Վիտորիո Միելե (իտալ.՝ Vittorio Miele, նոյեմբերի 24, 1926(1926-11-24)[1], Կասինո - նոյեմբերի 18, 1999(1999-11-18), Կասինո, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա), իտալացի նկարիչ։

Վիտորիո Միելե
Vittorio Miele (foto).jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 24, 1926(1926-11-24)[1]
ԾննդավայրԿասինո
Վախճանվել էնոյեմբերի 18, 1999(1999-11-18) (72 տարեկան)
Մահվան վայրԿասինո, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա
ՔաղաքացիությունFlag of Italy.svg Իտալիա և Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Մասնագիտություննկարիչ
Թեմաներյուղաներկ
Ներշնչվել էիմպրեսիոնիզմ
Vittorio Miele Վիքիպահեստում

ԿենսագրությունԽմբագրել

Ողբերգական ճակատագրի բերումով մասնակցում է Մոնտեկասինոյի ճակատամարտին՝ այնտեղ կորցնելով հորն ու քրոջը, այնուհետև՝ ստացած ծանր վերքերի հետևանքով, նաև մորը։ Վաթսունականներին մասնակցում է Սան Մարինոյում, Ճապոնիայում, Հարավսլավիայում, Կանադայում և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում կայացած ցուցահանդեսներին։ Իսկ արդեն վաթսունականների վերջերին Իտալիայի մի շարք ցուցահանդեսներին իր մասնակցությունն ունենալուց հետո նրան հրավիրում են Հարավսլավիայի Պոչիտեյ քաղաքի պետական գեղարվեստական միություն։ Հետագայում այս փորձառությունն իր արտացոլումն է գտնում նրա մի շարք հրաշալի պաստելային կտավներում։

Կասինոյի ավերումից երեսունհինգ տարի անց Վիտորիո Միելեն հեղինակում է քաղաքի ավերման տարելիցին նվիրված իր “Վկայություն” (Testimonianza) գործը։ Ստեղծագործական այս ուղին բնորոշվում է մաեստրոյի ներաշխարհում դաջված ցավալի պատկերների արտահայտմամբ, իսկ արդեն 1991 թ.-ին այդ ստեղծագործությունը ներկայացվում է Եվրոպական պառլամենտում։ Վիտորիո Միելեն մահացավ է իր հարազատ Կասինոյում 1999 թ.-ի նոյեմբերի 18-ին։ Նրա մտերիմ ընկերների շարքում էին Ումբերտո Մաստրոյանին, Ալֆրեդո Բոնացին, Կոլյա Միչևվիչը և Պիետրո Անիգոնին, իսկ Դուչիո Տրոմբադորին նրան բնորոշել է որպես “լռության բանաստեղծ”։ Միելեն իրավացիորեն համարվում է անցյալ դարի ամենախորը ներաշխարհով օժտված և ամենանշանավոր իտալացի նկարիչներից մեկը։ Ներկայումս նրա որոշ ստեղծագործություններ ցուցադրվում են Արպինո քաղաքի Ումբերտո Մաստրոյանիի անվան հիմնադրամի թանգարանում։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

ՄատենագիտությունԽմբագրել

  • Gavino Còlomo, Nuovissimo dizionario dei pittori, poeti, scrittori, artisti dei nostri giorni, Edizioni della Nuova Europa, 1975
  • Studi meridionali, Anno 5, fasc. 1 (հունվար-մարտ 1972)
  • Duccio Trombadori (a cura di), Vittorio Miele: Il poeta del silenzio, Comune di Boville Ernica, 2000
  • Vittorio Miele, Fondazione Umberto Mastroianni, 2009

Արտաքին հղումներԽմբագրել