Բացել գլխավոր ցանկը

Ջուլհակուհիները (նկար, Վելասկես)

Դիեգո Վելասկեզի նկար

«Ջուլհակուհիները» (իսպ.՝ La fábula de Aracne), իսպանացի նկարիչ Դիեգո Վելասկեսի (1657 թվական) նկարը։ Գտնվում է Պրադո թանգարանում, Մադրիդ, Իսպանիա: Հայտնի է նաև «Լեգենդ Արաքնեի մասին» La fábula de Aracne անվանումով:

Picto infobox artiste.png
Ջուլհակուհիները
Velazquez-las hilanderas.jpg
տեսակգեղանկար[1]
նկարիչԴիեգո Վելասկես[1]
տարի1655[1]
բարձրություն220 սանտիմետր[2]
լայնություն289 սանտիմետր[2]
ստեղծման երկիրFlag of Spain.svg Իսպանիա[1]
ժանրկենցաղային ժանր[1] և դիցաբանական գեղանկարչություն[1]
նյութկտավ[1] և յուղաներկ[1]
գտնվում էՊրադո թանգարան[1]
հավաքածուՊրադո թանգարան[1]
կայք
Las Hilanderas Վիքիպահեստում

Երկար ժամանակ նկարն անվանել են «Մադրիդի Սանտա-Իզաբել գոբելենի գործարանը», բայց 1948 թվականին Դիեգո ԱՆգուլո Ինիգեսը ուշադրություն հրավիրեց այն հանգամանքի վրա, որ Վելասկեսը պատկերել է տեսարաններ Արաքնեի մասին լեգենդից: Արդյունքում ստեղծագործությունը սկսեցին անվանել նաև «Լեգենդ Արաքնեի մասին» La fábula de Aracne[3]: Ըստ լեգենդի Արաքնեին, ով իր արհեստը սովորել էր Աթենաս դիցուհուց, այնքան լավ էր կարում և գորգեր գործում, որ մտածում էր, թե իրեն հավասարը չկա ոչ Աթենքի մահկանացուների, ոչ էլ Օլիմպոսի աստվածների մեջ: Նա կարում էր մառախուղի նմանվող թելերով, նրա կտորները թափանցիկ էին, ինչպես օդը: Իր տաղանդի ու ուժի վրա Արաքնեն շատ էր վստահ և որոշում է մարտահրավեր նետել իր հովանավորին ու ուսուցչին` Աթենաս Պալասին: Աստվածուհին խորհուրդ է տալիս նրան չմարտնչել աստվածների հետ և բավարարվել նրանով, ինչ ունի, քանի որ տարիներն ու ծերությունը ուշ թե շուտ կխլեն նրանից իր տաղանդը: Հպարտ ու մեծամիտ Արաքնեն չի համաձայնում և մրցում է աստվածուհու հետ: Նա պարտվում է, և Աթենասը նրան տգեղ սարդ է դարձնում:

Բովանդակություն

ՆկարագրությունԽմբագրել

Կոմոպոզիցիայի տեսանկյունից կտավը բաղկացած է երկու հատվածից: Առաջին պլանում մուգ ֆոնի վրա պատկերված են ջուլհակուհիները: Կենտրոնում մի երիտասարդ աշխատող ծնկի եկած թել է մանում: Աջ կողմում մեկ այլ կին է, որը զբաղված է իր աշխատանքով և զուգահեռ զրուցում է իր կողքին կանգնած աղջկա հետ: Նրանց թիկունքում` կարմիր վարագույրի հետևում, երևում են իրար վրա դարսված պատրաստի գոբելենները: Կոմոպոզիցիայի ձախ մասում ևս պատկերված են ջուլհակուհիներ: Կանայք տարբեր տարիքի են: Նրանց մեջ կան և տարեցներ, և օրիորդներ: Սյուժեն պարզ ու հասարակ է և պատկերված է նույնպիսի պարզությամբ, սակայն գունաշարն ու կերպարների դիրքերը նկարին յուրահատուկ դինամիզմ են հաղորդում:

Նկարի հետին պլանում Վելասկեսը նկարել է երկու ազնվական կանանց, ովքեր նայում են պատից կախված գորգերին: Նկատելի է, որ ձախ կողմում արհեստանոցի տիրուհին է, ով համբերությամբ սպասում է, թե հյուրերից ով կցանկանա գնել գորգը, որը պատկերում է հույն ջուլհակուհի Արաքնեին:

Նկարի կոմպոզիցիան կառուցված է հեռանկարի, լույս ու ստվերի կանոններով: Նկարիչը առաջին և երկրորդ պլանները վարպետությամբ բաժանում է իրարից: Այս գործում զգալի դեր ունի երկու պլանների բաժանման, անցման տեղում նկարված աստիճանը: Սա դիտողին կարծես տանում է գորգի մոտ և հետ բերում արհեստանոց: Ինչ վերաբերում է գորգին, ապա այն իր հերթին ևս հանդես է գալիս որպես առանձին պլան:

ԳրականությունԽմբագրել

  • Romano Eileen (2006)։ Art Classics: Velázquez։ ISBN 0-8478-2812-3 
  • Bird, Wendy. "The Bobbin and the Distaff", Apollo, 2007-11-01

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Արտաքին հղումներԽմբագրել