Բացել գլխավոր ցանկը

Վլադիմիր Սպիվակով (սեպտեմբերի 12, 1944(1944-09-12)[1][2], Ուֆա, ՌԽՖՍՀ, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ԽՍՀՄ), ռուս դիրիժոր, ջութակահար, «Մոսկվայի վիրտուոզներ» նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար։

Վլադիմիր Սպիվակով
Vladimir Spivakov 2012.jpg
Հիմնական տվյալներ
Ի ծնե անունՎլադիմիր Սպիվակով
Ծնվել է1944, սեպտեմբերի 12, Բաշկորտոստան
Ուֆա, ՌԽՖՍՀ, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ԽՍՀՄ
ԵրկիրFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ժանրերդասական երաժշտություն
Մասնագիտությունդիրիժոր
ջութակահար
Գործիքներջութակ
ԿրթությունԿենտրոնական երաժշտական դպրոց և Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիային կից հատուկ երաժշտական դպրոց
ԱմուսինՍաթի Սպիվակովա
ՊարգևներԽՍՀՄ պետական մրցանակ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիքանի շքանշան, Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան, Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակներ, Արվեստի և գրականության շքանշանի սպա, Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ, Բարեկամության շքանշան, Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ, «Վաստակի համար» ІІІ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա), «Պատվո նշան» շքանշան, Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի 5-րդ աստիճանի շքանշան, Ֆրանցիսկ Սկորինայի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան և Սալավատ Յուլաևի շքանշան
Կայքvladimirspivakov.ru
Vladimir Spivakov Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Վլադիմիր Սպիվակովը ծնվել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, Ուֆա քաղաքում՝ հրեա ընտանիքում։ Հայրը՝ Թեոդոր Վլադիմիրովիչ Սպիվակովը (1919-1977 թթ.) եղել է ինժներ-տեխնոլոգ, նախքան պատերազմը զորակոչվել է Օդեսայից, ծանր վիրավորվելուց հետո զորացրվել է, ապա Ուֆայի շարժիչների գործարանում աշխատել է որպես ավագ վարպետ։ Մայրը՝ դաշնակահարուհի Եկատիրինա Օսիպովնան (1913-2002 թթ.) ծնվել է Քիշինևում, մեծացել է Օդեսայում, տեսել է Լենինգրադի բլոկադան։ Եղել է Լենինգրադի շրջանավարտ։ Աշխատել է «Ուդարնիկ» ակումբում, որպես հանդիսավար։

Պատերազմից հետո Սպիվակովի ընտանիքը վերադարձել է Լենինգրադ՝ մայրը դասավանդել է երաժշտական դպրոցում, հայրը՝ որպես բժիշկ-դիետոլոգ։ 1955 թվականին Վլադիմիր Սպիվակովը հաշվառվել է Լենինգրադի կոնսերվատորիային կից դպրոցում, որտեղ աշակերտել է Լ. Մ. Սիգալին և Վ. Ի. Շերային։ 1963 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիային կից կենտրոնական երաժշտական դպրոցը։ 1963-1968 թթ. սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի Յուրա Յանկելևիչի դասարանում։ 1970 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան։ Դիրիժոր է 1965 թվականից։ 1970 թվականից Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի դիրիժորն է։ 1975-1990 թթ. դասավանդել է Գնեսինի անվան Երաժշտական ինստիտուտում։ 1994-2005 թթ. Ցյուրիխում անցել է մաստեր կլաս շրջան։ 1979 թվականին ղեկավարել է «Մոսկվայի վիրտուոզներ» նվագախումբը։ 1984 թվականին Լեոնարդ Բերնարայնից նվեր է ստացել նրա դիրիժորական փայտիկը։ Ղեկավարում է Ռուսաստանի պետական նվագախումբը։

1989 թվականին Վլադիմիր Սպիվակովը ջութակահարների մրցույթի նախագահն է Իսպանիայում։ 1989 թվականից ապրում է Մոսկվայում, Իսպանիայում և Ֆրանսիայում։

Ամուսնացել է հայ ջութակահար, դիրիժոր Զարեհ Սահակյանցի դստեր՝ Սաթի Սահակյանցի հետ[3]:

Մրցանակներ, պարգևներԽմբագրել

  • ՌԽՍՖՀ վաստակավոր արտիստ (1978)
  • ՌԽՍՖՀ ժողովրդական արտիստ (1986)
  • ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1990)
  • Հյուսիսային Օսիայի հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2005)
  • ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1989) - համերգային ծրագրերի համար 1986-1988
  • Լենինի անվան մրցանակ (1982) - բարձր վարպետության համար
  • Համաեվրոպական Մյունխենի ակադեմիայի մրցանակ (1981)
  • Բարեկամության շքանշան (1994)
  • Հանուն հայրենիքի շքանշան, 3-րդ (1999) և 2-րդ դասեր (2009)
  • Հանուն ծառայության, 2-րդ դաս (Ուկրաինա, 2009)
  • «Դանկեր» շքանշան (Կիրգիզստան, 2001)
  • Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան (Հայաստան, 1999)
  • Ռուսաստանի տարվա մարդ (մայիս, 2005)
  • ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի խաղաղության արտիստ (2006)
  • ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Մոցարտի ոսկե մեդալ (2009 )

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել