիլմում
  • 1928 — Ծույլը (ֆիլմ) / Tire-au-flanc, ռեժիսոր՝ Ժան Ռենուար
  • 1928 — «Ժաննա դ'Արկի տառապանքները» / La Passion de Jeanne d’Arc, ռեժիսոր՝ Կարլ Թեոդոր Դրեյեր 
  • 1931 — On Purge Bebe, ռեժիսոր՝ Ժան Ռենուար
  • 1931 — Քած / La Chienne, ռեժիսոր՝ Ժան Ռենուար
  • 1932 — Ջրից փրկված Բյուդյուն / Boudu Sauvé des Eaux, ռեժիսոր՝ Ժան Ռենուար (դերասան և պրոդյուսեր)
  • 1934 — Ատալանտա / L`Atalante, ռեժիսոր՝ Ժան Վիգո
  • 1937 — Զվարճալի դրամա / Drole de Drame, ռեժիսոր՝ Մարսել Կառնե
  • 1938  — Մառախուղների ափ / Quai des Brumes, ռեժիսոր՝ Մարսել Կառնե
  • 1938 — Սենտ Աժիլից անհետացածը / Les Disparus de Saint-Agil, ռեժիսոր՝ Քրիստիան-Ժակ
  • 1939 — Օրվա ավարտին / La fin du jour, ռեժիսոր՝ Ժյուլեն Դյուվիվե
  • 1939 — Վերջին շրջադարձը / Le Dernier Tournant, ռեժիսոր՝ Պիեռ Շենալ
  • 1939 — Հոպ-Ստոպ / Fric-Frac, ռեժիսոր՝ Մորիս Լեման
  • 1940  — Երկնային երաժիշտները / Les Musiciens du ciel, ռեժիսոր՝ Ժորժ Լակոմբ
  • 1941  — Տոսկա / Tosca, ռեժիսոր՝ Կարլ Կոխ
  • 1941 — Թագավորը զվարճանում է / Il Re si diverte, ռեժիսոր՝ Մարիո Բոնար
  • 1943  — Վոտրեն / Vautrin, ռեժիսոր՝ Պիեռ Բիյոն
  • 1946  — Խուճապ / Panique, ռեժիսոր՝ Ժյուլեն Դյուվիվե
  • 1950 — Սատանայի գեղեցկությունը / La Beauté du diable, ռեժիսոր՝ Ռենե Կլեր
  • 1951 — Թույն / La poison, ռեժիսոր՝ Սաշա Գիտրի
  • 1952  — Պարոն Տաքսի / Monsieur Taxi, ռեժիսոր՝ Անդրե Յունեբել
  • 1952 — Վենետիկի վաճառականը / Le Marchand de Venise
  • 1954  — Պարոն Բարդիի տարօրինակ ցանկությունը / L`Étrange désir de Monsieur Bard
  • 1954 — Հունգարական ռապսոդիա / Ungarische Rhapsodie, ռեժիսորներ՝ Պետեր Բեռնիե, André Haguet
  • 1955 — Անտանելի պարոն Շատախոսը / L’Impossible Monsieur Pipelet, ռեժիսոր՝ Անդրե Յունեբել
  • 1956 — Ոստիկանի հուշերը / Mémoires d’un flic, ռեժիսորներ՝ Պիեռ Ֆուկո, Անդրե Յունեբել
  • 1956 — Ուրախ բանտ / La joyeuse prison, ռեժիսոր՝ Անդրե Բարտոլոմե
  • 1957  — Երեքը զույգ է / Les Trois font la paire, ռեժիսորներ՝ Սաշա Գիտրի, Կլեմենտ Դյուխոր
  • 1958 — Յուրահատուկ մսյո Ժոն / Un certain Monsieur Jo, ռեժիսոր՝ Ռենե Ժոլիվե
  • 1959 — Դա տեղի է ունեցել ցերեկային լույսի ներքո / Es geschah am hellichten Tag, ռեժիսոր՝ Լադիսլաո Վայդա
  • 1959 — Մերկերն ու Սատանան / Die Nackte und der Satan, ռեժիսոր՝ Վիկտոր Տրիվաս
  • 1960 — Pierrot la tendresse
  • 1960 — Իմ ընկեր Լասլոն / Mon ami Lazlo, ռեժիսոր՝ Ֆրանսուա Ռայմոն
  • 1960 — Աուստեռլիցի ճակատամարտ / Austerlitz, ռեժիսոր՝ Աբել Գանս
  • 1960 — Կանդիդ, կամ 20-րդ դարի լավատեսություն /Candide ou l’optimisme au XXe siècle
  • 1962 — Էմիլի նավը / Le Bateau d'Émile, ռեժիսոր՝ Դենի դե լա Պատելյեր
  • 1962 — Սատանան և տասը պատվիրանները / Le Diable et les Dix Commandements, ռեժիսոր՝ Ժյուլիեն Դյուվիվե
  • 1962 — Ինչո՞ւ Փարիզ / Pourquoi Paris?, ռեժիսոր՝ Դենի դե լա Պատելյեր
  • 1963 — Ցնցող աշխարհ / Il mondo di notte numero 3, ռեժիսոր՝ Ջանի Պրոյա
  • 1964 — Սիրանոն և Դ'Արտանյանը / Cyrano et d’Artagnan, ռեժիսոր՝ Աբել Գանս
  • 1964 — Ձայն / Steinlein, ռեժիսոր՝ Ալեն Սորի
  • 1964 — Գնացք / The Train, ռեժիսոր՝ Ջոն Ֆրանկենհայմեր
  • 1965 — Ecce Homo
  • 1966 — Երկու ժամ սպանության համար / Deux heures à tuer, ռեժիսոր՝ Իվան Գովար
  • 1967 — Ախ այս պապիկը / Ce sacré grand-père, ռեժիսոր՝ Ժակ Պուտրենո
  • 1967 — Ծերունին և երեխան / Le Vieil Homme et l’enfant, ռեժիսոր՝ Կլոդ Բերրի
  • 1970 — Համըդհանուր բողոքի ակցիա։ / Contestazione generale, ռեժիսոր՝ Լուիջի Ձամպա
  • 1970 — Տուն / La Maison, ռեժիսոր՝ Մանուել Պուրե
  • 1971 — Բլանշ / Blanche, ռեժիսոր՝ Վալերիան Բորովչիկ
  • 1972 — Իմ կյանքի լավագույն երեկոն / Più bella serata della mia vita, ռեժիսոր՝ Էտորե Սկոլա
  • 1975 — Մսագործը, աստղը և որբը / Le Boucher, la star et l’orpheline, ռեժիսոր՝ Ժերոմ Սավարի
  • 1975 — Կարմիր իբիս / L`Ibis rouge, ռեժիսոր՝ Ժան-Պիեռ Մոկի

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Discogs — 2000.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 filmportal.de — 2005.
  4. https://www.larousse.fr/encyclopedie/personnage/François_dit_Michel_Simon/144383
  5. Հայտնիներ։ Դերասաններ։ Միշել Սիմոնի կենսագրությունը (ռուս.)
  6. «Berlinale 1967: Prize Winners»։ berlinale.de։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-15-ին։ Վերցված է փետրվարի 17, 2010 

Արտաքին հղումներԽմբագրել