Բացել գլխավոր ցանկը

Ստեփան Թարյան

հայ քանդակագործ

Ստեփան Միքայելի Թարյան (Թարխարարյան) (17 օգոստոսի (29), 1899, Թիֆլիս - 20 մայիսի, 1954, Երևան), հայ բեմանկարիչ, քանդակագործ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945

Ստեփան Թարյան
Ստեփան Թարյան.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 29, 1899(1899-08-29)
ԾննդավայրԹիֆլիս, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էմայիսի 20, 1954(1954-05-20) (54 տարեկանում)
Վախճանի վայրըԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ԿրթությունՍանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա
Ստեղծագործություն(ներ)«Սպասում» քանդակ, Կիկոս և Գիքոր
Մասնագիտությունբեմանկարիչ և քանդակագործ
ԱշխատավայրԳաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոն, Պատանի հանդիսատեսի թատրոն և Հայֆիլմ
ԱմուսինՄայրանուշ Պարոնիկյան
Պարգևներ և
մրցանակներ
Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ
Stepan Taryan Վիքիպահեստում

Եղել է ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Մայրանուշ Պարոնիկյանի ամուսինը։

ԿենսագրությունԽմբագրել

Մեծացել է Թիֆլիսում։ Ավարտել է Թիֆլիսի գեղարվեստի ուսումնարանը (1918), Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակագործության բաժինը (1927)։ 1927 թվականին տեղափոխվել է Երևան։

1920 թվականին արտանկարել է Անիի Տիգրան Հոնենցի եկեղեցու որմնանկարները։

 
Ստեփան Թարյանի հուշատախտակը Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայում

Առաջին ձևավորումը եղել է «Խաթաբալա» ներկայացումը 1927 թվականին Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնում։ Աշխատել է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, ինչպես նաև Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր), Արտաշատի և Ալավերդու թատրոններում[1]։

«Հայֆիլմում» ձևավորել է «Կիկոս» (1933), «Գիքոր» (1934) ֆիլմերը[2]։

Թատերական ձևավորումներԽմբագրել

ՔանդակներԽմբագրել

Հեղինակ է Վանո Խոջաբեկյանի (1930), դերասանուհի Մայրանուշ Պարոնիկյանի (1945) դիմաքանդակների (երկուսն էլ՝ մարմար, ՀԱՊ), «Սպասում» քանդակի (1930-ական թթ., Երևանում տեղադրվել է 2000 թ.)։

ՊատկերասրահԽմբագրել

ԱղբյուրներԽմբագրել

  1. Հայ սովետական թատրոնի պատմություն։ Երևան: ՀՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն։ 1967 
  2. Ով ով է. հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005