Բացել գլխավոր ցանկը
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Կալկաթա (այլ կիրառումներ)

Կալկաթա[1] (բենգալերեն՝ কলকাতা, անգլ.՝ Kolkata), քաղաք Հնդկաստանում, Գանգեսի դելտայում՝ Հուգլի բազուկի ափին, Բենգալյան ծովածոցի ափից 140 կմ հեռու։ Արևմտյան Բենգալիա նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Ծովային նավահանգիստ է։

Քաղաք
Կալկաթա
কলকাতা
Դրոշ
Flag of India 1906 (Calcutta Flag).svg

Kolkata Imgs.jpg
Կոորդինատներ: 22°48′0″ հս․ լ. 88°22′0″ ավ. ե. / 22.80000° հս․. լ. 88.36667° ավ. ե. / 22.80000; 88.36667
ԵրկիրՀնդկաստան Հնդկաստան
ՔաղաքապետԲաքիշ Ռանջան Բհաթաչարյա
Առաջին հիշատակում1690
Մակերես185 կմ²
ԲԾՄ9 մ
Բնակչություն4 486 679 մարդ (2011)
Խտություն27 462 մարդ/կմ²
Ագլոմերացիա14 112 536
Ժամային գոտիUTC+5:30
Հեռախոսային կոդ+91 33
Փոստային ինդեքսներ700001 - 700157
Ավտոմոբիլային կոդWB-01, WB-02, WB-03, WB-04
Պաշտոնական կայքkolkatamycity.com
##Կալկաթա (Հնդկաստան)
Red pog.png

Բովանդակություն

ԱնվանումըԽմբագրել

Անվանումն առաջացել է այն գյուղի անունից, որի տեղում 1690 թ.-ին անգլիական Արևելա-Հնդկական ընկերությունը հիմնադրեց այժմյան քաղաքի հիմքը հանդիսացող իր ֆակտորիան։ Այդ գյուղը կոչվում էր Kalikata «Կալիի կացարան» (Կալին հինդուիստական դիցաբանության աստվածուհիներից է՝ Շիվայի կինը), պաշտամունքային վայր էր։

ՊատմությունԽմբագրել

Կալկաթան անգլիացիների կողմից հիմնադրված քաղաք է. նրա պատմությունը փաստորեն համընկնում է անգլիացիների կողմից Հնդկաստանի նվաճման պատմությանը։

Կալկաթան հիմնադրվել է անգլիական Օստ-Հնդկական ընկերության կողմից, որը վայելում էր Հնդկաստանի հետ առևտուր կատարելու մենաշնորհը։ Ներկա Կալկաթայի տեղը 1690 թ.-ին մի ֆակտորիա կար, որտեղ հետագայում անգլիացիները կառուցեցին Վիլյամ բերդը։ Այդ բերդը դարձավ Կալկաթայի կորիզը։

1773-1911 թվականներին Կալկաթան եղել է Հնդկաստանում անգլիական գաղութատիրության վարչական կենտրոնը։

Տեսարժան վայրերԽմբագրել

Առանձնակի հետաքրքրություն են ներկայացնում Ֆորտ-Վիլյամը, Վիկտորյա Մեմորիալ թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են Վիկտորյա թագուհու տիրապետության շրջանի նյութեր, Ջայն տաճարը և բուսաբանական այգին։

ԳրականությունԽմբագրել

  • Հ.Ղ. Գրգեարյան, Ն. Մ. Հարությունյան, Աշխարհագրական անունների բառարան (Ա-Կ), Երևան, «Լույս», 1987, էջ 231։
  • Կ. Ավետիսյան, Արևելքի մարգարիտը, Երևան, Հայպետհրատ, 1964։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. Հովհաննես Բարսեղյան (2006)։ «Աշխարհագրական անունների հայերեն տառադարձության մասին որոշում»։ Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու։ Երևան: 9-րդ հրաշալիք։ էջ 51։ ISBN 99941-56-03-9 

Արտաքին հղումներԽմբագրել