Ղարիբջանյան (գյուղ)

գյուղ ՀՀ Շիրակի մարզում

Ղարիբջանյան, գյուղական համայնք Հայաստանի Շիրակի մարզում, հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 6 կմ հարավ-արևմուտք, Ախուրյան գետի ձախ ափից ոչ հեռու, մեղմաթեք հարթավայրում՝ ծովի մակարդակից 1470 մ բարձրության վրա։

Գյուղ
Ղարիբջանյան
Ղարիբջանյան.JPG
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
ՄարզՇիրակի
ԳյուղապետՄանվել Պողոսյան
Հիմնադրված է1935 թ.
Այլ անվանումներԱլեքսանդրովկա
Մակերես7.5 կմ²
ԲԾՄ1470 մ
Պաշտոնական լեզուհայերեն
Բնակչություն1138[1] մարդ (2012)
Ազգային կազմհայեր
Ժամային գոտիUTC+4
Հեռախոսային կոդ+374 312[2]
##Ղարիբջանյան (գյուղ) (Հայաստան)
Red pog.png

Նախկինում Ղարիբջանյանն ունեցել է Ալեքսանդրովկա, Ղարաքիլիսա Թազա, Ղարաքիլիսա Նոր, Ղարաքիլիսա Ռսի անվանումները։ Ղարիբջանյան է վերանվանվել 1935 թ-ին։ Մայիսյան կայարանի գյուղը հիմնադրվել է որպես երկաթուղային կայարանին կից ավան։ Համայնքի մոտով են անցնում Գյումրի-Արմավիր ավտոխճուղին և Գյումրի-Կարս երկաթուղին[3]։

Այն ներառում է Ղարիբջանյան և Ախուրյանի կայարան (Ախուրյան կայարան) բնակավայրերը։ Ղարիբջանյան անվանումը ստացել է 1935 թ.-ին՝ բոլշևիկ Բագրատ Ղարիբջանյանի պատվին, վերջինս 1920 թ.-ին սպանվել էր[4]։

Նախկինում Ալեքսանդրովկա անվան տակ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում[5]։ Ղարիբջանյան է վերանվանվել 1935 թ.-ի հունվարի 3-ին։

2001 թ.-ի տվյալներով Ղարիբջանյան բնակավայրում 953 մշտական բնակիչ կար, իսկ Ախուրյան կայարանում՝ 15 բնակիչ[6]։ 2012 թ.-ին 2 բնակավայրերում միասին 1138 բնակիչ է ապրում։

Ղարիբջանյանի պոմպակայանը

ԿլիմաԽմբագրել

Կիման բարեխառն լեռնային է, ձմեռը տևական, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Լինում են ուժեղ քամիներ, հաճախակի են ձնաբքերը և սառնամանիքները։ Ամառը զով է, համեմատաբար խոնավ։ Տարեկան տեղումների քանակը 500-600 մմ։ Բնական լանդշաֆտները սևահողային լեռնատափաստաններ են։ Կան արտեզյան ջրհորներ։

ԲնակչությունԽմբագրել

Բնակչության նախնիների մի մասը գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի և Էրզրումի գավառներից, Կարսի մարզից։

2001 թ-ի վիճակագրական տվյալների Ղարիբջանյան գյուղն ունեցել է 890, Մայիսյան կայարանի գյուղը՝ 15 բնակիչ, որոնք հիմնականում աշխատում են երկաթուղային կայարանի սպասարկման ոլորտում։

Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համայնքը 2013 թ-ի հունվարի 1-ի դրությամբ ունեցել է 926 մարդ։ Սեռային կազմում տղամարդիկ կազմում են 48%, կանայք՝ 52%։ Տարիքային խմբերը բաշխված են հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 33%, աշխատունակներ՝ 50%, հետաշխատունակներ՝ 17%։ Ունի 201 տնտեսություն։ Ունի դպրոց, մանկապարտեզ, գրադարան, բուժկետ, կապի հանգույց։

Ղարիբջանյանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.[7]

Տարի 1908 1926 1939 1959 1970 1979 1989 2001 2004
Բնակիչ 202 345 539 667 674 595 954 953 954

ԳյուղատնտեսությունԽմբագրել

Գյուղատնտեսական հողահանդակները գրեթե ամբողջությամբ օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ կազմելով 358 հա։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր, արոտավայրեր, կազմելով համապատասխանաբար 73 և 150 հեկտար։ Գյուղատնտեսության մասնագիտացման ուղղությունը երկրագործությունն է։ Զբաղվում են հացահատիկային, կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Նախկինում զբաղվել են շաքարի ճակնդեղի մշակությամբ, որոնք վերամշակվել է Սպիտակի շաքարի գործարանում։ Երկրաշարժի արդյունքում գործարանը հիմնովին ավերվել է և շաքարի ճակնդեղի ցանքերի մակերեսները զգալի կրճատվել են։ Զբաղվում են խոշոր և մանր եղջերավոր անասնաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։

Տես նաևԽմբագրել

ԾանոթագրություններԽմբագրել