Աշոտ Միրզոյան (նկարիչ)

հայ նկարիչ

Աշոտ Հովհաննեսի Միրզոյան (հոկտեմբերի 25, 1913(1913-10-25), Թավրիզ, Իրան - հունվարի 17, 1990(1990-01-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ[1]), հայ թատերական նկարիչ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956

Աշոտ Միրզոյան
Ի ծնեԱշոտ Հովհաննեսի Միրզոյան
Ծնվել էհոկտեմբերի 25, 1913(1913-10-25)
ԾննդավայրԹավրիզ
Վախճանվել էհունվարի 17, 1990(1990-01-17) (76 տարեկան)
Մահվան վայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ԿրթությունՍանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ
Պարգևներ«Պատվո նշան» շքանշան և Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ

ԿենսագրությունԽմբագրել

1938 թվականին ավարտել է գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության համառուսաստանյան գեղարվեստի ակադեմիայի Լենինգրադի ինստիտուտը։ 1938-1945 թվականներին եղել է Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի, 1948-1963 թվականներին՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի գլխավոր նկարիչը։ 1963 թվականից դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, 1978 թվականից պրոֆեսոր, 1963-1977 թվականներին արդյունաբերական էսթետիկայի ամբիոնի վարիչ[2][3]։

ԳործունեությունԽմբագրել

Աշոտ Միրզոյանը ձևավորել է Վիլյամ Շեքսպիրի «Ամառային գիշերվա երազը» (1940), Կ․ Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառան» (1945) բեմադրությունները Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, Վերդիի «Ռիգոլետտո» (1940), «Օթելլո» (1942), Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» (1950), «Դավիթ Բեկ» (1956), Հ․ Ստեփանյանի «Հերոսուհին» (1950, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951), Պյոտր Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» (1955), Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Բ» (1956), Ա․ Բաբանի «Արծվաբերդ» (1957) օպերաները, Ա․ Խաչատրյանի «Սպարտակ» բալետը (1961) Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնում։

ՊարգևներԽմբագրել

  • «Պատվո նշան» շքանշան
  • ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956)

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. «Հայ մշակույթի հանրագիտարան. Միրզոյան Աշոտ»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-12-26-ին։ Վերցված է 2017 Ապրիլ 27 
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007 
  3. «AV Production - Աշոտ Միրզոյան»։ avproduction.am։ Վերցված է 2019-04-28