Բացել գլխավոր ցանկը

Հրանտ Ստեփանյան

հայ նկարիչ

Հրանտ Հարությունի Ստեփանյան (մարտի 20, 1918, Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի) - հունիսի 23, 1980, Երևան), հայ գեղանկարիչ:

Հրանտ Ստեփանյան
Hrant Stepanyan.jpg
Հրանտ Ստեփանյանն իր արվեստանոցում, 1963
Ծնվել էմարտի 20, 1918(1918-03-20)
ԾննդավայրԱլեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ
Վախճանվել էհունիսի 23, 1980(1980-06-23) (62 տարեկանում)
Մահվան վայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունՓանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջ և Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Նկարիչների Միություն
Hrant Stepanyan Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Հրանտ Ստեփանյանը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում։ 1937 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարդ տեխնիկումը, 1946 թվականին՝ Ռիգայի գեղարվեստի ակադեմիան։ Սովորել է արվեստագետ պրոֆեսոր Արիյ Սկրիդեի արվեստանոցում և դեռևս ուսանողական տարիներին ընտրել է ռեալիզմի մեթոդը։ 1939 թվականին Սասունցի Դավիթ դյուցազնավեպի 1000-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսում նկարչի կտավն՝ «Հայերի գաղթը» արժանացել է բարձր գնահատականի։ Կարճատև ժամանակում նա հասնում է գույների հնչողության, թափանցիկության, համատարած արտացոլումների կիրառման, բնությունից ստացած տպավորությունները դառնում են անմիջական ու անկեղծ, տարածությունները օդառատ, մարդկային կերպարները դիպուկ, սուր, ներքին խորությամբ հարուստ: Հավատարիմ մնալով և հայ ազգային արվեստի և համաշխարհային դասական արվեստի ռեալիստական սկզբունքներին, նա ելակետ է ընդունում իրական առօրյա կյանքն իր անսահմանափակ բազմազանությամբ, մատերիալիստորեն ընկալում իրականությունը նրա մեջ է գտնում գեղանկարչական անսպառ գեղեցկություններ և իր արվեստով հաստատում «Գեղեցիկը կյանքն է» սկզբունքը:

Աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, Երևանի պատմության թանգարանում, Չարենցի անվան արվեստի և գրականության թանգարանում, Հայրենական պատերազմի թանգարանում, ՀՀ Ազգային Ժողովում, Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում, Խաչատուր Աբովյանի տուն-թանգարանում, Վանաձորի պատկերասրահում, Ջերմուկ ք. թանգարանում, Ստեփանավան ք. Ս. Շահումյանի տուն թանգարանում արտասահմանյան բազմաթիվ երկրների ցուցասրահներում և անհատական հավաքածուներում[1][2]։

ՍտեղծագործություններԽմբագրել

 
«Հայերի գաղթը», 1949, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
 
«Ինքնադիմանկար», 1948, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ

Դիմանկարներ

  • «Մորս՝ Ժենիայի դիմանկարը», 1945, ՀԱՊ
  • «Կնոջ՝ Օլիմպիա Սարգսյանի դիմանկարը», 1949, ՀԱՊ
  • «Ս. Մելիքսեթյան», 1972, ՀԱՊ
  • «Սերո Խանզադյան», 1977, ՀԱՊ
  • «Օնորե», 1972, ՀԱՊ Ջերմուկի մասնաճյուղ
  • Որդու՝ Արշակի դիմանկարը, 1973
  • «Ինքնադիմանկար», 1949, ՀԱՊ
  • «Վահագն Դավթյան», 1976, ԱԳԹ
  • «Համո Սահյան», 1976, ԱԳԹ
  • «Հրաչյա Ներսիսյան», 1954, ԱԳԹ
  • «Գեներալ Նվեր Սաֆարյան», 1957, Վանաձորի պատկերասրահ
  • «Ակադեմիկոս Ծատուր Աղայան», 1978, ՀԱՊ
  • Կոմպոզիտոր «Ազատ Մանուկյան » 1954, ՀԱՊ
  • Ծովակալ «Հովհաննես Իսակով » ՀՊԹ
  • Երգահան «Սասուն Պասկևիչյան » 1977
  • Դերասան «Ժան Էլոյան » 1972
  • Ճարտարապետ «Մարկ Գրիգորյան »
  • Ջութակահար «Ավետ Գաբրիելյան » 1949
  • Երգիչ «Արմենակ Տեր-Աբրահամյան » 1955 ԱԳԹ
  • Գեղանկարիչ «Բարթուղ Վարդանյան » 1972
  • Երգչուհի «Մելանյա Աբովյան » 1973

Թեմատիկ կոմպոզիցիաներ

  • «Բյուրական (էտյուդ)», 1956, ՀԱՊ
  • «Հայերի գաղթը», 1949, ՀԱՊ
  • «Սամշիտի անտառ. Խոստա», 1959, ՀԱՊ
  • «Տեսարան Ռիգայից», 1946, ՀԱՊ
  • «Ձկնորսներ», 1950, ՀԱՊ
  • «Ստ. Շահումյանի ելույթը կաշվի գործարանում», 1957, Երևանի պատմության թանգարան
  • «Աղջիկը խաչքարի մոտ», 1976
  • «Վիշտ», 1974
  • «Պարուհի Գալյա Հարութ», 1945, ՀԱՊ
  • «Շախմատասերներ», 1946
  • «Իշխան ձկներ», 1957
  • «Խաչքարի մոտ», 1977

ՑուցահանդեսներԽմբագրել

1973 թվականին ունեցել է առաջին անհատական ցուցահանդեսը[3]։

ՊատկերասրահԽմբագրել

Մեջբերումներ Հ. ՍտեփանյանիցԽմբագրել

Գեղեցկությունը, որ ամենամնայունն է աշխարհում, ծովափին ընկած պատահական քար չէ, որ ամեն անցորդ կարող է վերցնել: Գեղեցկությունը այն զարմանահրաշն ու անհասանելին է, որ նկարիչը ստեղծում է համաշխարհային քաոսից հոգեկան ծանր տառապանքների գնով:

Մեջբերումներ Հ. Ստեփանյանի մասինԽմբագրել

  Հրանտ Ստեփանյանի արվեստի ձևը կապված է մեր դարի առաջավոր գեղանկարիչների արվեստի հետ հանդիսանալով նրա ավանդական շարունակությունը, ներառելով նաև ժամանակակից առաջադեմ արվեստի բնագավառում եղած նորը:  


  Հայրենական պատերազմի պատմական օրերին Հայաստանի կերպարվեստագետները կազմակերպել են մոտ 60 պատկերահանդես: Այդ տարիներին առաջ են եկել նոր, երիտասարդ տաղանդավոր արվեստագետներ այդ թվում և Հրանտ Ստեփանյանը, որոնք պատվով կփոխարինեն վարպետներին:  


  Հրանտ Հարությունի Ստեփանյանը գեղարվեստական կրթություն ունեցող, օժտված նկարիչ է, ճիշտ և գիտակից է վերաբերվում դասական արվեստին: Ունի գեղարվեստական հմուտ ձեռք, գունագեղ երևակայություն, խոր և նրբազգաց հոգու տեր անձնավորություն է: Բնանկարները, դիմանկարները, տարբեր ժանրերով արված այլ աշխատանքները նրա պատկերավոր մտածողության ,գեղարվեստական արտահայտամիջոցներ ստեղծելու անսպառ ունակության ապացույցներ են:  


  Հրանտ Ստեփանյանի ստեղծագործական աշխատանքները պատիվ են բերում ոչ միայն հայ ժողովրդին այլև Սովետական Միության ժողովուրդներին:  


  Քսաներորդ դարի կեսերին հայ գեղարվեստի երկնակամարում փայլում էր նկարիչների մի սքանչելի աստղաբույլ, որի գլխավերևում արեգակում էր Մարտիրոս Սարյանը: Չնայած այս հզոր ճառագայթումին՝ աստղաբույլը չէր խամրում, այն ուներ իր սեփական գույներն ու լույսերը: Հրանտ Ստեփահյանը այդ բույլի ամենավառ աստղերից է: Ինչ էլ, որ նկարում է նա, լինի դիմանկար, նատյուրմորտ թե բնանկար դրանք բոլորը, իրապաշտական ուղղվածությամբ հանդերձ, համակված են, մի ռոմանտիկ շնչով, քնքուշ ու նուրբ տրամադրվածությամբ, սրտագրավ մի մթնոլորտով:  


  Հրանտ Ստեփանյանը գույնի զգացողությամբ օժտված շնորհալի նկարիչ էր, դասական արվեստի հետևող: Լուրջ վերաբերմունք և նպատակներ ուներ արվեստի հանդեպ, «Նորարարական» հովերով տարված չէր, իսկ դա ավելի դժվար և գնահատելի է ստեղծած արժեքի իմաստով: Լայն մտահորիզոնի տեր, հետաքրքիր մարդ-անձնավորություն էր, կարելի էր ամենաբազմազան թեմաների շուրջ զրուցել նրա հետ, դրանով իսկ նա առանձնանում էր իր հասակակիցներից:  


ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել