Ժան Նոկրե

ֆրանսիացի նկարիչ

Ժան Նոկրե (ֆր.՝ Jean Nocret, հոկտեմբերի 26, 1615(1615-10-26)[1][2][3], Նանսի - նոյեմբերի 12, 1672(1672-11-12)[1][2][3][…], Փարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն), ֆրանսիացի նկարիչ: Նոկրեն նկարել է Ֆրանսիայի Բուրբոնների արքայական տոհմի անդամներին: Անհայտ ծագման շատ դիմանկարներ վերագրվում են նրան:

Ժան Նոկրեն
Jean Nocret
Portrait de Jean Nocret.jpg
Ժան Նոկրեի ետմահու դիմանկարը` նկարված նրա որդու` Ժան Շարլի կողմից (1674)
Ծնվել էհոկտեմբերի 26, 1615(1615-10-26)[1][2][3]
ԾննդավայրՆանսի
Վախճանվել էնոյեմբերի 12, 1672(1672-11-12)[1][2][3][…] (57 տարեկան)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն
Ազգությունֆրանսիացի
ՔաղաքացիությունՖրանսիա Ֆրանսիա
Մասնագիտություննկարիչ
Ժանրդիմապատկեր
ՈւսուցիչJean LeClerc?
ԱմուսինԱնտուանետ Վույե
ԶավակներԺան Բապտիստ
Ժան Շարլ
Ժան Սիմոն
Մարի
Անտուանետ Ժենևիև
Jean Nocret Վիքիպահեստում

Կյանք և գործունեությունԽմբագրել

Ժան Նոկրեն ծնվել է Նանսիում 1615 թվականին։

Ժան Նոկրեն եղել է Ժան Լե Կլերկի ուսանողը: Ավելի ուշ մեկնել է Հռոմ, որտեղ հանդիպել է Նիկոլա Պուսենին և որոշ ժամանակ աշխատել է Փոլ Ֆրեար դե Շանտելուի (ֆր.՝ Paul Fréart de Chantelou) հովանավորության ներքո[4]: Պուսենը, սակայն, կարծում էր, որ Նոկրեն հավակնոտ երիտասարդ է, և բողոք է ներկայացնում նրա դեմ: Նոկրեն, անավարտ թողնելով իր աշխատանքը, հեռանում է, քանի որ ստացել էր ավելի լավ առաջարկ:

Պալատական նկարիչԽմբագրել

1644 թվականին Նոկրեն վերադառնում է Փարիզ: Հինգ տարի անց նրան հաջողվում է նկարչի պաշտոն ստանալ թագավոր Լուի XIV-ի և Գասթոն Օռլեանի դքսի մոտ: Նա նաև ծառայել է որպես թագավորի սենեկապետ: 1657 թվականին Նոկրեն ուղեկցում է Կոմենժի եպիսկոպոսին նրա` Պորտուգալիա կատարած դիվանագիտական առաքելության ժամանակ և դիմանկարում է Պորտուգալիայի թագավորական ընտանիքին[5]:

1660 թվականին, երբ նա արդեն վերադարձել էր Փարիզ, Օռլեանի նոր դուքսը նրան հանձնարարում է զարդարել Սեն Կլու ամրոցի ներսը հունական դիցաբանության տեսարաններով: Հետագայում` ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ, ամրոցը ոչնչացվել է: Երեք տարի անց նրա` «Սուրբ Պետրոսի ապաշխարանքը» (La repentance de Saint-Pierre) տեղադրվեց Գեղանկարչության և քանդակագործության արքայական ակադեմիայում, որտեղ էլ 1664 թվականին Նոկրեն սկսեց աշխատել որպես դասախոս[4]:

1666-1669 թվականներին Շառլ Լը Բրենի ղեկավարությամբ Նոկրեն զարդարում է թագուհու նստավայրը Թյուիլրիում: Այս զարդանախշերը նույնպես անհետացել են ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ, երբ Թյուիլրին այրվել է: Տեսարանների մեծ մասը նվիրված էին Միներվա աստվածուհուն[6]:

ԱշխատանքներԽմբագրել

Բացի արքայական ընտանիքի նկարների հավաքածուից, որոնք ներկայացված են Վերսալում, պահպանվել են նաև մի շարք այլ կտավներ: Օրինակ.

  • «Հռոմեացի զորավարի երեխայի դիմանկարը» (Portrait d'un enfant en général romain) (Բլուա, Բոզարի թանգարան)
  • «Վալիերի դքսուհու դիմանկարը» (Portrait de la duchesse de La Vallière)
  • «Թագուհի Մարի Տերեսի դիմանկարը» (Portrait de la reine Marie-Thérèse)
  • «Աննա Ավստրիացու դիմանկարը» (Portrait d'Anne d'Autriche) (Վերսալի ազգային թանգարան):

Անհայտ ծագման դիմանկարներից նրան են վերագրվում.

ԸնտանիքԽմբագրել

Ժան Նոկրեն ամուսնացել է Անտուանետ Վույեի հետ, ումից էլ ունեցել է հինգ երեխա՝ Ժան Բապտիստ (1647), Ժան Շարլ (1648), Ժան Սիմոն (1649), Մարի (1650), Անտուանետ Ժենևիեվ (1651):

Նրա որդին` Ժան Շարլ Նոկրեն (1648 – 1719) նույնպես նկարիչ էր, հատկապես անդրադառնում էր պատմական թեմաներին և տեսարաններին: Հոր մահից հետո նա հրավիրվել է պալատ` նկարազարդելու Վերսալի պալատում թագուհու առանձնասենյակները։

Ժան Նոկրեն մահացել է 1672 թվականի նոյեմբերին Փարիզում։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԳրականությունԽմբագրել

Édouard Meaume, Jean Nocret, peintre lorrain, Grosjean-Maupin, 1886

Արտաքին հղումներԽմբագրել

Jean Nocret. (French, 1615–1672). Auction Results. Artnet Worldwide Corporation. All Rights Reserved. Union List of Artist Names. Jean Nocret (1615-1672). Peintre du modèle.

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Jean (I) Nocret
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 https://doi.org/10.1093/benz/9780199773787.article.B00131110 — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  4. 4,0 4,1 Biography in the Dictionnaire général des artistes de l'école française, continué par L. Auvray, by Émile Bellier de la Chavignerie (1885)
  5. Biographical note @ the Museo del Prado.
  6. 5.3. Les Tuileries de Louis XIV.
  7. Nocret, Jean. VIAF. (Virtual International Authority File)