Սոֆյա Նալկովսկայա

լեհ գրող, լրագրող, հրապարակախոս, դրամատուրգ

Սոֆյա Նալկովսկայա (լեհ.՝ Zofia Nałkowska, նոյեմբերի 10, 1884(1884-11-10)[1][2][3][…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 17, 1954(1954-12-17)[1][2][3][…], Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ գրող, լրագրող, հրապարակախոս, դրամատուրգ։

Սոֆյա Նալկովսկայա
լեհ.՝ Zofia Nałkowska
Zofia Nałkowska 1.jpg
Ծննդյան անունլեհ.՝ Zofia Nałkowska
Ծնվել էնոյեմբերի 10, 1884(1884-11-10)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՎարշավա, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էդեկտեմբերի 17, 1954(1954-12-17)[1][2][3][…] (70 տարեկան)
Վախճանի վայրՎարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն
ԳերեզմանՊովոնզկի ռազմական գերեզմանատուն
Մասնագիտությունգրող, դրամատուրգ, լրագրող, բանաստեղծուհի, ակնարկագիր, քաղաքական գործիչ և արձակագիր
Լեզուլեհերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of Poland (1927–1980).svg Լեհաստան
Ուշագրավ աշխատանքներMedallions?
ԱնդամակցությունԼեհաստանի գրականության ակադեմիա, Polish PEN Club?, Լեհաստանի գրողների միություն և Związek Zawodowy Literatów Polskich?
Պարգևներ
«Աշխատանքի դրոշ» 1-ին աստիճանի շքանշան Ծառայության ոսկե խաչ Վեածնունդի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի աստղով կոմանդոր Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի սպա Ժողովրդական Լեհաստանի 10-րդ տարեդարձի մեդալ և Ակադեմիական ոսկե դափնի
Изображение автографа
Commons-logo.svg Zofia Nałkowska Վիքիպահեստում

Կենսագրություն Խմբագրել

Գիտնական և գրող Վ.Նալկովսկայայի դուստրը։ Սոֆյան սովորել է մասնավոր դպրոցում։

Իր առաջին ամուսնու մանկավարժ և բանաստեղծ Լ.Ռիգերի հետ ապրել է Կրակովում և Կիելցեում 1922 թվականին, որոշ ժամանակ Գրադնոյում։

1922 թվականին երկրորդ անգամ ամուսնացել է Սոֆյան նախկին ռազմատենչ առաջնորդ Յ.Գոժեխավսկիի հետ, ով հետագայում դարձավ Լեհաստանի ոստիկանության հրամանատար։ 1929 թվականին ամուսնալուծվեց Սոֆյան։

1928 թվականին նա ՊԵՆ ակումբի փոխնախագահն էր։ 1930-ական թվականներին նա ակտիվորեն մասնակցել է ռեժիմի վերացման դեմ ցույցերին։

1954 թվականին վախճանվում է Սոֆյա Նալկովսկայան։

ՇքանշաններԽմբագրել

  • Լեհաստանի վերածննդի սպայի խաչ շքանշան (1930)
  • Ոսկե խաչ արժանիքներով (1946)
  • Լեհաստանի վեարծննդի աստղի հրամանատարի շքանշան (1952)
  • Պետական մրցանակ ԱԺԿ  (1953)
  • Ժողովրդական Լեհաստանի 10-րդ տարեդարձի կապակցությամբ շքանշան (1954)

ՎեպերԽմբագրել

  1. Կին (1906)
  2. Իշխանը (1907)
  3. Ժամանակակիցները (1909)
  4. Նարգիզ (1911)
  5. Երկնային գիշեր (1911)
  6. Օձը և վարդը (1914)
  7. Կոմս Էմիլ (1920)
  8. Ռոմանտիկ Թերեզա Հեններտ (1923)
  9. Տուն մարգագետինների վրա (1925)
  10. Վատ սեր (1928)
  11. Սահման (1935)
  12. Մտահոգ (1938)
  13. Ապրող կապերը (1948)
  14. Իմ Հայրիկ (1953)

ԲեմադրություններԽմբագրել

  • Վերադարձի օրը (1931)
  • Ռենետա Լուզանսկա (1935)

ԾանոթագրություններԽմբագրել